Biokipos

Το blog αυτό φιλοδοξούμε να εισαγάγει μια εναλλακτική πρόταση στο χώρο με την προώθηση των ιδεών ποιοτικών λύσεων και προϊόντων για τη σύγχρονη βιολογική (οικολογική) κηποτεχνία, που θα σέβεται τον καταναλωτή και το περιβάλλον.

Σελίδες

  • Αρχική σελίδα
  • Κομποστοποίηση
  • Σώστε τους φοίνικες
  • Λαχανικά
  • Φυτοπροστασία
  • Φυτά
  • Βοτανικοί κήποι
  • Κηποτεχνία
  • ΒΟΤΑΝΑ-ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ
  • Δεντροκομία

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

Tο Κορίαννον (Κόλιαντρο ή Κόλιαντρος) , το Ορίγανον το κοινόν (Ρίγανη) και ηEchinacea (Eχινάκια)

Tο Κορίαννον (Κόλιαντρο ή Κόλιαντρος) , το Ορίγανον το κοινόν  (Ρίγανη) και ηEchinacea (Eχινάκια)

Του Κ. Θ. Μπουχέλου
Ομότιμου Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Εισαγωγή

Επιλέξαμε τρία πολύ ενδιαφέροντα εδώδιμα, αρωματικά και θεραπευτικά φυτά τον Κόλιαντρο, τη Ρίγανη και τον Εχίνο. Πρόκειται για φυτά που μπορούν να καλλιεργηθούν σε διαθέσιμους αστικούς χώρους αλλά και στους κήπους, μαζί με πολλά ακόμη αρωματικά και λαχανικά καθημερινής χρήσης.  

 Το Κορίαννον (Κόλιαντρο ή Κόλιαντρος)


 Πρόκειται για το μονοετές φυτό Coriandrum  sativum που ανήκει στην Οικογένεια Apiaceae ήΣκιαδανθή (Umbelliferae), όπου και ο μαϊντανός. Απαντάται και ως κοριός, κουτβαράς αλλά και ως κινέζικος ή περσικός μαϊντανός, επειδή το φυτό συγχέεται με τον μαϊντανό, καθώς τα φύλλα του έχουν παρόμοιο σχήμα και οι ρίζες τους παρόμοιο άρωμα.
Η ρίζα της λέξεως προέρχεται από το κόρις (κοριός), γιατί όταν τρίβονται οι άγουροι καρποί του φυτού, η οσμή τους είναι κορεώδης. Κατάγεται από την Ελλάδα και Μικρά Ασία και ευδοκιμεί στην νοτιοανατολική Ευρώπη, την βόρειο Αφρική και την Ασία.


Οι καρποί είναι περίπου σφαιρικοί, με διάμετρο 3-4 χιλιοστά και με χρώμα, όταν ωριμάσουν, καστανοκίτρινο. Τα φύλλα και οι καρποί του είναι πλούσιοι σε αιθέρια έλαια.

Οι καρποί, συλλέγονται με την πρωινή δροσιά. Τοποθετούνται αμέσως για ξήρανση σε μέρος σκιερό, γιατί αλλιώς χάνουν πολλές από τις ιδιότητες τους. Όταν ξεραθούν εντελώς, χτυπάμε τα κλαδάκια για να αποχωριστούν οι καρποί, οι όποιοι φυλάσσονται σε γυάλινα βάζα. Είναι καλύτερο να φυλάσσονται ολόκληροι και να αλέθονται μόνο πριν από την χρήση τους, γιατί διαφορετικά χάνουν το άρωμα τους όπως και τα φύλλα.

Είναι γνωστός από αρχαιοτάτων χρόνων με το όνομα κορίαννον. Εκείνο που οδήγησε στην χρήση του κόλιανδρου στην ιατρική, ήταν ακριβώς η δυσάρεστη οσμή του. Οι αρχαίοι πίστευαν (και σωστά), ότι κάθε τι με δυνατή και δυσάρεστη οσμή π.χ. σκόρδο, θα πρέπει σίγουρα να έχει και ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες.

Για τις θεραπευτικές εφαρμογές του, υπάρχει πλήθος αναφορών ήδη από την εποχή του Ιπποκράτη. Ο Ιπποκράτης συνιστούσε την χρήση του ως φάρμακο. Το ίδιο ο Διοσκουρίδης, ο Θεόφραστος, ο Αριστοτέλης, ο Γαληνός, ο Πλίνιος κ.ά. Έτσι, είχε χρησιμοποιηθεί πριν την ανακάλυψη των αντιβιοτικών κατά του στρεπτοκόκκου που προκαλούσε το ερυσίπελας (επιφανειακή λοίμωξη του δέρματος με σημαντική λεμφαγγειακή προσβολή). Για τις πληγές, τους πονοκεφάλους, τις αιμορροΐδες και ένα σωρό άλλες ασθένειες και τραύματα. Ο Διοσκουρίδης έγραφε ότι η συστηματική χρήση του κόλιανδρου ωφελεί τα μέγιστα στηνανδρική σεξουαλικότητα. Στο «Χίλιες και μία νύχτες» περιγράφεται η ιστορία ενός εμπόρου που μετά από 40 χρόνια ατεκνίας κατάφερε (με τη βοήθεια ενός κοκτέιλ που περιείχε κόλιανδρο) να αποκτήσει παιδιά.

Περιέχει ουσίες που μπορούν να καταπολεμήσουν μύκητες και εντεροβακτήρια π.χ.Salmonella.  Ως αντιφλεγμονώδες, μπορεί να ανακουφίσει από πόνου της αρθρίτιδας. Είναι μια πολύ καλή πηγή ασβεστίου, καλίου, μαγνησίου, μαγγανίου και σιδήρου. Τα χαρακτηριστικά του αυτά, είναι ικανά να ρυθμίσουν τα επίπεδα της χοληστερόλης  στο αίμα.

