Πράγματα που δεν είναι βολικά

 

Πράγματα που δεν είναι βολικά  

Η δημοτική ιδέα ενός κήπου

txarka.ilustracion | La Región

1. Καταδικάζοντας τους αθώους. 

Σε αυτές τις πόλεις κυριαρχίας των αυτοκινήτων, όπου η θερμότητα ενώνεται με το τσιμέντο, χρειαζόμαστε ψηλά, ώριμα  δέντρα. Δέντρα που να πληρώσουν για όλες τις εκπολιτιστικές αμαρτίες της ανθρωπότητας. Το κόψιμο των παλιών δέντρων και η μη δημιουργία νέων χώρων αστικού πρασίνου διαιωνίζει την έρημοποιήση και επιταχύνει την  αβίωτη πόλη.

2. Θορύβος.

Όπου ο κηπουρός,  ιερό  επαγγέλμα, έχει γίνει ένας ρομποτικός χειριστής που χειρίζεται καταχθόνιες θορυβώδεις  συσκευές και εργαλεία.

3. Επιλογή ακαταλλήλου είδους. 

Μέχρι χθες, οι κήποι ήταν η πολύπλευρη έκφραση ευαίσθητων ψυχών. Σύνθετοι πράσινοι χώροι και μικρές "ζούγκλες" με καλοσχεδιασμένα παρτέρια που καταπραΰνουν την ψυχή και ζωντανεύουν το μυαλό. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε μικρούς τσιμεντένιους κήπους με κλωνοποιημένα, καχεκτικά δέντρα κλαδεμένα σαν πεκινουά.

4. Γλάστρες για κερδοσκοπία. 

Όταν το έδαφος είναι καλυμμένο με τσιμέντο, τίποτα δεν μπορεί να ευδοκιμήσει. Και προσπαθούν να ξεγελάσουν τους περαστικούς με μερικά πράσινα κομμάτια όπως ζαρντινιέρες με φθηνά λουλούδια και μικρά δέντρα Βενιαμίν καταδικασμένα να γίνουν μπονσάι που αναβουν απο τις υψηλλες θεμοκρασίες. Μια πολύ ακριβή και χωρίς μέλλον βλακεία που όλοι πληρώνουμε.

5. Αλλεργία στην άγρια φύση. 

Ένας αστικός κήπος πρέπει να είναι ελεύθερος και αδάμαστος. Τα μονοπάτια πρέπει να είναι φτιαγμένα χώμα ή από χαλίκι. Τα δέντρα, τεράστια. Το γρασίδι, φυσικό. Όλα τα πράσινα πρέπει να αναπτύσσονται κυρίαρχα, φέρνοντας σωτηρία και ζωή στις αστικές ψυχές που έχουν ανάγκη. Οι κηπουροί θα ενεργούν μόνο για να διασφαλίσουν ότι όλα είναι υγιή και ότι κανένα κλαδί δεν πέφτει σε κεφάλια. Απαγορεύεται το κλάδεμα.

6. Τεχνητά παρτέρια. 

Δεν είναι μπαρόκ κήποι, αλλά η προσπάθεια να φυσικοποιηθούν τεχνητά μέρη για πάντα.

7. Απρόσεκτοι άνθρωποι που αποφασίζουν. 

Το να αφήνεις ένα αλυσοπρίονο σε έναν εργάτη χωρίς εκπαίδευση κηπουρικής ανοίγεις την πόρτα σε δενδροκτόνο και ανελέητο κλάδεμα που μετατρέπει το δέντρο σε κούτσουρο. Υπάρχει έλλειψη ποιητών (ευαίσθητων επιστημόνων με τη φύση) στους Δήμους & στις εταιρείες Πρασίνου.

8. Αναρτήσεις  στο Instagram. 

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χοντροκοπιά από τις αναρτησεις της τοπικής δημοτικής αρχής   με έναν θάμνο ή ενα δεντράκι που φυτεψαν  για να βγάλουν μια φωτογραφία δίπλα του. Σύγχρονο και ευγενικό είναι το μέρος και οι αιρετοί που δεν έχει μπει σε αυτό το παιχνίδι της μικροπρέπειας.

