Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

Αυξάνονται οι φυσικές πισίνες.. Naturbäder auf dem Vormarsch


Οι φυσικές δεξαμενές   κολύμβησης  ως εναλλακτική λύση στη συμβατική πισίνα και πιο ενδιαφέρουσα.

Η τάση προς ένα  πράσινο  αειφόρο τρόπο ζωής αντανακλάται επίσης στη γερμανική πισίνα όλο και περισσότερο. Κολύμβηση σε  λίμνες, φυσικές πισίνες και φυσικές πισίνες απολαμβάνουν μια αυξανόμενη δημοτικότητα και  κάνει την κλασική πισίνα ή εξωτερική πισίνα, το οποίο καθαρίζεται με  χρήση χλωρίου, να εχει ισχυρό ανταγωνισμό.
 Αιτία: Τα Φυσικά υδάτα κολύμβησης έχουν σαφή πλεονεκτήματα. Το  νερό τους προέρχεται με  επεξεργασία αποκλειστικά με τη βοήθεια βιολογικών και μηχανικών μέσων, ώστε να απαλλαγεί με η χρήση των χημικών ουσιών χλωρίου. Το φυσικό νερό είναι υγιεινό και για τους ανθρώπους, καθώς και για το περιβάλλον. Η κατασκευή ή ανακατασκευή ενός υπάρχοντος spa σε μια φυσική πισίνα είναι συχνά πιο αποδοτική από ό, τι ένα συμβατικό κτίριο πισίνα. 
    Aν προσθέσουμε μια πολύ ελκυστική εμφάνιση και το χαμηλότερο κόστος συντήρησης  θα κυριαρχήσουν τα επόμενα χρόνια. Τα φυσικά λουτρά εχουν σε σχέση με τις συμβατικές πισίνες, τόσο οικονομικά όσο και οικολογικά το πλεονέκτημα. "Όλο και περισσότερες πόλεις αποφασίζουν να μετατρέψετε την ανακαίνιση πισίνων σε φυσικές πισίνες. Ακόμη και με νέες εγκαταστάσεις, η επιλογή είναι πιο συχνά σε ένα φυσικό ύδατα κολύμβησης ", στην οποία χιλιάδες λουόμενοι βρίσκουν καθημερινά την καλύτερη ποιότητα του νερού, αναφέρει ο  Guido Manzke, Πρόεδρος της Γερμανικής Εταιρείας για τα φυσικά ύδατα κολύμβησης (DGfnB). Η DGfnB περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από 200  εμπλεκόμενους  για φυσικές λίμνες για κολύμπι, σχεδιαστές, κατασκευαστές και φορείς εκμετάλλευσης συστήματος πισίνας από όλη τη Γερμανία. Εχει δεσμευτεί για την προώθηση και διάδοση των ημι-φυσικά κολύμβησης και συμβουλεύει σε αυτό το πλαίσιο δημοτικές επιχειρήσεις πισίνας. 
      
  Εκείνοι που επιλέγουν ένα ημι-φυσικό χώρο κολύμβησης με κριτήρια, ανάλογα με την ένταση της χρήσης,  των αριθμό των επισκεπτών μεταξύ απλών λίμνών ή  συστήματων με λίγη τέχνη ή τις εξωτερικές πισίνες με βιολογική επεξεργασία νερού και τελικά επιλέγουν να αναθέσουν σε εξωτερικούς συνεργάτες, στοχευμένη ανακατασκευή την οποία  και μετά διαχειρίζονται και έχουν πολλά πλεονεκτήματα. Ανάλογα με τις φυσικές πισίνες  μπορούν  επίσης να εξοπλιστούν με διάφορα εξαρτήματα όπως ένα ηλιακό ζεστού νερού και τις ανανεώσιμες πηγές θέρμανσης, σανίδες κατάδυσης και νεροτσουλήθρες. 

Naturbäder auf dem Vormarsch

Naturnahe Badegewässer werden für Kommunen als Alternative zum herkömmlichen Schwimmbad immer interessanter.
Der Trend zu einer ökologischen Lebensweise setzt sich auch in der deutschen Bäderlandschaft immer mehr durch. Schwimmteiche, Naturbäder und Naturpools erfreuen sich einer wachsenden Beliebtheit und machen dem klassischen Schwimm- oder Freibad, das durch den Einsatz von Chlor gereinigt wird, Konkurrenz.

