ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ : ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΟΥΣ

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ 

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΟΥΣ

    Η έννοια της πράσινης υποδομής δεν είναι νέα και τα πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις «γκρίζες» υποδομές   είναι  πλέον   ευρέως   τεκμηριωμένα.  Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι μόνο εν μέρει  κατανοητός  από  τους  υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, παρά το γεγονός ότι ο όρος είναι  όλο  και   περισσότερο   παρών   στη συζήτηση για το περιβάλλον, το τοπίο και τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη.

         Γίνεται πολύς λόγος για αυτό, αλλά, ειδικά στη χώρα μας, ελάχιστα μέτρα λαμβάνονται ακόμη. Οι πόλεις εξακολουθούν να καθυστερούν να υιοθετήσουν αυτές τις λύσεις σε σημαντική κλίμακα, παρόλο που πρόκειται για υποδομές που θα πρέπει να θεωρούνται εξίσου σημαντικές όπως οι μεταφορές, η ηλεκτρική ενέργεια, το νερό ή οι τηλεπικοινωνίες.Πολλές φορές όπως η καλυψη κτηρίων είναι στην αντίθετη κατεύθυνση.

        Αντίθετα, έχουμε ζωτική ανάγκη για πράσινες υποδομές για να επανεξετάσουμε τον σχεδιασμό, το σχεδιασμό και ίσως ακόμη και την εικόνα των πόλεών μας. Ωστόσο, ο όρος παίρνει διαφορετικές σημασίες ανάλογα με το πλαίσιο και τα θέματα που εμπλέκονται. Κάποιοι το συνδέουν με αστικά δέντρα για τα οφέλη που προσφέρουν, άλλοι με παρεμβάσεις όπως συστήματα διαχείρισης όμβριων υδάτων ή πράσινες στέγες σχεδιασμένες σύμφωνα με φιλικά προς το περιβάλλον κριτήρια.

        Σε οποιαδήποτε μορφή, οι πράσινες υποδομές συμβάλλουν στη δημιουργία περιβαλλόντων υψηλής ποιότητας και μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αστική κοινωνικοοικονομική ζωή, αντιπροσωπεύοντας ουσιαστικό συστατικό κάθε αποτελεσματικής στρατηγικής ανάπλασης. Η πολυλειτουργικότητα και τα χαρακτηριστικά διασύνδεσής του καθιστούν δυνατή την προσφορά οικοσυστημικών υπηρεσιών ικανών:

• Προσφορά οφελών στους πολίτες και τις επιχειρήσεις όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση, τη διαχείριση των υδάτων και τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

• Δημιουργία ευχάριστων χώρων για εργαζόμενους και επισκέπτες, συμβάλλοντας στην κοινωνική και οικονομική ευημερία.

• Αύξηση της αξίας των ακινήτων.

• Προώθηση της παρουσίας υγιούς πληθυσμού, με οφέλη για την παραγωγικότητα·

• Προσέλκυση νέων επιχειρήσεων και δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τον τουρισμό, την αναψυχή και την υγεία·

• Αποτελεί τη βάση για καινοτόμες οικονομικές δραστηριότητες.

    Δυστυχώς, η πραγματικότητα ενός μέρους της δημόσιας πολιτικής δείχνει ότι οι καλές ιδέες δεν καταφέρνουν πάντα να επιβληθούν. 

Βιωσιμότητα

        Η κυκλική οικονομία και οι Πράσινές υποδομές  έχουν πάψει να είναι μια φιλόδοξες έννοιες και μπορούν να γίνουν στρατηγικός μοχλός μετασχηματισμού των τοπικών δημόσιων πολιτικών. Σε ένα πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από την ευρωπαϊκή ρυθμιστική πίεση, την επείγουσα ανάγκη για το κλίμα και την ανάγκη βελτιστοποίησης των πόρων, ο δημόσιος τομέας και κυρίως οι δήμοι καλούνται να διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο στη μετάβαση σε πιο βιώσιμα μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης. Λίγα εργαλεία σήμερα έχουν τόσο μετασχηματιστικό δυναμικό όσο τα έργα, οι προμήθειες και οι εργασίες 

      Από τις υπηρεσίες έως τις δημόσιες εργασίες, μέσω του ενεργειακού εφοδιασμού, των υπηρεσιών  καθαριότητας ή των τροφίμων για οργανισμούς, και στα. δημόσια έργα  οι αποφάσεις  των τοπικών διοικήσεων όχι μόνο καθορίζουν την ποιότητα των δημοτικών υπηρεσιών, αλλά και στέλνουν σαφή μηνύματα στην αγορά, προωθώντας την καινοτομία, την απανθρακοποίηση και την αποτελεσματική χρήση των πόρων. Ωστόσο, η συστηματική ενσωμάτωση των κριτηρίων της κυκλικής οικονομίας στις διαδικασίες σύναψης συμβάσεων εξακολουθεί να θέτει τεχνικές, λειτουργικές και επιπτώσεις, ιδίως σε μικρότερους δήμους.