9. Τσιμέντο στη γη. 

Ένας κήπος είναι κάτι ιερό, ένα μέρος όπου κατοικούν θεοί και η φύση απελευθερώνεται από τον τεχνητό καταναγκασμό των ανθρώπων. Το να πλακοστρώνεις τα πάντα, να κόβεις τα πάντα και να μετατρέπεις το πάρκο σε ένα σκληρό πράγμα με μια σκιά παρηγοριάς ισοδυναμεί με το να μην κατανοείς την πολυπλοκότητα της ζωής και να καταδικάζεις τους κατοίκους της στην τεχνητότητα.

10. Απουσία συναισθήματος. 

Η μεγάλη ασθένεια των κήπων είναι αυτοί που αποφασίζουν γι' αυτούς. Όσοι δεν καταλαβαίνουν το φάρμακο του δάσους, όσοι δεν περπατούν στη γη, όσοι δεν έχουν καλλιεργήσει το συναίσθημα της φύσης στις πολυεπίπεδες καρδιές τους, δεν θα μπορέσουν να κατανοήσουν την ουσιαστική σύνδεση μεταξύ του είδους μας και της μεγάλης ζωής έξω στην Φύση. Οι ηγέτες, οι αιρετοί  πρέπει να σταλούν για να θεραπευτούν με γεωσμίνη και χλωροφύλλη. Μόνο μέσα από τη γοητεία της ζωής μπορεί η ζωή να γίνει σεβαστή και να πολλαπλασιαστεί.

*Ένα ψιλόβροχο έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο ανομβρίας αρκεί για να αναδυθεί το γνώριμο, γήινο άρωμα της βροχής. Τι είναι όμως αυτό που μυρίζει; Και πώς απελευθερώνεται στον αέρα; Δύο είναι τα βασικά συστατικά. Το πρώτο είναι η γεωσμίνη, μια ουσία που παράγεται από βακτήρια της ομάδας Actinobacter που ζουν στο έδαφος. Το δεύτερο συστατικό είναι μια ελαιώδης ουσία που παράγεται ορισμένα φυτά και απορροφάται τελικά από τα αργιλώδη και αμμώδη εδάφη.

Αρχικός τίτλος του άρθρου:

Cosas que no convienen | La idea municipal de un jardín Carlos Risco

https://www.laregion.es/opinion/cosas-no-convienen-idea-municipal_1_20250518-3530281.html?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=share_button&fbclid=IwY2xjawLA_ctleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBMQU42V2VOU2kwQ1ROWXlJAR5xchNcOt1P7tZOUv9v1ZRolpD3MMHf2LGahq5VbN00CTxVnVlD4kOixvYqGA_aem_9kUBDL2O1Efqv-Jr5orldA

Απόδοση στα Ελληνικά

Μανώλης Καπάνταης Δασολόγος – Περ/λόγος

Καλοκαιρινή Πτώση κλάδου δέντρου

 Καλοκαιρινή Πτώση κλάδου δέντρου

 

Πολύ συχνα το καλοκαίρι με το που αρχίζει η ζέστη.... ξεκινουν και η ξαφνικές θραύσεις υγειών δεντρων 

Από τη συνέντευξη του F. Ferrini σχετικά με το φαινόμενο της "Ξαφνικής Κατάρρευσης Κλάδου". Εξαιρετικά εύστοχο θεωρώ, ο ίδιος έχει κάποιες ενστάσεις για τον τίτλο που έδωσε ο δημοσιογράφος και γράφει:

"«Αυτές οι αιφνίδιες καταρρεύσεις είναι φαινόμενα των ζεστών ημερών. Αλλά παραμένουν απρόβλεπτες. Περισσότεροι έλεγχοι; Άχρηστοι!»

(Ο τίτλος, προφανώς, δεν είναι δική μου επιλογή, γιατί το άρθρο μου λέει κάτι διαφορετικό.)