Der Grund: Naturnahe Badegewässer haben klare Vorteile. Ihr Wasser wird ausschließlich mit Hilfe biologischer und mechanischer Mittel aufbereitet, auf die Verwendung von Chlor und Chemikalien wird verzichtet. Das natürliche Wasser ist hygienisch einwandfrei und für den Menschen ebenso gesund wie für die Umwelt. Der Bau bzw. der Umbau eines vorhandenen Bades in ein Naturbad ist oft kostengünstiger als der Bau eines konventionellen Schwimmbades.

Hinzu kommen eine sehr ansprechende Optik und oftmals geringere Unterhaltungskosten in der Folgezeit. Naturbäder sind also gegenüber herkömmlichen Schwimmbädern sowohl ökonomisch als auch ökologisch im Vorteil.

„Immer mehr Kommunen entschließen sich dazu, renovierungsbedürftige Schwimmbäder in Naturbäder umzurüsten. Auch bei Neuanlagen fällt die Wahl immer häufiger auf ein natürliches Badegewässer, in dem täglich mehreren tausend Badende beste Wasserqualität vorfinden“, weiß Guido Manzke, Präsident der Deutschen Gesellschaft für naturnahe Badegewässer (DGfnB). Der DGfnB gehören weit über 200 Schwimmteichbauern, Planer, Systemanbieter und Badbetreiber aus ganz Deutschland an. Sie setzt sich für die Förderung und Verbreitung naturnaher Badegewässer ein und berät in diesem Zusammenhang auch kommunale Badbetreiber.

Wer sich für ein naturnahes Bad entscheidet, kann je nach Nutzungsintensität und Anzahl der Besucher zwischen einfachen teichartigen Systemen mit wenig Technik, bei denen sich der Schwimm- und Regenerationsbereich in einer Fläche befinden, und Freibädern mit biologischer Wasseraufbereitung und einem ausgelagerten, gezielt durchströmten Aufbereitungsbereich wählen. Je nach Wunsch können Naturbäder außerdem mit verschiedenen technischen Komponenten wie einer solaren Wassererwärmung oder regenerativen Heizung, Sprungtürmen und Wasserrutschen ausgestattet werden. 

from:www.kommunaldirekt.de


Μετάφραση 
Τάτσης Κώνσταντίνος 
για πληροφορίες στο 2106017403  και www.topiodomi.gr

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Κάνοντας έναν κήπο με PET




Απαιτήσεις:

- 5 φιάλες PET των1,5 ή  2 λίτρων
 
- 1 δραπανο
- ένα τρυπάνι 1/8 "
 ξύλου
- ένα σάκο χώματος σπορείου
- ένα κοφτερό μαχαίρι
 
- σχοινί συνθετικό αντοχής μεγαλύτερης 50 κιλών 
- ένα μαρκαδόρο ανεξίτηλο 
- σπόρους της επιλογής σας
 
- λευκό χρώμα και πινέλο (προαιρετικά 


ποτίζεται απο πανω και όλα ποτίζονται μαζι.....

για πληροφορίες στο 2106017403  και www.bioprasino.gr

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

"Η Βλάστηση του Λεκανοπέδιου....."



του Δρα Δασολόγου, Γιώργου Καρέτσου
Διευθυντη του ΙΔΕ
Εταίρο και Μέλος του Δ.Σ. των "ΓΕΩΠΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"