Τα αντιοξειδωτικά και απολυμαντικά συστατικά του, απομακρύνουν τις τοξίνες του σώματος και συμβάλλουν στην επούλωση της βλάβης των πνευμόνων στους καπνιστές ενώ θεραπευει την διάρροια και την χρόνια δυσεντερία.

Βοηθά τους  διαβητικούς να διατηρούν την ινσουλίνη και το σάκχαρο του αίματος σε σωστά  επίπεδα, τους αλκοολικούς στις βλάβες του ήπατος, τις γυναίκες στην εμμηνόπαυση, ελέγχει την έμμηνο ροή και προστατεύει από φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.Καθώς μειώνει τη βλάβη των νευρώνων του εγκεφάλου, παίζει σημαίνοντα ρόλο στη θεραπεία της νόσου Alzheimer.


Στη μαγειρική,  χρησιμοποιούνται τα φρέσκα φύλλα και οι αποξηραμένοι καρποί του φυτού. Ο κολιαντρος, παρότι Ευρωπαϊκής καταγωγής, χρησιμοποιείται ευρύτατα στην Μεξικανική κουζίνα, με το όνομα cilantro.
Στην Ινδική κουζίνα, αποτελεί βασικό συστατικό του κάρρυ και του garam masala ενώ στην Αιθιοπία του berbere. Η χρήση του  κόλιαντρου είναι επίσης πολύ διαδεδομένη στην Κυπριακή κουζίνα. Στην Ιταλία (culantro), τον χρησιμοποιούσαν στην μορταδέλλα, ενώ ακόμη και σήμερα στον Ιταλικό νότο τον προσθέτουν στα λουκάνικα. Στην Ταϊλανδεζικη κουζίνα, χρησιμοποιούνται και οι ρίζες, από τις όποιες παρασκευάζεται  άρτυμα (μπαχαρικό). Τα φρέσκα φύλλαχρησιμοποιούνται σε πιάτα με κρέας, ψάρι ή λαχανικά. Οι αποξηραμένοι καρποί του έχουν ζεστή και πικάντικη γεύση, και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό. Στην Γεωργία, χρησιμοποιούν και τις ανθοταξίες με άωρους καρπούς που έχουν ειδικώς έντονη γεύση.

Στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται απότομη αύξηση στη χρήση του κόλιανδρου στη μαγειρική, μετά τις επιτυχίες της Μεξικάνικης και Ταϊλανδεζικης κουζίνας. Η μεγαλύτερη κατανάλωση στην ΕΕ, γίνεται από την Γερμανία.

Εποχή σποράς & φύτευσης - Θερμοκρασία βλάστησης είναι νωρίς την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 10-21 C. Η προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιος-Απρίλιος, το Βάθος φύτευσης: 0.5-1.5 εκατοστά, οι Ημέρες βλάστησης: 6-12. Μεταφύτευση γίνεται Συνήθως 25 ημέρες μετά. Η Ωρίμανση γίνεται σε 50 ημέρες μετά την μεταφύτευση. Μπορεί να καλλιεργηθεί στο σπίτι (κήπος, γλάστρες, ζαρντινιέρες, κλπ)  χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες. Κοινά πρώτης ανάγκης λαχανικά  και αρωματικά φυτά μαζί με το κολίανδρο, μπορούν να καλλιεργηθούν σε κατάλληλους χώρους του σπιτιού όπως μαρούλια, κρεμμύδια, καρότα, κοκκινογούλια, σκόρδα, πράσα, σέλινο, μαϊντανός, μάραθος, φασκόμηλο, μέντα, δυόσμο, βασιλικό, μελισσόχορτα, κ.α.

Το φυτό θεωρείται σχετικώς ανθεκτικό σε εχθρούς και ασθένειες. Όμως, έχει κατά καιρούς απειληθεί από έντομα όπως: αλευρώδεις Bemisia tabaci (Hemiptera: Aleyrodidae), αφίδες Myzus persicae(Hemiptera: Aphididae),  λεπιδόπτερα όπως τα Spodoptera exigua (Lepidoptera: Noctuidae) καιTrichoplusia ni (Lepidoptera: Noctuidae), από νηματώδεις Meloidogyne sp. και  Paratrichodorus sp. και βακτήρια όπως τα Pseudomonas spp. Στους εχθρούς προστίθενται και τα σαλιγκάρια.

Το Ορίγανον το κοινόν  (Ρίγανη)

Αρωματικό ποώδες, πολυετές, και θαμνώδες φυτό ιθαγενές της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας. Ανήκει στο γένος Origanum και την Τάξη Lamiaceae. Έχει με κορμό ξυλώδη, τα φύλλα έχουν σχήμα ωοειδές, χνουδωτά και σταχτόχρωμα. Τα κλαδιά του σχηματίζουν ανθοφόρες κεφαλές στις άκρες. Ανθίζει από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο αναλόγως της περιοχής.


Περίπου το 75% των ειδών της βρίσκονται στην ανατολική περιοχή της Μεσογείου και ελάχιστα στη δυτική, σε μέρη άγονα και άνυδρα και ενώ αγαπάει υπερβολικά τον ήλιο θα τη βρούμε να αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες, ακόμα και σε μείον 25 βαθμούς.

Αυτό το πολυετές αρωματικό φυτό (φρύγανο), είναι ευρύτατα διαδεδομένο σε όλους τους ξερότοπους της Ελλάδος, αυτοφυές στα πιο άνυδρα και ανεμοδαρμένα βουνά και νησιά της χώρας μας, από την Κρήτη, στη Μακεδονία, στην Πελοπόννησο, ψηλά στον Ταΰγετο και στον Πάρνωνα, και στα περισσότερα νησιά μας. Η άγρια Ελληνική ρίγανη, γνωστή εδώ και πολλές χιλιάδες  χρόνια, είναι η καλύτερη στον κόσμο.

