Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Honorable mention


Landscapes of Cohabitation

Honorable mention

doxiadis+ – Greece

 

.doxiadis+ – Greece
.doxiadis+ – Greece
.doxiadis+ – Greece
.doxiadis+ – Greece
Garden in the Landscape
The landscapes of the Aegean Islands emerged over the course of centuries. Agriculture and herding shaped the face of the islands. As the tourist economy has replaced traditional forms of cultivation, these cultural landscapes have been transformed as well. This project on the Greek island of Antiparos seeks to design such interventions in synthesis with the old cultural landscapes and to establish a new equilibrium between the landscape and its economic uses.

An analysis of the historical and natural elements of the landscape provided the basis for the design strategy. Hills shaped like amphitheaters, seasonal streams, great juniper trees, seasonal frigana vegetation, agricultural terraces (pezoules) and dry stone walls (xerolithies) define this cultural landscape. New elements like roads, villas and terraces are designed to re-establish and extend the historically grown topography and the terraced terrain. All new elements must be integrated into this “skeleton”. For example, new roads do not zigzag up hillsides, but follow the agricultural terraces that are parallel to the hills’ contours, or the dry stone walls perpendicular to the hillside.

Dense Mediterranean vegetation was planted close to the buildings, but progressively dispersed outwards to the landscape in order to allow the indigenous plants to re-establish.
.doxiadis+ – Greece

 

Fotos:
The historically grown system of dry stone walls and agricultural terraces is the basis for contemporary structural interventions. Plantings close to the houses take their cue from Mediterranean vegetation.

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012


Εργασίες λαχανικών τον Οκτώβριο



Οκτώβριος

Σπέρνουμε:  Μαρούλια, πράσα, ραδίκια, ρόκα, ζοχούς, αντίδια, καφκαλίθρες, μυρώνια, μαϊντανό, σινάπια, σπανάκι, καρότα, παντζαρια ρεπανάκια,, καρότα
          Όταν φυτεύουμε σπόρους, για να έχουμε παραγωγή οποιουδήποτε φυτού με επιτυχία, πρέπει να προσέξουμε δύο παράγοντες. Την ποιότητα των σπόρων και το περιβάλλον, να είναι κατάλληλο για βλάστηση και ανάπτυξη.
Ο   έλεγχος των σπόρων
(αν  είναι σπόροι από παραγωγη δική μας η φίλου) είναι αρκετά εύκολος να γίνει. Έχουμε τους σπόρους από την περσινή παραγωγή μας (αν κρατήσαμε) ή αγοράζουμε νέους. Στην πρώτη περίπτωση βάζουμε σε βαμβάκι (όπως με τις φακές στο σχολείο) 10 από αυτούς τους σπόρους και βλέπουμε πόσοι θα βλαστήσουν. Αν βλαστήσουν πάνω από έξι, τους χρησιμοποιούμε. Αν αγοράσουμε σπόρους, κοιτάμε προσεκτικά την ημερομηνία παραγωγής τους και να είναι ο φάκελος ερμητικά κλειστός. Αν οι σπόροι είναι πολλοί, μία δοκιμή βλαστικότητας, όπως παρακάτω δεν κάνει κακό.
           