     Μπορεί να ενισχυθεί η πράσινη υποδομή όταν ο σχεδιασμός γίνεται με αρχές  κυκλικής οικονομίας & μέσω  περιβαλλοντικής πολιτικής. Ο  στρατηγικός σχεδιασμός, η μείωση του κλιματικού κινδύνου,  η ευαισθητοποίηση και η συμμετοχή των πολιτών, η ίδια η διαχείριση των δημοτικών περιοχών σε τομείς που σχετίζονται τόσο με την κυκλική οικονομία, όπως  ο πολεοδομικός σχεδιασμός, η διαχείριση των αποβλήτων ή και οι κατασκευές· καθώς και τα οικονομικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των πράσινων προμηθειών και των δημόσιων συμβάσεων, και τα ρυθμιστικά μέσα είναι τα εργαλεία μας 

     Ο στρατηγικός σχεδιασμός με μετρήσιμους και φιλόδοξους στόχους καταδεικνύει ηγετική και πολιτική βούληση και προσφέρει ένα συντεταγμένο και ολοκληρωμένο πλαίσιο για την ανάπτυξη κάθε είδους δράσεων. Διαφέρουν οι λόγοι για τους οποίους οι τοπικές αυτοδιοικητικές αρχές, αλλά και οι ιδιώτες, αντιστέκονται σε μεγάλες αλλαγές στον περιβαλλοντικό και χωροταξικό σχεδιασμό  

    Η πρώτη συνήθης φράση είναι τα οικονομικά δεδομένα. Το ρεφρέν "ωραίο, αλλά δεν υπάρχουν πόροι" δεν αποτελεί κατά τη γνώμη μου ένα αποδεκτό λόγο γιατί παράλληλα βλέπουμε σημαντική σπατάλη σε μη πράσινους πόρους!!.

    Τώρα που πιθανότατα θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων 80 ετών  λόγω των γειτονικών πολέμων και στροφής στην "πολεμική οικονομία" της ΕΕ.  Σχεδόν τίποτα σημαντικό δεν έχει γίνει και όταν οι πόροι, τουλάχιστον υπήρχαν (εκτός από το να γνωρίζω ότι αυτό συνέβαινε συχνά εις βάρος του δημοσίου χρέους, το οποίο αυξανόταν μέρα με τη μέρα) και δεν νομίζω ότι οι αλλαγές είναι δυνατές στο άμεσο μέλλον. Αλλά είναι ακριβώς όταν ξεμένεις από χρήματα που πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι, έξυπνές οικονομικότερες λύσεις και οι πράσινές υποδομές με χρήση κυκλικής οικονομίας είναι οικονομικότερη λύση στις κατασκευές.  

        Το δεύτερο είναι, εκ μέρους των υπευθύνων λήψης πολιτικών αποφάσεων (όχι απαραίτητα άτομα που ανήκουν σε κόμματα, δηλαδή και Τεχνικών υπηρεσιών ή υπαλλήλων της διοίκησης), μια αδαής αποδοχή του  σημερινού status quo-αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε- που θεωρώ ότι είναι μη βιώσιμη λογική  στο μέλλον. Στη συνέχεια υπάρχει ένα μέρος του πληθυσμού εχθρικό προς αλλαγές, συντηρητικό  το οποίο πιέζει ακόμη και για μειώσεις 

 

    Το τρίτο είναι  εμπόδια που δεν οφείλονται τόσο στην απροθυμία, αλλά συχνά σε τεχνικούς και επιχειρησιακούς περιορισμούς. Πολλοί δήμοι δεν έχουν εξειδικευμένες γνώσεις για να μεταφράσουν νέες ανάγκες, να σχεδιάσουν ή να οργανώσουν ενέργειες με πράσινές υποδομές ή με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας σε συγκεκριμένα και επαληθεύσιμα κριτήρια. Σε αυτό προστίθεται η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και χρόνου, ειδικά σε μικρούς δήμους, όπου οι ομάδες ενεργειών  είναι πολύ σφιχτές.