        Κάθε καλοκαίρι, με την ίδια ακρίβεια που φτάνει η ζέστη, επανεμφανίζονται στους τίτλους των εφημερίδων τα περιστατικά με κάποιον ακόμα «κλάδο που έπεσε ξαφνικά», συχνά συνοδευόμενα από εικόνες με αποκλεισμένα πάρκα, πεσμένους κλάδους και ανήσυχους πολίτες. Δυστυχώς, κάποιες φορές υπάρχουν και τραυματισμοί ή υλικές ζημιές. Τα ερωτήματα πληθαίνουν: «Ποιος έπρεπε να ελέγξει;», «Ήταν άρρωστο το δέντρο;», «Μπορούσε να αποφευχθεί;». Ωστόσο, υπάρχει ένα φαινόμενο τεκμηριωμένο —αν και ακόμη ελλιπώς κατανοητό στην επιστήμη της δενδροκομίας— που διαφεύγει από κάθε προσπάθεια πρόληψης: το φαινόμενο της Ξαφνικής Πτώσης Κλάδου (Sudden Branch Drop – SBD), δηλαδή η απρόσμενη αποκοπή μεγάλων κλάδων από φαινομενικά υγιή δέντρα, συχνά σε ζεστές, άπνοες ημέρες.

        Η ξαφνική πτώση κλάδου δεν είναι αστικός μύθος ούτε δικαιολογία των τεχνικών. Πρόκειται για μια υπαρκτή δυναμική, παρατηρούμενη εδώ και δεκαετίες σε όλο τον κόσμο, η οποία όμως παραμένει ελάχιστα μελετημένη με συστηματικό τρόπο. Εκδηλώνεται κυρίως τους θερινούς μήνες, σε συνθήκες ατμοσφαιρικής ηρεμίας, και συχνά χωρίς κανένα προειδοποιητικό σημάδι. Τα δέντρα που εμπλέκονται είναι συνήθως ενήλικα ή ώριμα, μεγάλης ανάπτυξης, διαφορετικών ειδών, και συχνά οι κλάδοι που πέφτουν δεν παρουσιάζουν εμφανή μηχανικά ελαττώματα ή παθογένειες.

    Έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις: συσσώρευση εσωτερικών τάσεων στο ξύλο, απότομες μεταβολές θερμοκρασίας και υγρασίας, δημιουργία θυλάκων αερίων, αλλαγές στην εσωτερική υδραυλική πίεση. Όμως καμία από αυτές δεν έχει επιβεβαιωθεί μέχρι στιγμής με βεβαιότητα. Λείπουν ευρείας κλίμακας μελέτες, συστηματικά δεδομένα, και κυρίως αξιόπιστα προγνωστικά μοντέλα. Χωρίς δεδομένα και χωρίς έρευνα, κάθε παρέμβαση είναι εμπειρική και εκ των υστέρων.

    Μετά από κάθε περιστατικό ξεκινά το καθιερωμένο αίτημα: «Να ελεγχθούν όλα τα δέντρα!». Αλλά τι ακριβώς να ελεγχθεί; Το ερώτημα είναι εύλογο, αλλά και αφελές. Σε μια πόλη μεσαίου μεγέθους, το αστικό δασικό κεφάλαιο μπορεί να περιλαμβάνει δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες δέντρα, το καθένα με δεκάδες κλάδους. Η ιδέα ότι μπορεί να ελεγχθεί κάθε κλάδος κάθε δέντρου είναι λογιστικά και οικονομικά ανέφικτη, εκτός αν φανταστούμε μια πόλη-πάρκο υπό διαρκή τεχνική παρακολούθηση, κάτι που δεν υπάρχει σε κανένα μέρος του κόσμου.

    Επιπλέον, οι οπτικοί ή ακόμα και οι οργανολογικοί έλεγχοι, όσο ακριβείς κι αν είναι, δεν μπορούν να ανιχνεύσουν προειδοποιητικά σημάδια της Ξαφνικής Πτώσης Κλάδου, γιατί αυτά τα σημάδια – όσο γνωρίζουμε – δεν υπάρχουν, ή δεν είναι αναγνωρίσιμα με βάση τις παρούσες γνώσεις. Οι κλάδοι που αποσπώνται φαίνονται υγιείς μέχρι λίγα δευτερόλεπτα πριν την πτώση.