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΦΥΤΕΥΣΗΣ
Τους σπόρους πρέπει να τους φυτεύουμε σε πολύ καλό χώμα. Στους ερασιτέχνες προτείνουμε έτοιμα μείγματα σπορείου που είναι απολυμασμένα.
Έπειτα για να φυτρώσουν θέλουν την κατάλληλη υγρασία. Το νερό στον σπόρο «γεμίζει» τα κύτταρα και αρχίζουν οι απαραίτητες ορμονικές, φυτικές και χημικές αλλαγές που τον μετατρέπουν σε «έμβρυο φυτό» με ρίζα και βλαστό.
Στην αρχή με το που φυτεύουμε τους σπόρους –πάντα σε βάθος έως τρείς φορές το πλάτος τους- ποτίζουμε καλά. Μερικοί σπόροι –μικροί- θέλουν φως για να βλαστήσουν αλλά οι περισσότεροι θέλουν κάλυψη έστω 1-2 χιλιοστών. Αν οι σπόροι είναι πολύ μικροί π.χ. σκυλάκι ή μαϊντανός, μπορούμε να ποτίζουμε με ένα ψεκαστήρα, μέχρι να φυτρώσουν καλά.(μία λύση σε αυτή την περίπτωση είναι να σκεπάσουμε με μία λινάτσα καναβιού το χωρο ώστε να διατηρούν υγρασία και να μην χαλάνε με το πότισμα. Την βγάζουμε από το φύτρωμα)
Παρακολουθούμε συχνά το χώμα ώστε να έχει πάντα υγρασία ακόμη και όταν αρχίζει η βλάστηση. Αν το χώμα έχει στεγνώσει κατά τη διάρκεια της βλάστησης οι σπόροι μας μπορεί να πεθάνουν.
Το έδαφος δεν πρέπει να είναι και πολύ υγρό διότι εμποδίζουμε έτσι την ρίζα να αναπνέει και μπορεί να αναπτυχθούν ασθένειες.
Καλό είναι να καλύψουμε το σημείο σποράς με ένα γυάλινο ή πλαστικό κάλυμμα ή ακόμη και ένα ποτήρι.
Ο χρόνος σποράς έχει σημασία. Αυτό γιατί η θερμοκρασία περιβάλλοντος ανάπτυξης σπόρων είναι σημαντική τόσο στη βλάστηση όσο και στον χρόνο ανάπτυξης.
Αναλόγως το φυτό που επιλέγουμε, θέλουμε και άλλη θερμοκρασία ανάπτυξης.
Έτσι καλό είναι να ακολουθούμε τις οδηγίες σποράς του κάθε σπόρου (από το φακελάκι). Υπάρχουν σπόροι που θέλουν μία μέρα σε νερό ή στο ψυγείο για να αναπτυχθούν.
Όταν τα φυτάρια μας φτάσουν να έχουν ικανό ύψος 4-10 πόντους και φύλλα, μπορούμε να τα μεταφυτεύσουμε στην οριστική τους θέση


Φυτεύουμε: Κρεμμύδια σκόρδα, μπιζέλια, κουκιά, καρότα,
Να προσέχουμε τις αποστάσεις φύτευσης Όταν δεν υπάρχει χώμα σε κήπο η εδαφικό υπόστρωμα σε ταράτσα η ζαρτινιέρα, υπάρχουν έτοιμοι σάκοιφύτευσης. Το χωμα που θα φυτεύσουμε πρέπει να είναι καλα δουλεμένο ψιλοχωματισμένο, πλούσιο(50% κομπόστα απολυμασμένη, 50% χωμα με το δυνατόν λιγότερη άργιλο )
  Η αγκινάρα επίσης πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες που «φυτρώνουν» στο λαιμό εώς και 30 εκατοστά, μετά τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. Τις αφαιρούμε και τις φυτεύουμε. Αφήνουμε 1-3 στο φυτό. Φυτεύονται σε έδαφος γόνιμο με αρκετή οργανική ουσία-κομπόστα, κοπριά και βιολογικά ή χημικά λιπάσματα- που έχει οργωθεί βαθιά και φυτεύεται σε αυλάκια. Οι αποστάσεις είναι 1 μέτρο ανά γραμμή και 60 εκατοστά με 1 μέτρο στην σειρά τους
Μεταφυτεύουμε:  Μάπες, μπρόκολα κουνουπίδια, μαρούλια, αγκινάρες, καρότα
            Αν τα έχουμε στο σπορείο τα βάζουμε στην οριστική θεση για να δέσουν και να αναπτυχθούν
Η αγκινάρα επίσης πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες που «φυτρώνουν» στο λαιμό εώς και 30 εκατοστά, μετά τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. Τις αφαιρούμε και τις φυτεύουμε. Αφήνουμε 1-3 στο φυτό. Φυτεύονται σε έδαφος γόνιμο με αρκετή οργανική ουσία-κομπόστα, κοπριά και βιολογικά ή χημικά λιπάσματα- που έχει οργωθεί βαθιά και φυτεύεται σε αυλάκια. Οι αποστάσεις είναι 1 μέτρο ανά γραμμή και 60 εκατοστά με 1 μέτρο στην σειρά τους.