Στην Αρχαία Ελλάδα
 τη συναντάμε να είναι σύμβολο χαράς και ευτυχίας καθώς τα γαμήλια στεφάνια συνήθιζαν να περιέχουν και κλαδιά ρίγανης αλλά και σαν καρύκευμα στην μαγειρική και σαν ένα από τα βασικότερα και ισχυρότερα  ιάματα.
Είναι το βασικό καρύκευμα των χωρών της Μεσογείου και βασικό συστατικό της Ελληνικής, αλλά και της Ιταλικής κουζίνας.

Σε εργαστηριακές δοκιμές από διάφορα Πανεπιστήμια, έχει αποδειχθεί ότι: οι ιδιότητες της είναι πολλές: Ποια είναι όμως τα συστατικά της με την τόσο μεγάλη βιολογική δράση;

Κυρίως το αιθέριο έλαιό της το ριγανέλαιο. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης περιέχει δύο κύριες φαινολικές ενώσεις την καρβακρόλη και τη θυμόλη οι οποίες δρουν συνδυαστικά και στις οποίες αποδίδονται οι ισχυρές βιολογικές δράσεις της.

Η αποξηραμένη ρίγανη περιέχει 3 έως 5% αιθέριο έλαιο, σε μερικές δε περιοχές και μόνο στην Ελλάδα, μπορεί να φτάσει και να περάσει το 7%. Οι εξαιρετικά μεγάλες αυτές τιμές βρέθηκαν στην Κρήτη, στην Αμοργό, στο Γύθειο και στη χερσόνησο του Άθω. Τέτοιες υψηλές τιμές δεν έχουν βρεθεί σε καμία άλλη ποικιλία  ρίγανης.


Επιπλέον σε μικρότερες ποσότητες ανιχνεύονται πάρα πολλές ουσίες, όπως  σίδηρος καιβιταμίνη C. Η ρίγανη είναι ένα από τα βότανα με το μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. (565 mg %)

Το ριγανέλαιο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε αυτούσιο στο δέρμα με προσοχή ή όταν πρόκειται για μεγάλες περιοχές ή για περιοχές του δέρματος με πληγές, διαλυμένο σε ελαιόλαδο σε αναλογία  1 / 5  . Είναι καλό ακόμη και για τους μύκητες των νυχιών. 
Χρησιμοποιείται επίσης για τον πονόδοντο. Η ρίγανη έχει 12 φορές περισσότερη αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο.

Οι ισχυρότατες αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχει (ροσμαρινικό οξύ) έτσι όταν προστίθεται σε τρόφιμα τα προστατεύει από την οξείδωση και τον οργανισμό μας από τις νιτροζαμίνες οι οποίες είναι καρκινογόνες ουσίες και πόσο δίκιο είχαν οι παλιές μαγείρισσες που ειδικά το κρέας που επρόκειτο να ψήσουν, το μαρινάριζαν με ρίγανη και δεντρολίβανο.

Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες της ρίγανης, του δεντρολίβανου, του δυόσμου, του φασκόμηλου, βοτάνων τα οποία συνήθως χρησιμοποιούμε για να μαρινάρουμε τα κρέατα, αποδίδονται στα φλαβονοειδή τους: η προσθήκη ρίγανης στο ελαιόλαδο ενισχύει την ήδη ισχυρή αντιοξειδωτική του δράση «Ειδικά η ρίγανη περιέχει, με ισχυρότατο αντιοξειδωτικό χαρακτήρα.

Διαπιστώθηκε ότι καταστέλλει την παραγωγή των καρκινογόνων μεταβολιτών (των αφλατοξινών)του μύκητα Aspergillus 
flavus  , σε ποσοστό 95%. Οι αφλατοξίνες βρίσκονται κυρίως σε ξηρούς καρπούς προελεύσεως χωρών με υπερβολική υγρασία (Ιράν, Ινδία), που δεν έχουν πλήρως αποξηρανθεί.

Σήμερα θεωρείται από τις πλέον αξιόλογες αντικαρκινικές ουσίες που απαντούν στις τροφές, με ισχυρή παρεμπόδιση της « ηπατικής μεταστάσεως ».

Να γιατί ο Ιπποκράτης. ο Ασκληπιός , ο Διοσκουρίδης, ο Ιπποκράτης, ο Γαληνός και τόσοι άλλοι, υπεδείκνυαν τα βότανα για ένα πλήθος παθήσεων, προτείνοντας για κάθε πάθηση και πρόβλημα την άριστη δυνατή λύση: Γνώριζαν τα μυστικά της υγείας και της ομορφιάς που βρίσκονται κρυμμένα μέσα στα βότανα.
Η ρίγανη είναι εξαιρετικό φάρμακο αλλά δυστυχώς είναι πολύ φθηνή για να ενδιαφέρει τις Φαρμακευτικές  Εταιρείες ... 

Echinacea (Eχινάκια)
Το φυτό


Η επιστημονική ονομασία του φυτού είναι Echinacea angustifolia. Ανήκει στην οικογένεια τωνAsteraceae.  Ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη ἐχῖνος (αχινός), για τα αγκαθωτά άνθη του. Είναι ιθαγενές φυτό της B. Αμερικής και ένα από τα πιο διαδεδομένα βότανα των Ινδιάνων, που το χρησιμοποιούσαν για να θεραπεύουν από μολύνσεις (πονόλαιμο, βήχα, πονοκέφαλο) μέχρι και δαγκώματα φιδιών. Μετά την εμφάνιση των αντιβιοτικών, η χρήση του περιορίστηκε αρκετά. Από το 1970, λόγω της τάσεως για την εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων, άρχισε και πάλι να διαδίδεται ευρύτερα.

Τώρα είναι ένα από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα βότανα, καθώς οι θεραπευτικές του ιδιότητες συνδέθηκαν με την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος. Υπάρχουν εννέα ποικιλίες του φυτού, εκ των οποίων οι τρείς χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς.