        Το να κυνηγάμε την ψευδαίσθηση του μηδενικού κινδύνου είναι επικίνδυνο. Όχι μόνο γιατί προκαλεί πανικό ή υπερβολικές αντιδράσεις (όπως η αδιάκριτη κοπή υγιών δέντρων), αλλά και επειδή αποσπά πόρους από άλλους τομείς όπου η διαχείριση κινδύνου έχει στέρεες βάσεις και αποτελεσματικά εργαλεία. Η Ξαφνική Πτώση Κλάδου δεν είναι ένδειξη παραμέλησης, αλλά ένα φυσικό όριο της ικανότητάς μας να ελέγχουμε πολύπλοκα συστήματα, όπως είναι τα ώριμα δέντρα.

        Πώς να δράσουμε, λοιπόν; Πρώτα απ’ όλα, απαιτείται συνειδητοποίηση και αποδοχή του υπολειπόμενου κινδύνου: όπως σε κάθε υποδομή, έτσι και το αστικό πράσινο φέρει εγγενή ρίσκα. Ο στόχος δεν μπορεί να είναι η πλήρης εξάλειψη του κινδύνου, αλλά η ορθολογική του διαχείριση. Δεύτερον, χρειάζονται διεπιστημονικές μελέτες στη βιομηχανική, τη φυσιολογία των φυτών, την αστική οικολογία και την κλιματολογία. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε πραγματικά τι συμβαίνει τις ώρες πριν από αυτά τα φαινόμενα. Τέλος, οι πολίτες πρέπει να ενημερωθούν ότι τα δέντρα είναι ζωντανοί και δυναμικοί οργανισμοί, όχι στατικές κατασκευές. Η παρουσία τους προσφέρει τεράστια οφέλη, και κάποιος υπολειπόμενος κίνδυνος αποτελεί μέρος του «συμβολαίου» που η πόλη συνάπτει με τη φύση.

        Όπως ειπώθηκε, η Ξαφνική Πτώση Κλάδου δεν μπορεί να προβλεφθεί, τουλάχιστον όχι με τα σημερινά εργαλεία. Η αναζήτηση ευθυνών εκ των υστέρων είναι μάταιη, και η απαίτηση απόλυτου ελέγχου είναι ένας ευσεβής πόθος. Αυτό που χρειάζεται είναι μια αλλαγή παραδείγματος: να αποδεχθούμε ότι και το δέντρο, όπως κάθε μορφή ζωής, μπορεί να μας εκπλήσσει. Και ότι το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι η απρόβλεπτη πτώση ενός κλάδου, αλλά η απουσία σοβαρής επιστημονικής έρευνας για ένα φαινόμενο που αγγίζει άμεσα τις πόλεις και την ασφάλειά μας — αλλά, ως γνωστόν, ζούμε σε μια χώρα όπου η αφήγηση και οι δηλώσεις έχουν μεγαλύτερη αξία από τα αποτελέσματα της έρευνας."

 Μετάφραση συνεντευξης του Καθηγητή F.Ferrini 

από την Γεωπόνο, ειδικευμένη Δεντροκόμο Αννα Σαλμά  

Διαχείριση Ρίσκου στο Ενωμένο Βaσίλειο για το

 SBD

Πτώση Καλοκαιρινών Κλαδιών | ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΑΔΙΑ!

Μην το κάνεις.

        Η πρώτη έκδοση του VALID, ήταν ένας Οδηγός με θέμα: την Καλοκαιρινή Πτώση κλάδου δέντρου, Summer Branch Drop (SBD), πολύ πίσω το έτος 2018.