Τάτσης Κώστας - Γεωπόνος 

Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012

Καλλιέργεια Μαρουλιού



maroyli

Το μαρούλι είναι ένα εύκολο στην καλλιέργεια λαχανικό. Είναι βασικό συστατικό σε πολλές σαλάτες. Τα πλούσια σε χλωροφύλη φύλλα του είναι πολύ θρεπτικά.Από το φυτό, μπορείτε να αφαιρείτε τμηματικά λίγα λίγα φύλλα για τη σαλάτα σας, ή να βγάλετε όλο το φυτό.Τα πιο νόστιμα φύλλα βρίσκονται στο εσωτερικό του (καρδιά του μαρουλιού), αλλά τα εξωτερικά είναι αυτά που έχουν την περισσότερη χλωροφύλλη και είναι πιο θρεπτικά.
 Εποχή Σποράς Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Αύγουστος, Σεπτέμβριος, Οκτώβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος
Εποχή Μεταφύτευσης Ιανουάριος, Σεπτέμβριος, Οκτώβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος

Σπορά Μαρουλιών

Μπορείτε να σπείρετε τα μαρούλια απευθείας στον κήπο ή το χωράφι, ή να τα ξεκινήσετε από φυτώριο και στη συνέχεια να μεταφυτεύσετε τα σπορόφυτα.
Το μαρούλι είναι ένα λαχανικό που μπορείτε να φυτεύσετε σχεδόν όλες τις εποχές του έτους. Θα έχετε όμως καλύτερα αποτελέσματα αν η θερμοκρασία είναι κάτω από 21 βαθμούς Κελσίου. Οι σπόροι χρειάζονται φως για να βλαστήσουν.
Αν σκοπεύετε να φυτέψετε τα μαρούλια τον Αύγουστο, τότε καλό θα είναι να φυτέψετε τους σπόρους μαρουλιού σε ένα φυτώριο μέσα στο σπίτι. Φροντίστε το φυτώριο να βρίσκεται σε ένα δροσερό μέρος και να το βλέπει το φως.
Αν θέλετε να έχετε συνεχή συγκομιδή, να σπέρνετε νέα μαρούλια κάθε 2 με 3 εβδομάδες.

Αποστάσεις σποράς μαρουλιών

Μπορείτε να σπείρετε τα μαρούλια σε αποστάσεις 20 με 25 εκατοστά.

Πότισμα μαρουλιών

Τα μαρούλια χρειάζονται σταθερό και συχνό πότισμα.
Πληροφορίες για το Έδαφος
Τα μαρούλια προτιμούν χώμα που είναι καλά αποστραγγιζόμενο και πλούσιο σε οργανικά στοιχεία.

Ασθένειες και Εχθροί

Αγρότιδες ή Καραφατμέ ή Κοφτοσκούληκα
Αλευρώδης
Αλευρώδης των Θερμοκηπίων
Αφίδες Λαχανικών
Βοτρύτης (Gray Mold)
Κάμπιες Λεπιδοπτέρων Pieris brassicae
Κοινός Τετράνυχος (κίτρινος)
Πράσινο σκουλήκι
Φθοριμαία
Ωΐδιο αγγουριάς

Βοτανικές ποικιλίες

Υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες μαρουλιού που μπορούν να διακριθούν σε 4 βοτανικές ποικιλίες.
* Ο φυλλώδης τύπος , στον οποίο τα φύλλα σχηματίζονται σαν ρόδα και δεν έχουν κεφαλή. Φύονται κατά δεκάδες και ανανεώνονται όταν τα πρώτα φύλλα κοπούν. Είναι κατσαρά ή μοιάζουν με της βελανιδιάς. Το χρώμα τους είναι πράσινο , ανοιχτό πράσινο ή και κόκκινο.
Στον τύπο αυτό ανήκουν οι ποικιλίες σαλάτες Νεαπόλεως, αντιδομάρουλα και τα κοινά μαρούλια.
* Ο κεφαλωτός τύπος, με παχιά, μαλακά φύλλα που σχηματίζουν μία συμπαγή κεφαλή. Οι ποικιλίες εδώ είναι τα κόκκινα κλειστά μαρούλια, Μπατάβια, Σαλαμάνδρα, Νιού Γιορκ Ιμπέριαλ και άλλες.
* Ο τύπος μαρουλιού-σπαραγγιού με στενά φύλλα και παχύ σαρκώδη βλαστό. Οι ποικιλίες αυτού του τύπου καλλιεργούνται στην Ασία κυρίως για τους βλαστούς τους.
* Ο τύπος ρωμάνα με λεία σκληρά και ανορθωμένα φύλλα που σχηματίζουν ψηλή κεφαλή. Έχουν πολύ λεπτή γεύση και η υφή τους είναι τραγανή. Εδώ έχουμε τις ποικιλίες Σκουροπράσινο, λευκό Παρισιού και Κωνσταντινούπολης
Πηγή:fytokomia.gr
για πληροφορίες στο 2106017403  και www.bioprasino.gr