 

    Ένα άλλο  τέταρτο εμπόδιο είναι η έλλειψη αναφορών, εμπειρίας  και πρακτικών εργαλείων προσαρμοσμένων σε κάθε τομέα, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εφαρμογή των κριτηρίων συστηματικά. 

        Τέλος, πέμπτο σε ορισμένους τομείς η προσφορά της αγοράς εξακολουθεί να είναι περιορισμένη, οδηγώντας στη σκέψη ότι οι απαιτήσεις αυτές μπορεί να μειώσουν την προσέλευση σε μία πχ δημοπρασία για προμήθεια ή έργο ή εξειδικευμένη πράσινη εργασία.

     Η υπέρβαση αυτών των φραγμών απαιτεί τεχνική υποστήριξη, συνεχή εκπαίδευση και ομοιογενή εργαλεία όπως την ενσωμάτωση περιβαλλοντικών κριτηρίων στις προδιαγραφές, που παρέχουν νομική και επιχειρησιακή ασφάλεια. 

Ως εκ τούτου,  έχουμε  να εργαστούμε ώς Πράσινη βιομηχανία σε τεκμηρίωση, σε προδιαγραφές,  σε οδηγούς(πχ ο οδηγός για «Λύσεις Βασισμένες στην Φύση και το Οικοσύστημα»  της ΠΕΕΓΕΠ),  σε  δράσεις κατάρτισης, νέα περιγραφικά άρθρα εργασιών   ώστε οι δήμοι να μπορούν να εφαρμόζουν  κριτήρια με εμπιστοσύνη. 

  Ο σημαντικότερος  αναβλητικός παράγοντας στην χώρας μας είναι πως οι μακροπρόθεσμές πολιτικές σχεδιασμού της ΕΕ έχουν και σημαντικές δεσμεύσεις  και όρια στην παραπέρα  κατάληψη εδάφους. Είναι σαφές ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και φυσικά αιρετών θεωρεί ότι αυτό αποτελεί  μείωση της αστικοποίησης και απέναντι στην ανάπτυξη και των προσωρινών κερδών τους. Είναι πραγματικά λίγοι οι αιρετοί, το πολιτικό προσωπικό   με διαίσθηση στην αναγκαιότητα της βιώσιμης ανάπτυξης και τις συνέπειες της σημερινής κατάστασης που έχουν ένα μακροπρόθεσμο όραμα για την χώρα, επάρκεια  ή που δεν εμπλέκονται με συμφέροντα. 

     
  Η αποφασιστικότητα και η επίμονή από πλευράς μας   στην διάδοση στους αιρετούς και στην κοινωνία της αναγκαιότητας του Πρασίνου και  βιώσιμης ανάπτυξης,  είναι μονόδρομος όχι μόνο για την ανάπτυξη του επαγγέλματός, του «μεγαλώματός της πίτας» αλλά κύρια για να έχει ένα καλύτερο μέλλον όλη η κοινωνία και τα παιδιά μας. 

         «Πρέπει να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο να σχεδιαστεί, πιο αβέβαιο στην επιτυχία ή πιο επικίνδυνο στη διαχείριση από τη δημιουργία ενός νέου συστήματος. Αυτοί που το προτείνουν προσελκύουν την εχθρότητα εκείνων που επωφελούνται από την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και μόνο χλιαρούς υποστηρικτές μεταξύ εκείνων που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη νέα» (Μακιαβέλι, Ο Ηγεμόνας, 1531).

Κωνσταντίνος Τάτσης    

MSc Γεωπόνος ΕΔΕ   

Ρόμπολο. Ο βασιλιάς των ψηλών βουνών

Άρθρο του

Παύλου Κωνσταντινίδη 

Δασολόγος Ερευνητης ΙΔΕ

 Ρόμπολο. Ο βασιλιάς των ψηλών βουνών

Υπάρχουν δέντρα που ζουν μέσα στην άνεση των χαμηλών υψομέτρων. Και υπάρχουν και άλλα που διαλέγουν τη σκληρή ζωή. Εκεί όπου ο άνεμος ουρλιάζει τον χειμώνα και το χιόνι σκεπάζει τη γη για μήνες. Σε αυτά τα μεγάλα υψόμετρα, πάνω από τα 1.700 και μέχρι περίπου τα 2.400 μέτρα, στέκει αγέρωχο το ρόμπολο, το αρχοντικό κωνοφόρο των ελληνικών βουνών.