Χρήσιμα μέρη είναι ολόκληρο το φυτό, δηλαδή η ρίζα, τα φύλλα και τα άνθη του, παρ’ όλο η μεγαλύτερη συγκέντρωση των δραστικών ουσιών βρίσκεται στις ρίζες του, που περιέχουν πολυσακχαρίτες , αιθέρια έλαια, φλαβονοειδή, βιταμίνη C, ελαϊκό οξύ κ.ά. Το βότανο περιέχει πτητικό έλαιο, γλυκοσίδες, αμίδες, φενόλες, αντιβιοτικά πολυακετυλένια, ινουλίνη, λιπαρά οξέα, σίδηρο, πρωτεΐνες, τανίνες και βιταμίνες Α, και E.
Πως δρα 

Οι πολυσακχαρίτες του φυτού διεγείρουν την δράση των Τ-Λεμφοκυττάρων, που παράγουν αντισώματα τα οποία καταστρέφουν τους νοσογόνος παράγοντες (ιούς, μικρόβια, μύκητες), γεγονός που εξηγεί την αποτελεσματικότητα του φυτού σε στρεπτοκοκκικές και σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις και φλεγμονές.
Στο αίμα επιταχύνει τη φαγοκυττάρωση και καταστρέφει τα βακτήρια. Καταστέλλει την ανάπτυξη των τρυπανοσωμάτων Leishmania donovani,  L. major, και Trypanosoma brucei. Σε κυτταρικό επίπεδο ελαττώνει την παραγωγή του ενζύμου υαλουροδινάση, που καταστρέφει το υαλουρονικό οξύ και οδηγεί σε διάσπαση του συνδετικού ιστού.
 Όσο πιο ενωρίς χρησιμοποιηθεί σε μια εξελισσόμενη προσβολή του οργανισμού, τόσο πιο αποτελεσματική είναι. Για τον ίδιο λόγο είναι χρήσιμη και η «προληπτική» λήψη της σε περίοδο υψηλής νοσηρότητας.
Χρησιμοποιείται πρωτίστως για την τόνωση του ανοσοποιητικού και του λεμφικού συστήματος, γι’ αυτό και αποτελεί την πρώτη επιλογή όταν πρέπει να ενισχυθεί η άμυνα του οργανισμού έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (γρίπη, κρυολόγημα). Συχνά χρησιμοποιείται και για την καταπολέμηση φλεγμονών και μολύνσεων (ουρολοιμώξεις), κολικών και δερματικών παθήσεων (ψωρίαση, έρπις, έλκος, πληγές, εγκαύματα, ακμή).
.
Στην αγορά, εκτός από φρέσκο και αποξηραμένο βότανο που γίνεται ρόφημα, υπάρχουν εκχύλισμα, σιρόπια, βάμματα, κάψουλες, ταμπλέτες, και αλοιφές.
Ασφαλής χρήση

H εχινάκια δεν είναι τοξική, ενώ οι παρενέργειες που μπορεί να έχει σχετίζονται, ως επί το πλείστον, με ήπιες στομαχικές διαταραχές, αρκεί να λαμβάνεται σωστά. H χρήση της απαγορεύεται σε παιδιά κάτω των 4 ετών, σε εγκύους και γυναίκες που θηλάζουν, όπως και σε άτομα που πάσχουν από , αυτοάνοσα νοσήματα, ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης, δεν πρέπει να λαμβάνεται από όσους χρησιμοποιούν φάρμακα όπως η κορτιζόνη, γιατί οι ειδικοί πιστεύουν ότι το βότανο καταστέλλει τη δράση τους.
Δεν πρέπει να λαμβάνεται για περισσότερο από 2 μήνες, επειδή χάνει την αποτελεσματικότητά της και μπορεί να μειώσει την άμυνα του οργανισμού.
Μερικά είδη του φυτού Echinacea, καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά σε κήπους. Διατηρούν ένα ελκυστικό φύλλωμα όλο τον χρόνο και αντέχουν σε ποικιλία συνθηκών.
Το φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί σε μικρές σχετικά επιφάνειες και στην πόλη (κήπους, μποαλκόνια, ταράτσες, κλπ), αλλά εμφανίζεται με μεγάλη δυναμική σαν συστηματική φαρμακευτική καλλιέργεια με συμβόλαιo
from: http://worldagronomists.blogspot.gr/
1 σχόλιο:
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2013

Θρούμπι - Satureja thymbra




Το θρούμπι (Satureja thymbra) είναι γνωστό με πολλές ονομασίες όπως θρούμπα, θρύμπα, τραγορίγανος, τραγόχορτο, γεροντόχορτο, σατουρέγια ή θύμβρα (εικόνα 1). Καθώς είναι γνωστό και από την αρχαιότητα με το όνομα θύμβρη (Διοσκορίδης, Θεοφραστος). Το φυτό αυτό ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών. Είναι αρωματικό ετήσιο ποώδες φυτό. Το ύψους του κυμαίνεται απο 20-50 εκ. με φύλλα στενά, μήκους 1 εκ. περίπου, τέσσερα ανά γόνατο με πολύ κοντά μεσογονάτια διαστήματα και άνθη χρώματος ρόζ σε σπονδύλους (εικόνα 2) που μυρίζουν ευχάριστα. Αυτοφύεται σ όλη την Ελλάδα σε ξηρούς πετρώδεις τόπους. Πολλαπλασιάζετε  με σπόρο και διαίρεση των φυτώv. Ακόμα αναπτύσσεται από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 1500m στην τυπική μεσογειακή χαμηλή βλάστηση σε ξηρά και πετρώδη περιβάλλοντα.