        Ο λόγος που κάναμε αυτόν τον οδηγό πρώτα ήταν, στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαμε μια συγκλονιστική καυτή ξηρασία τον Ιούλιο του 2018. Προκάλεσε πολλές έρευνες από τους Δενδροκόμους και τους Υπευθύνων Καθηκόντων που ανησυχούσαν ότι ο κίνδυνος από την SBD ήταν κάτι που έπρεπε να διαχειριστούν επειγόντως. Διαφορετικά θα μπορούσαν να καταλήξουν στο δικαστήριο. Ότι κι αν δεν ανεγέρθηκαν βιαστικά όπως πινακίδες, να περιφράξουν δέντρα ή να τα κλαδέψουν, θα ήταν υπεύθυνοι αν συνέβαινε ένας θάνατος ή τραυματισμός.

            Επιθυμούμε να φέρετε κάποια κοινή λογική στη διαχείριση του κινδύνου από την SBD. Σηκώσαμε τα μανίκια μας, κάναμε την έρευνα, και πήραμε τον οδηγό μέσα σε μερικές εβδομάδες.

        5 χρόνια μετά, και έχουμε ενημερώσει τις δικές μας για τον  Καλοκαιρινό οδηγό πτώσης κλάδου δέντρου για v9. Κυρίως για να συμπεριλάβετε μια ενότητα σχετικά με το γιατί δεν είναι συνετό να ανεβάζουμε προειδοποιητικά σημάδια σχετικά με την Καλοκαιρινή Πτώση κλάδου δέντρου Summer Branch Drop. Έχουμε βαρεθεί για αρκετούς ανθρώπους να ρωτήσουν αν μπορούμε να κάνουμε αυτό το σημείο πιο ξεκάθαρο και να το εξηγήσουμε. Έτσι το κάναμε. Όπως πάντα με τις δημοσιεύσεις μας, παραιτούμαστε από τα πνευματικά δικαιώματα όπως στον Οδηγό SBD και τον κυκλοφορήσαμε με μια άδεια δημιουργικού κοινού. Οποιοσδήποτε είναι ελεύθερος να το χρησιμοποιήσει.

Οδηγός μελέτης 

Εάν τα δέντρα σας δεν έχουν ιστορικό SBD, τα προειδοποιητικά σημάδια είναι περιττά επειδή ο κίνδυνος είναι αποδεκτός. Εάν έχετε ένα δέντρο που έχει ιστορικό SBD και ο κίνδυνος δεν είναι αποδεκτός ή ανεκτός, τα προειδοποιητικά σημάδια δεν είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος διαχείρισης του κινδύνου.

https://www.validtreerisk.com/tree-risk-management-&-tree-risk-assessment-news/13235948?fbclid=IwY2xjawLEwq5leHRuA2FlbQIxMABicmlkETBMQU42V2VOU2kwQ1ROWXlJAR65jdkZ6W17B5tgArQelLII3fh5BfyWa9M2xgyUSk6k0IrXB2bTW4webLdu3A_aem_6IV4GbqMli_esX2B1qkE1w

 

Απόδοση στα Ελληνικά

Μανώλης Καπάνταης Δασολόγος – Περ/λόγος

 

Το μέλλον της πόλης ξεκινά από τη σκιά

 Το μέλλον της πόλης ξεκινά από τη σκιά

Το δέντρο ως χώρος υγείας: όταν η σκιά είναι φάρμακο.

    Υπάρχει μια αρχιτεκτονική που δεν μπορεί να φανεί, αλλά γίνεται αισθητή. Δεν έχει σχέδια, αλλά έχει ρίζες. Δεν υψώνεται από γερανούς, αλλά με την πάροδο του χρόνου. Είναι η αρχιτεκτονική των δέντρων.

Αυτή είναι η πραγματική αρχιτεκτονική της φροντίδας. Δεν χρειάζεται το σκυρόδεμα ή το χάλυβα, αλλά aπαιτείται πολιτική βούληση και ευαισθησία.

Σε κάθε δρόμο, σε κάθε πλατεία, τα αστικά δέντρα όχι μόνο ομορφαίνουν ή διακοσμούν. 

Αλλά  Θεραπεύουν. 

Καταπραΰνουν. 

Προστατεύουν. 