Το επιστημονικό του όνομα είναι Pinus heldreichii. Στην Ελλάδα το συναντά κανείς στον Όλυμπο, στην Πίνδο, στον Σμόλικα, στο Γράμμο και σε άλλα ψηλά και άγρια βουνά. Εκεί όπου λίγα δέντρα αντέχουν να σταθούν.

Ένα δέντρο που νικά τον χρόνο

Το ρόμπολο είναι από τα μακροβιότερα δέντρα της Ευρώπης. Πολλά άτομα ξεπερνούν τα 500 χρόνια ζωής, ενώ δεν είναι σπάνια και δέντρα ηλικίας 800 ή ακόμη και 1.000 ετών. Σε ορισμένες περιοχές των Βαλκανίων έχουν βρεθεί άτομα που πλησιάζουν τα 1.200 χρόνια.

Στην Πίνδο ένα ρόμπολο υπολογίστηκε από Σουηδούς δενδροχρονομέτρες ότι φύτρωσε το έτος 941. Οι ερευνητές ονόμασαν το δέντρο «Άδωνις», θέλοντας να τιμήσουν την ελληνική μυθολογία (φωτογραφία).

Αυτό σημαίνει πως ένα ρόμπολο που φυτρώνει σήμερα θα μπορεί ακόμη να στέκει όρθιο όταν πολλές ανθρώπινες γενιές θα έχουν ήδη περάσει από τη γη. Κάπως έτσι τα δέντρα αυτά μοιάζουν με ζωντανούς φρουρούς της ιστορίας των βουνών.

Η ζωή στο όριο

Οι συνθήκες στα μεγάλα υψόμετρα είναι σκληρές.
Ο χειμώνας είναι μακρύς.
Η θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω από -25 °C.
Οι άνεμοι είναι ισχυροί και το έδαφος συχνά φτωχό και πετρώδες.

Κι όμως το ρόμπολο επιμένει. Στέκει εκεί που άλλα δέντρα υποχωρούν. Το μυστικό του κρύβεται σε μια σειρά από θαυμαστές βιολογικές προσαρμογές.

Το μυστικό βρίσκεται μέσα στα κύτταρα

Η μεγαλύτερη απειλή για ένα φυτό σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες είναι το πάγωμα του νερού μέσα στα κύτταρα. Όταν το νερό παγώσει δημιουργεί κρυστάλλους πάγου που μπορούν να καταστρέψουν τις κυτταρικές μεμβράνες και να σκοτώσουν τον ιστό.

Το ρόμπολο έχει αναπτύξει έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό μηχανισμό άμυνας.

Πρώτα απ’ όλα τα κύτταρά του μειώνουν την ποσότητα ελεύθερου νερού. Παράλληλα αυξάνουν τη συγκέντρωση διαλυμένων ουσιών όπως σάκχαρα και αμινοξέα. Οι ουσίες αυτές λειτουργούν σαν φυσικό «αντιψυκτικό». Κατεβάζουν το σημείο πήξης του κυτταρικού υγρού και έτσι το νερό δεν παγώνει εύκολα.

Τα σάκχαρα αυτά σταθεροποιούν επίσης τις πρωτεΐνες και τις κυτταρικές μεμβράνες ώστε να μην καταστρέφονται από το ψύχος.

Ένας δεύτερος μηχανισμός αφορά τη δομή των μεμβρανών. Τα κύτταρα του ρόμπολου αυξάνουν την περιεκτικότητα των λιπιδίων σε ακόρεστα λιπαρά οξέα. Έτσι οι μεμβράνες παραμένουν εύκαμπτες ακόμη και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και δεν γίνονται άκαμπτες σαν γυαλί.

Ταυτόχρονα ενεργοποιούνται ειδικές πρωτεΐνες που ονομάζονται πρωτεΐνες ψυχρού στρες. Οι πρωτεΐνες αυτές βοηθούν το κύτταρο να αντέχει την αφυδάτωση και προστατεύουν τα εσωτερικά του συστατικά.

Ένα ακόμη τέχνασμα της φύσης

Όταν η θερμοκρασία πέφτει πολύ χαμηλά, το νερό δεν παγώνει μέσα στα κύτταρα αλλά έξω από αυτά, στους μεσοκυττάριους χώρους. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η δημιουργία καταστροφικών κρυστάλλων μέσα στο κύτταρο. Το κύτταρο απλώς αφυδατώνεται προσωρινά και επανέρχεται όταν η θερμοκρασία ανεβεί.