Καλλιέργεια για το θρούμπι (Satureja thymbra)
Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5° Κελσίου και δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε σκιερά μέρη. Ευδοκιμεί σε ουδέτερα ή αλκαλικά (εδάφη με τιμή pH 6 – 7 θεωρούνται ιδανικά για την καλή ανάπτυξη του), καλά αποστραγγιζόμενα και ηλιόλουστα εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται  με σπόρο το φθινόπωρο ή την άνοιξη και με μοσχεύματα μαλακού ξύλου το καλοκαίρι. Πιο συγκεκριμένα το ορεινό θρούμπι (Satureja montana) πολλαπλασιάζεται και με διαίρεση των θυσάνων της βάσης του φυτού, πάλι την Άνοιξη, απ ευθείας στην οριστική τους θέση. Η καταλληλότερη εποχή για την καλλιέργεια του φυτού είναι είτε το φθινόπωρο είτε η άνοιξη. Ανθίζει το Μάιο για περίπου ένα μήνα. Συνυπάρχει με το θυμάρι και προηγείται χρονικά στην ανθοφορία. Η συγκομιδή αρχίζει συνήθως το δεύτερο χρόνο, συλλέγεται το υπέργειο μέρος σε στάδιο πλήρους άνθησης.
Ιδιότητες-Χρήσεις για το θρούμπι
  1. Είναι μελισσοτροφικό φυτό (εικόνα 3).
  2. Η ξηρή δρόγη χρησιμοποιείται ως διουρητικό, χολαγωγό και εμμηναγωγό.
  3. Το αιθέριο έλαιό του έχει αντιμυκητική, αντιβακτηριακή, αντιμυκοβακτηριακή και αντιφυτρωτική δράση.
  4. Χρήση στην αρωματοποιία.
  5. Στην μαγειρική, σαν φρέσκα ή αποξηραμένα αρτύματα, βότανα, καρυκεύματα και μπαχαρικά.
  6. Βελτιώνει την πέψη, καταπραΰνει τις νευροπάθειες, συνιστάται για βρογχίτιδα και άσθμα, όπως επίσης για πληγές και τσιμπήματα εντόμων. Συνιστάται τέλος και για το βόμβο των αυτιών.

κείμενα-φωτογραφίες
Χρύσα Πανταζοπούλου
M.Sc. Γεωπόνος Γ.Π.Α.
xrysapadazo@yahoo.gr
πηγη:gardenguide.gr

Για πληροφορίες www.bioprasino.gr ή στο     2130043272 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2013

Καλλιέργεια κάππαρης

Καλλιέργεια κάππαρης


Καππαρη
Αγροτικές Καλλιέργειες
Μπορεί η κάππαρη να μην έλκει τους επίδοξους καλλιεργητές επειδή είναι αυτοφυής, ωστόσο δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η εκμετάλλευσή της με συστηματική καλλιέργεια μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα.
Η κάππαρη είναι ένα πολυετές θαμνώδες φυτό, το οποίο καλλιεργείται για τους ανθοφόρους οφθαλμούς, οι οποίοι συλλέγονται πριν ανοίξουν. Η πώλησή της γίνεται στη χώρα μας σε μια τιμή από 10 έως 12 ευρώ

Η καλλιέργεια της κάππαρης με τον παραδοσιακό τρόπο είναι απλή και δεν απαιτεί πολλές καλλιεργητικές εργασίες. Είναι ένα φυτό που μπορεί να αξιοποιήσει εδάφη που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν άλλα φυτά, ενώ ανέχεται θερμοκρασίες μεταξύ -4οC - 42οC. Δεν είναι απαιτητικό σε νερό αρδεύσεως και ανέχεται τους ισχυρούς ανέμους που επικρατούν στις νησιωτικές περιοχές.

Οι τρεις κυριότερες εργασίες που απαιτούν ένα μικρό κόστος αλλά και ένα ελάχιστο γνώσεων είναι ο πολλαπλασιασμός - φύτευση, το κλάδεμα και η συγκομιδή.

Η πώλησή της
 γίνεται στη χώρα μας σε μια τιμή από 10 έως12 ευρώ το κιλό. Αν ληφθεί υπόψη το κόστος παραγωγής και κυρίως το αυξημένο κόστος συγκομιδής, τότε μπορεί να δώσει ένα καθαρό εισόδημα από 900 ευρώ το στρέμμα.

Η κάππαρη είναι ένα πολυετές θαμνώδες φυτό -όπως αναφέρει στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες» ο γεωπόνος Κάσσανδρος Γάτσιος- που φύεται σε ολόκληρη τη μεσογειακή λεκάνη. Καλλιεργείται για τους ανθοφόρους οφθαλμούς οι οποίοι συλλέγονται πριν ανοίξουν. Την συναντάμε στην Τουρκία, στο Μαρόκο, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία. Στην Ελλάδα φύεται κυρίως στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους. Στη χώρα μας η κάππαρη είναι αυτοφυής στο μεγαλύτερο ποσοστό, ενώ στο Μαρόκο, στην Τουρκία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία κατά κανόνα καλλιεργείται. Η κάππαρη καταναλώνεται ως τουρσί και ποτέ νωπή επειδή μόνο με την επεξεργασία της με την άρμη παράγεται το καπρικό οξύ που της δίνει την πικρή γεύση που τη χαρακτηρίζει.

900 € ανά στρέμμα από την καλλιέργεια κάππαρης

Στην Ελλάδα, πέρα από την επεξεργασία της με την άρμη, η κάππαρη δέχεται επεξεργασία που στηρίζεται στην αποξήρανσή της στον ήλιο. Επίσης στη χώρα μας χρησιμοποιούνται πέρα από τα μπουμπούκια και τα φύλλα, τα οποία καταναλώνονται όπως τα άλλα χορταρικά.

Η καλλιέργεια της κάππαρης εφαρμόζεται από πολύ παλιά σε πολλές μεσογειακές χώρες. Οι Ιταλοί είναι οι πρώτοι που μίλησαν για αυτή την καλλιέργεια από τον 13ο αιώνα. Οι Γάλλοι τη γνώρισαν κατά τον 17ο αιώνα, όσον δε αφορά τους Ισπανούς, από το 1875 άρχισαν να εξάγουν κάππαρη προς τη Γαλλία αλλά και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
900 € ανά στρέμμα από την καλλιέργεια κάππαρης

Η κάππαρη άρχισε να καλλιεργείται με σύγχρονους τρόπους από τη δεκαετία του 1960 από τους Ιταλούς και τους Ισπανούς. Το 1970 η Ισπανία ήταν η κυριότερη παραγωγός ευρωπαϊκή χώρα της κάππαρης, ενώ σήμερα η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο είναι το Μαρόκο.