        Συχνά ξεχνάμε ότι το περπάτημα σε μια σκιασμένη λεωφόρο τον Αύγουστο δεν είναι απλώς μια αισθητική απόλαυση: αλλά είναι μια πράξη δημόσιας υγείας.                                                                                                                                      Η σκιά ενός δέντρου μπορεί να μειώσει τη θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά 5 έως 10 βαθμούς ⁰ C, να μειώσει την υπεριώδη ακτινοβολία και να προστατεύσει από τη θερμοπληξία. Αλλά επίσης βελτιώνει η διάθεσή μας, ρυθμίζει την κορτιζόλη και μειώνει την αρτηριακή πίεση. 

Λοιπόν, πόσο αξίζει ένα δέντρο;

Η υγεία δεν παρέχεται μόνο στα νοσοκομεία.  

Η παροχή υγείας γίνεται επίσης στα πάρκα.                                                                    

Σε δεντρόφυτα πεζοδρόμια.                                                                                                       

    Στις πλευρές των δρόμων όπου εξακολουθούν να υπάρχουν φτελιές η άλλα είδη δέντρων.                                                                                                                   Όταν μιλάμε για πράσινες υποδομές, συχνά χανόμαστε σε χάρτες, μοντέλα και κανονισμούς. Αλλά η πραγματική υποδομή της ζωής είναι οικεία, κοντινή, καθημερινή.                        

Και ριζοσπαστική, με την ετυμολογική έννοια του όρου: με ρίζες.

Μια ανθισμένη Φλαμουριά στην είσοδο ενός κέντρου υγείας.  

Μια Κερασιά που προστατεύει ένα παγκάκι στην αυλή ενός γηροκομείου. 

Ένα παλιό κυπαρίσσι όπου ένα παιδί κρύβεται από τη φασαρία.

Αυτή είναι η αληθινή «αρχιτεκτονική της φροντίδας».

Δεν απαιτεί σκυρόδεμα ή χάλυβα, αλλά απαιτεί πολιτική βούληση και ευαισθησία.

Η επένδυση σε αστικά δέντρα σημαίνει επένδυση στην πρόληψη.

Στην ψυχική υγεία.

Στην ανθεκτικότητα στο κλίμα.

Στην κοινότητα.

Δεν πρόκειται για να κάνουμε φύτευση για χάρη της φύτευσης, ούτε για το γέμισμα τετραγώνων με είδη που αναπτύσσονται γρήγορα και πεθαίνουν πριν προσφέρουν σκιά.

Πρόκειται για σχεδιασμό που έχει σημασία στη ζωή.

Για να το σκεφτούμε πιο ώριμα, το δέντρο ως αυτό που πραγματικά είναι: ένας ζωντανός πυλώνας του δημόσιου συστήματος υγείας.

Στην ιστοσελίδα μας, πιστεύουμε ότι κάθε δέντρο μπορεί να αποτελέσει μέρος ενός νέου αστικού παραδείγματος.

Ένα μοντέλο στο οποίο το πράσινο δεν είναι διακόσμηση, αλλά απαραίτητη υποδομή.

Γι' αυτό εργαζόμαστε σε έργα που συνδυάζουν την επιστήμη, την ευαισθησία και τον σχεδιασμό. Γιατί αν δεν μπορούμε να φροντίσουμε το δέντρο έξω από το παράθυρό μας, πώς θα φροντίσουμε όλα τα άλλα;

Το μέλλον της πόλης ξεκινά με τη σκιά.

 

Αρχικός τίτλος του άρθρου

El futuro de la ciudad empieza por la sombra

https://www.losarbolesmagicos.es/2025/06/14/el-futuro-de-la-ciudad-empieza-por-la-sombra/?fbclid=IwY2xjawK6W3NleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBBWFdoMWNRSWd3MWh0RE1IAR5bR7p0Bhol1WHE3tVHwTYy58WDiM2Gj5jsXVl55wygv1mbq9n8wcrHvdo3ig_aem_tNexe256HETYsTO7nFEngg

Απόδοση στα Ελληνικά

Μανώλης Καπάνταης Δασολόγος – Περ/λόγος