Είναι μια λεπτή ισορροπία ζωής. Αν το κύτταρο χάσει πολύ νερό πεθαίνει. Αν όμως ο μηχανισμός λειτουργήσει σωστά το δέντρο επιβιώνει ακόμη και σε ακραίο ψύχος.

Ο βασιλιάς της αντοχής

Δεν είναι τυχαίο που τα δάση ρόμπολου βρίσκονται στα τελευταία όρια της δασικής βλάστησης πριν αρχίσουν τα αλπικά λιβάδια. Εκεί όπου η φύση γίνεται λιτή και αυστηρή.

Το ρόμπολο δεν είναι απλώς ένα δέντρο. Είναι σύμβολο αντοχής. Μια υπενθύμιση ότι η ζωή μπορεί να επιμένει ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες.

Στα ψηλά ελληνικά βουνά, εκεί όπου ο αέρας μυρίζει πέτρα και χιόνι, το ρόμπολο στέκει σαν σιωπηλός βασιλιάς. Και κοιτά τον χρόνο να περνά.

Σχεδιασμός ασφαλών και προσβάσιμων δημόσιων χώρων πρασίνου

Σχεδιασμός ασφαλών και προσβάσιμων δημόσιων χώρων πρασίνου 

     Στην Ελλάδα, οι χώροι αστικού πρασίνου είναι αρκετά υποβαθμισμένοι, αλλά τα πάρκα, οι κήποι και οι παιδικές χαρές προσδίδουν σημαντικά οφέλη στη σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων. 

   Oi αρχιτέκτονες τοπίου έχουν την δυνατότητα με τον σχεδιασμό προσβάσιμων και ασφαλών δημόσιων χώρων πρασίνου να αναβαθμίσουν την ζωή των κατοίκων. 

     Εξαιτίας της καθημερινότητας και του άγχους που προκαλείται συνήθως στην εργασία, οι άνθρωποι επιδιώκουν πιο συχνά την αλλαγή περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα η επίσκεψή τους σε χώρους πρασίνου να θεωρείται απαραίτητη ανάγκη. 

    Όπως έχει διαπιστωθεί και από μία έρευνα στην Ιαπωνία, τονίζεται πως το σωστά σχεδιασμένο αστικό περιβάλλον έχει βελτιώσει το προσδόκιμο ζωής. Παρ’ όλα αυτά όμως λόγω έλλειψης επενδύσεων ή λανθασμένου σχεδιασμού οι περιοχές αυτές υποβιβάζονται και ιδιαίτερα σε εκείνες με υψηλή πυκνότητα κατοικιών.     

        Επομένως, οι χώροι πρασίνου λόγω της σημασίας που έχουν στη καθημερινότητα και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, οι αρχιτέκτονες τοπιού κρίνονται απαραίτητοι για των ορθό σχεδιασμό και την κατασκευή τους. 

Η σημασία του συμπεριληπτικού σχεδιασμού δημόσιου χώρου πρασίνου στα αστικά κέντρα

     Οι χώροι πρασίνου λειτουργούν και ως σημεία για εκδηλώσεις και κοινωνικές δραστηριότητες που δίνουν το έναυσμα για την κοινωνικοποίηση των ατόμων, τη δημιουργία της συλλογικής ευθύνης και ασφάλειας, ενώ παράλληλα εξαλείφουν τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό. 

        Επίσης, συμβάλουν και στην εξέλιξη της συνεργασίας, σημαντικό για το περιορισμό της τοπικής εγκληματικότητας. Ο συμπεριληπτικός σχεδιασμός από τους αρχιτέκτονες τοπίου προσφέρει ένα χώρο ασφαλή και φιλόξενο, δηλαδή όλοι οι χώροι να  είναι σχεδιασμένοι κατάλληλά ώστε να είναι επισκέψιμοι από όλα τα άτομα της κοινότητας. 

Δημιουργία προσβάσιμων δημόσιων χώρων 

    Βασικό κομμάτι του σχεδιασμού των χώρων πρασίνου είναι η εξασφάλιση της προσβασιμότητας και της ασφάλειας όλων των επισκεπτών και ιδιαίτερα των ατόμων με αναπηρία. Γι’ αυτό τον λόγο οι αρχιτέκτονες τοπίου για το σχεδιασμό βασίζονται στον Νόμο περί Ισότητας του 2010. 

    Ακόμα, με την κατασκευή προσβάσιμων αστικών περιοχών δίνεται η ευκαιρία σε όλες τις διαφορετικές ηλικίες να τους επισκεφτούν και να συμμετέχουν ενεργά σε κοινωνικές δραστηριότητες. 