Η κάππαρη είναι ξηροφυτικό φυτό του οποίου τα μορφολογικά και φυσιολογικά χαρακτηριστικά του επιτρέπουν να ανέχεται τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στις ερημικές ή ημιερημικές περιοχές. Στο Μαρόκο συναντάται σε περιοχές που βρίσκονται δίπλα στη θάλασσα μέχρι υψόμετρο 1000 m. Οι θερμικές του απαιτήσεις ποικίλλουν πολύ από 5οC?36οC, ενώ φύεται σε περιοχές που το ύψος των βροχοπτώσεων είναι από 190-550mm βροχής.

Η κάππαρη είναι ανθεκτική στην υψηλή αλατότητα του εδάφους, αλλά και στους ισχυρούς ανέμους των παράκτιων περιοχών.

Οσον αφορά τις εδαφικές του απαιτήσεις, η κάππαρη προτιμά τα ελαφρά εδάφη που έχουν καλή στράγγιση και των οποίων το pΗ είναι ουδέτερο έως αλκαλικό (7-8). Φύεται όμως και σε εδάφη με μεγαλύτερο εύρος pΗ (6-9).

Παραγωγικό έως και 40 χρόνια το φυτό

Η κάππαρη εισέρχεται σε παραγωγή από τον Μάιο έως τον Ιούνιο, ενώ οι πιο όψιμοι κλώνοι συνεχίζουν να παράγουν μπουμπούκια μέχρι τον Νοέμβριο. Οι αποδόσεις ανά φυτό εξαρτώνται από τις κλιματικές συνθήκες, την ποικιλία, την περιοχή και την ηλικία των φυτών. Σε γενικές γραμμές, η απόδοση κατά το πρώτο έτος είναι της τάξεως του 0,6 κιλά ανά φυτό, στο δεύτερο έτος είναι 1,3 κιλά ανά φυτό και από το τέταρτο και μετά μπορεί να φθάσει μέχρι τα 4-5 κιλά ανά φυτό. Η μέση παραγωγή της κάππαρης κυμαίνεται μεταξύ 150-300 κιλά το στρέμμα.

Το φυτό της κάππαρης μπορεί είναι παραγωγικό για 30-40 χρόνια. Παραδοσιακά η συγκομιδή γίνεται κάθε εβδομάδα, με αποτέλεσμα να γίνονται συνολικά 12-18 συγκομιδές σε κάθε φυτό. Η εργασία αυτή είναι επίπονη και έχει μεγάλο κόστος, που μπορεί να φθάσει στο 40-60% του συνολικού κόστους. Εχει υπολογισθεί ότι ένας εργάτης μπορεί να συλλέξει 2 κιλά κάππαρη σε μία ώρα.

Η διατήρηση της κάππαρης

Τα μπουμπούκια της κάππαρης περιέχουν κατά μέσο όρο 3% μια ουσία που ονομάζεται γλυκοκαππαρίνη. Αυτή η ουσία τής δίνει την πικρή γεύση. Πρέπει να γίνεται επεξεργασία της κάππαρης ώστε να απομακρυνθεί αυτή η ουσία. Η επεξεργασία γίνεται με το αλάτι ή με ένα οξύ. Η επεξεργασία αυτή γίνεται από τον ίδιο τον καλλιεργητή ή γίνεται από τον μεταποιητή.

Η εργασία αυτή συνίσταται στην εμβάπτιση της νωπής κάππαρης σε μία διάλυση χλωριούχου νατρίου. Η επεξεργασία αυτή διαρκεί μία εβδομάδα, στη συνέχεια ανανεώνεται η διάλυση μία ή δύο φορές ώστε να είναι κατάλληλο το προϊόν για πώληση.


Κώστας Νάνος-www.ethnos.gr
2 σχόλια:
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

Αναζήτηση ιστολογίου

Links

  • Agrogreco
  • Greekforests
  • Landscape Design Group
  • Urbanpoints
  • Άσπαστος
  • Αιγιαλός
  • Ανδρέας Μπαρμπούτσης
  • Βιοαπεντόμωση
  • Βιοπράσινο
  • ΓΕΩΤΕΕ
  • ΠΕΕΓΕΠ
  • Τοπιοδομή

Αγαπημενα ιστολογια

  • Ταρατσόκηπος

Δημοφιλεις αναρτησεις

  • Τι φυτεύουμε, τι μεταφυτεύουμε, τι συλλέγουμε και πότε?
  • Η Στάχτη και οι χρήσεις της !
  • ΚΛΆΔΕΜΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΆΛΛΕΣ ΦΡΟΝΤΊΔΕΣ
  • Ο αποτελεσματικός έλεγχος του ωιδίου βιολογικά
  • Τσίκας (Cycas revoluta)
  • Νομοθεσία για Κοπή δένδρων σε κοινόχρηστους χώρους
  • Η μεταφύτευση φυτών
  • Τα μυστικά για σωστή και αποδοτική καλλιέργεια μανιταριών
  • Κέρδη από την καλλιέργεια μανιταριών... στο σπίτι μας????!!!
  • Οικολογική αντιμετώπιση των Pentatomidae (βρωμούσες)