    Η προσβασιμότητα μπορεί να επιτευχθεί με διαδρόμους χωρίς σκαλοπάτια ή και με μικρές κλίσεις στην πλακόστρωση, ώστε να ελαττωθούν οι κίνδυνοι τραυματισμού και να επικρατεί ένα αίσθημα ασφάλειας. 

Ο ρόλος των ορίων στον σχεδιασμό προσβάσιμων περιοχών 

    Τα σαφή φυσικά και οπτικά όρια σε μονοπάτια, φράκτες αλλά και περιοχές με φυτεύσεις συμβάλουν στον σχηματισμό ασφαλών και προσβάσιμων χώρων, σε οπτικό επίπεδο. 

    Επιπλέον, η χρήση βιώσιμων υλικών όπως είναι ο χάλυβας και το αλουμίνιο, βοηθάει στην ανάπτυξη των φυτών και  αναβαθμίζει σημαντικά  τη εικόνα του τοπίου. 

Βελτιωμένη  ασφάλεια 

    Μπορεί να επιτευχθεί με την δημιουργία επιπέδων με ξεκάθαρες μεταβάσεις, ή με την χρήση χλοοτάπητα για τον διαχωρισμό από τα μονοπάτια όπου αποτελεί λύση για διαχείριση του ανώμαλου εδάφους.         Επίσης, τα εφαρμοσμένα όρια με μονοπάτια ή άλλες περιοχές για πεζούς προστατεύουν από πιθανή μεταφορά βράχων ή χαλικιών στους διαδρόμους. 

        Ιδιαίτερα, στις παιδικές χαρές που η ασφάλεια των παιδιών είναι η προτεραιότητα, η χρήση  όριων χάλυβα όπως είναι η σειρά Urban της Kinley ή και σε άλλες επιφάνειες ενισχύει την προστασία από χτυπήματα. 

 Βελτιωμένη μετακίνηση 

        Oι αστικοί χώροι θα πρέπει να είναι προσβάσιμοι από όλους, όπως και για τα άτομα σε αναπηρικό αμαξίδιο ή γενικά δυσκολία στη μετακίνηση να μπορούν να τους επισκεφτούν. 

        Επιπρόσθετα, η χρήση μεταλλικών ορίων, τύπου Fort από την Kinley στα μονοπάτια συνεισφέρουν στην καθοδήγηση των πεζών στα ασφαλή μονοπάτια. 

Σαφέστερη ορατότητα για βελτίωση της άνεσης και μείωση τη εγκληματικότητας

     Με τον διαχωρισμό σε διαφορετικές ζώνες επιδιώκεται η οργάνωση και ενισχύεται η ασφάλεια των δημόσιων χώρων πρασίνου. Με την δημιουργία καθορισμένων ορίων με χαλύβδινα κράσπεδα συνδράμουν στην βέλτιστη αισθητική εικόνα του τοπίου. 

Μειωμένη συντήρηση με ανθεκτικά υλικά 

            Με την επιλογή ποιοτικών και ανθεκτικών υλικών όπως είναι το αλουμίνιο και ο χάλυβας όπου διακρίνονται από την αντοχή τους στον χρόνο μειώνουν την φθορά και την πιθανότητα κινδύνου της ασφάλειας των επισκεπτών, ενώ ταυτόχρονα δεν απαιτούν συχνή συντήρηση. 

    Παράδειγμα η μπορντούρα AlyExcel είναι η κορυφαία επιλογή από την Kinley που κατασκευάζεται από ανακυκλωμένο αλουμίνιο 6005Α, το οποίο δεν σκουριάζει και έχει αυξημένη αντοχή στο πέρας του χρόνου. 

        Η Kinley αποτελεί ένα πρότυπο στον σχεδιασμό αστικών χώρο πρασίνου και στη χρήση μπορντούρων που πληρούν τις προϋποθέσεις και τα πρωτότυπα(όπως το Βρεττανικό BS 8300). 

    Επομένως, τα προϊόντα της χρησιμοποιούνται σε κήπους, πάρκα και παιδικές χάρες προσφέροντας ανθεκτικές και βιώσιμες κατασκευές για την δημιουργία προσβάσιμων χώρων πρασίνου.

Βασισμένο στο άρθρο: https://www.kinley.co.uk/news/designing-safe-and-accessible-public-realm-landscapes

Απόδοση στα Ελληνικά : Δέσποινα Σκουρή  Γεωπόνος