Αναγνωστες

Αρχειοθηκη ιστολογιου

  • ▼  2026 (50)
    • ▼  Νοεμβρίου (3)
      • ΒΑΛΩΤΗ: ΤΟ ΦΡΥΓΑΝΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΝΤΗΛΙΟΥ
      • Μετρώντας το Αόρατο: Ποια είναι η αξία του δρόμου ...
      • ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ
    • ►  Οκτωβρίου (7)
    • ►  Σεπτεμβρίου (9)
    • ►  Αυγούστου (3)
    • ►  Ιουλίου (6)
    • ►  Ιουνίου (6)
    • ►  Μαΐου (2)
    • ►  Απριλίου (3)
    • ►  Μαρτίου (3)
    • ►  Φεβρουαρίου (3)
    • ►  Ιανουαρίου (5)
  • ►  2025 (43)
    • ►  Δεκεμβρίου (6)
    • ►  Νοεμβρίου (2)
    • ►  Οκτωβρίου (9)
    • ►  Σεπτεμβρίου (2)
    • ►  Αυγούστου (5)
    • ►  Ιουλίου (3)
    • ►  Ιουνίου (4)
    • ►  Μαΐου (2)
    • ►  Απριλίου (3)
    • ►  Μαρτίου (2)
    • ►  Φεβρουαρίου (2)
    • ►  Ιανουαρίου (3)
  • ►  2024 (22)
    • ►  Δεκεμβρίου (5)
    • ►  Αυγούστου (1)
    • ►  Ιουλίου (2)
    • ►  Ιουνίου (2)
    • ►  Μαΐου (1)
    • ►  Απριλίου (1)
    • ►  Μαρτίου (1)
    • ►  Φεβρουαρίου (4)
    • ►  Ιανουαρίου (5)
  • ►  2023 (47)
    • ►  Δεκεμβρίου (3)
    • ►  Νοεμβρίου (4)
    • ►  Οκτωβρίου (4)
    • ►  Σεπτεμβρίου (2)
    • ►  Αυγούστου (9)
    • ►  Ιουλίου (4)
    • ►  Ιουνίου (6)
    • ►  Μαΐου (2)
    • ►  Απριλίου (1)
    • ►  Μαρτίου (6)
    • ►  Φεβρουαρίου (4)
    • ►  Ιανουαρίου (2)
  • ►  2022 (21)
    • ►  Δεκεμβρίου (5)
    • ►  Νοεμβρίου (1)
    • ►  Οκτωβρίου (2)
    • ►  Σεπτεμβρίου (3)
    • ►  Ιουλίου (1)
    • ►  Ιουνίου (1)
    • ►  Μαΐου (1)
    • ►  Απριλίου (1)
    • ►  Φεβρουαρίου (4)
    • ►  Ιανουαρίου (2)
  • ►  2021 (42)
    • ►  Δεκεμβρίου (5)
    • ►  Νοεμβρίου (6)
    • ►  Οκτωβρίου (3)
    • ►  Σεπτεμβρίου (1)
    • ►  Αυγούστου (5)
    • ►  Ιουλίου (4)
    • ►  Ιουνίου (1)
    • ►  Μαΐου (3)
    • ►  Απριλίου (6)
    • ►  Μαρτίου (2)
    • ►  Φεβρουαρίου (3)
    • ►  Ιανουαρίου (3)
  • ►  2020 (48)
    • ►  Δεκεμβρίου (2)
    • ►  Νοεμβρίου (5)
    • ►  Οκτωβρίου (2)
    • ►  Σεπτεμβρίου (3)
    • ►  Αυγούστου (2)
    • ►  Ιουλίου (5)
    • ►  Ιουνίου (1)
    • ►  Μαΐου (3)
    • ►  Απριλίου (11)
    • ►  Μαρτίου (8)
    • ►  Φεβρουαρίου (3)
    • ►  Ιανουαρίου (3)
  • ►  2019 (28)
    • ►  Δεκεμβρίου (1)
    • ►  Νοεμβρίου (3)
    • ►  Οκτωβρίου (2)
    • ►  Σεπτεμβρίου (3)
    • ►  Αυγούστου (3)
    • ►  Ιουλίου (1)
    • ►  Ιουνίου (2)
    • ►  Μαΐου (1)
    • ►  Απριλίου (2)
    • ►  Μαρτίου (2)
    • ►  Φεβρουαρίου (4)
    • ►  Ιανουαρίου (4)
  • ►  2018 (43)
    • ►  Δεκεμβρίου (11)
    • ►  Νοεμβρίου (3)
    • ►  Οκτωβρίου (3)
    • ►  Σεπτεμβρίου (2)
    • ►  Αυγούστου (3)
    • ►  Ιουλίου (3)
    • ►  Ιουνίου (1)
    • ►  Μαΐου (4)
    • ►  Απριλίου (4)
    • ►  Μαρτίου (6)
    • ►  Φεβρουαρίου (3)
  • ►  2017 (46)
    • ►  Δεκεμβρίου (7)
    • ►  Νοεμβρίου (1)
    • ►  Οκτωβρίου (1)
    • ►  Σεπτεμβρίου (2)
    • ►  Αυγούστου (2)
    • ►  Ιουνίου (3)
    • ►  Μαΐου (4)
    • ►  Απριλίου (4)
    • ►  Μαρτίου (9)
    • ►  Φεβρουαρίου (5)
    • ►  Ιανουαρίου (8)
  • ►  2016 (97)
    • ►  Δεκεμβρίου (11)
    • ►  Νοεμβρίου (8)
    • ►  Οκτωβρίου (5)
    • ►  Σεπτεμβρίου (6)
    • ►  Αυγούστου (8)
    • ►  Ιουλίου (4)
    • ►  Ιουνίου (7)
    • ►  Μαΐου (4)
    • ►  Απριλίου (4)
    • ►  Μαρτίου (10)
    • ►  Φεβρουαρίου (17)
    • ►  Ιανουαρίου (13)
  • ►  2015 (112)
    • ►  Δεκεμβρίου (13)
    • ►  Νοεμβρίου (7)
    • ►  Οκτωβρίου (7)
    • ►  Σεπτεμβρίου (6)
    • ►  Αυγούστου (11)
    • ►  Ιουλίου (3)
    • ►  Ιουνίου (9)
    • ►  Μαΐου (11)
    • ►  Απριλίου (9)
    • ►  Μαρτίου (5)
    • ►  Φεβρουαρίου (18)
    • ►  Ιανουαρίου (13)
  • ►  2014 (76)
    • ►  Δεκεμβρίου (11)
    • ►  Νοεμβρίου (16)
    • ►  Οκτωβρίου (5)
    • ►  Σεπτεμβρίου (4)
    • ►  Αυγούστου (7)
    • ►  Ιουλίου (6)
    • ►  Ιουνίου (6)
    • ►  Μαΐου (7)
    • ►  Απριλίου (3)
    • ►  Μαρτίου (2)
    • ►  Φεβρουαρίου (2)
    • ►  Ιανουαρίου (7)
  • ►  2013 (120)
    • ►  Δεκεμβρίου (4)
    • ►  Νοεμβρίου (7)
    • ►  Οκτωβρίου (16)
    • ►  Σεπτεμβρίου (6)
    • ►  Αυγούστου (5)
    • ►  Ιουλίου (12)
    • ►  Ιουνίου (12)
    • ►  Μαΐου (5)
    • ►  Απριλίου (11)
    • ►  Μαρτίου (9)
    • ►  Φεβρουαρίου (18)
    • ►  Ιανουαρίου (15)
  • ►  2012 (201)
    • ►  Δεκεμβρίου (14)
    • ►  Νοεμβρίου (18)
    • ►  Οκτωβρίου (10)
    • ►  Σεπτεμβρίου (19)
    • ►  Αυγούστου (7)
    • ►  Ιουλίου (16)
    • ►  Ιουνίου (19)
    • ►  Μαΐου (11)
    • ►  Απριλίου (20)
    • ►  Μαρτίου (15)
    • ►  Φεβρουαρίου (24)
    • ►  Ιανουαρίου (28)
  • ►  2011 (119)
    • ►  Δεκεμβρίου (13)
    • ►  Νοεμβρίου (17)
    • ►  Οκτωβρίου (9)
    • ►  Σεπτεμβρίου (18)
    • ►  Αυγούστου (13)
    • ►  Ιουλίου (7)
    • ►  Ιουνίου (5)
    • ►  Μαΐου (7)
    • ►  Απριλίου (9)
    • ►  Μαρτίου (4)
    • ►  Φεβρουαρίου (9)
    • ►  Ιανουαρίου (8)
  • ►  2010 (38)
    • ►  Δεκεμβρίου (7)
    • ►  Νοεμβρίου (11)
    • ►  Οκτωβρίου (5)
    • ►  Σεπτεμβρίου (9)
    • ►  Αυγούστου (6)
Το blog αυτό φιλοδοξούμε να εισαγάγει μια εναλλακτική πρόταση στο χώρο με την προώθηση των ιδεών ποιοτικών λύσεων και προϊόντων για τη σύγχρονη βιολογική (οικολογική) κηποτεχνία, που θα σέβεται τον καταναλωτή και το περιβάλλον.

Δημοφιλεις αναρτησεις

  • Τι φυτεύουμε, τι μεταφυτεύουμε, τι συλλέγουμε και πότε?
    Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τι σπέρνουμε, τι φυτεύουμε και τι μεταφυτεύουμε ανά μήνα. Επιλέξτε τους συνδέσμους ...
  • Η Στάχτη και οι χρήσεις της !
    Fotis Giannopoulos από το φατσοβιβλίο... Η Στάχτη και οι χρήσεις της ! Πριν αποφασίσετε να την ρίξετε στα ματιά κάποιο...
  • ΚΛΆΔΕΜΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΆΛΛΕΣ ΦΡΟΝΤΊΔΕΣ
    ΚΛΆΔΕΜΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΆΛΛΕΣ ΦΡΟΝΤΊΔΕΣ Τελευταία επισκέφτηκα μια φίλη και πελάτισσα στην οποία έφτιαξα τον κήπο. Έχοντας μεράκι γι...
  • Ο αποτελεσματικός έλεγχος του ωιδίου βιολογικά
    ΩΙΔΙΟ Η ΠΟΙΟ ΚΟΙΝΗ ΜΥΚΗΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ Ωίδιο είναι μια μυκητολογική ασθένεια που μπορεί να μολύνει μια μεγάλη ποικιλί...
  • Τσίκας (Cycas revoluta)
    ακμαίο φυτο Ο τσίκας είναι πολύ ανθεκτικό πτεριδόφυτο είδος που μοιάζει με μικρό φοίνικα . Δεν είναι φοινικοειδές και έχει μα...
  • Νομοθεσία για Κοπή δένδρων σε κοινόχρηστους χώρους
    Κοπή δένδρων σε κοινόχρηστους χώρους  Για την κοπή δένδρων σε κοινόχρηστο χώρο πόλης ή οικισμού απαιτείται έκδοση Έγκρισης Εργασιώ...
  • Η μεταφύτευση φυτών
    Μανώλης Καπάνταης  Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος   τ. Δ/ντης Πράσινου ...
  • Τα μυστικά για σωστή και αποδοτική καλλιέργεια μανιταριών
    Τα μυστικά για σωστή και αποδοτική καλλιέργεια ΕΥΚΟΛΌΤΕΡΗ, ΣΕ ΣΧΈΣΗ ΜΕ ΤΟ ΛΕΥΚΌ ΜΑΝΙΤΆΡΙ, ΕΊΝΑΙ Η ΚΑΛΛΙΈΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΠΛΕΥΡΏΤΟΥΣ - ...
  • Κέρδη από την καλλιέργεια μανιταριών... στο σπίτι μας????!!!
    M ια πρωτότυπη ιδέα που μπορεί εύκολα και με ελάχιστο οικονομικό κόστος να συμπληρώσει το οικογενειακό εισόδημα μοιάζει να αποτελεί η κα...
  • Οικολογική αντιμετώπιση των Pentatomidae (βρωμούσες)
    Οικολογική  αντιμετώπιση των Pentatomidae (βρωμούσες)  pente  =  5 +  tomi   =  τομή   (κεραίες με 5 άρθρα)  Οι βρωμο...
Θέμα Παράθυρο εικόνας. Από το Blogger.