H Αττική κατά τη μυθολογία και προφανώς παλαιότερα έφερε μια σημαντική από άποψη αφθονίας βλάστηση. Η συνεχής έκτοτε παρουσία και η αύξηση του πληθυσμού σ΄αυτό το χώρο της ελληνικής χερσονήσου, είχε ως αποτέλεσμα τη βαθμιαία μείωση της βλάστησης και την επικράτηση διάδοχων φυτοκοινωνιών περισσότερο προσαρμοσμένων στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Οι παρατηρήσεις σχετικά με τη μείωση της βλάστησης δεν είναι σημερινές, αλλά είχαν εντοπισθεί και στην αρχαιότητα (Όμηρος, Πλάτωνας, Θεόφραστος, Παυσανίας) και οφειλόταν στην καθημερινή χρήση του ξύλου και στις μεγάλες ανεξέλεγκτες πυρκαγιές. Η φτωχή βλάστηση που αναπτύχθηκε και επιβίωνε στην Αττική δεν διέφερε στη σύνθεση από την πλούσια βλάστηση που προϋπήρχε. Άλλωστε κανείς δεν γνωρίζει με ασφάλεια πως ακριβώς είχε διαμορφωθεί το πράσινο εντός και στα περίχωρα της πόλης των Αθηνών, αλλά μπορούμε ως ένα βαθμό να το υποθέσουμε από διάφορες περιγραφές αλλά και από την εξελικτική διαδικασία του οικοσυστήματος και της διαδοχής. Επιπλέον, μπορούμε να πούμε ότι στο λεκανοπέδιο η βλάστηση πρέπει να πέρασε διάφορες φάσεις από την αφθονία στον περιορισμό και τανάπαλιν ανάλογα με τις αυξομειώσεις του πληθυσμού της. Σε κάθε στάδιο εξέλιξης ο άνθρωπος θα είχε διαφορετικές προσλαμβάνουσες από τη δυναμική του τοπίου. Αν στους πρόσφατους χρόνους, όπου υπάρχουν διαθέσιμες γκραβούρες και φωτογραφίες, το τοπίο του λεκανοπεδίου εμφανίζεται ως άνυδρο και αποψιλωμένο και μέσα σ’ αυτό δέσποζε η Ακρόπολη ως τα «ωραία ερείπια» κατά τον Ελύτη και ως τα «ωραία βράχια» κατά τον Τσαρούχη, οφείλουμε να αποδεχτούμε ότι είναι μια προσωρινή κατάσταση, που σίγουρα θα ανατρεπόταν στην πορεία της εξέλιξής του. 

Ο μεγάλος φυτοκοινωνιολόγος γερμανοσπουδαγμένος Κροάτης Ivo Horvat περιγράφει το 1962 το τοπίο της ξηροθερμικής Ελλάδας και τη βλάστηση ως εξής:  «Η ελληνική Ανατολή, η κοιτίδα του κλασικού πολιτισμού, ορθώνεται σήμερα μπροστά μας γεμάτη μεγαλείο και στέκουμε ξαφνιασμένοι και γεμάτοι θαυμασμό όχι μόνο μπρος στην υπέροχη φύση, αλλά και μπρος στην μεγαλοπρέπεια της αρχαιότητας στις Μυκήνες, στους Δελφούς στην Κόρινθο, στην Αθήνα. Αυτός είναι ένας μοναδικός στο είδος του κόσμος, που τα ελάχιστα κατακρημνίσματα στην Αθήνα μόλις φθάνουν στο ύψος των 400 χιλιοστών. Οι πολύ λίγες βροχές, εκτός αυτού, πέφτουν μόνο τους χειμερινούς μήνες, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ξηρό καλοκαιρινό κλίμα, που όμως δεν εμποδίζει να αναπτυχθεί μια μεγαλειώδης βλάστηση. Τα αειθαλή σκληρόφυλα δένδρα και οι θάμνοι, τα ξηρά πευκοδάση, οι θαυμάσιοι φρυγανότοποι στην άριστη ανάπτυξή τους, όλα, όπως οι καλλιέργειες της ελιάς, της πορτοκαλιάς και της λεμονιάς, δίνουν στο ελληνικό τοπίο μια χαρακτηριστική αξέχαστη όψη».  
φωτογραφια του Ιλισσου......

   
Αυτά έγραφε τότε ο Horvat, μην γνωρίζοντας ότι μέσα στα επόμενα 50 χρόνια η κατάσταση, στο λεκανοπέδιο τουλάχιστο, θα ήταν αυτή που περιγράφει τόσο δραματικά ο Σταμάτης Σεκλιζιώτης. Ας είμαστε λίγο προσεκτικότεροι με τη δυναμική του τοπίου (και του πρασίνου φυσικά), που ποτέ δεν πρέπει να θεωρείται στατικό. Οι μνήμες που μεταφέρουμε οι παλαιότεροι και οι φωτογραφίες που επαληθεύουν αυτές, είναι απλούστατα μια προσωρινή εμπειρία. Οι φειδωλές και εξαίρετες παρεμβάσεις που έκαναν οι αείμνηστοι Πικιώνης και Βάθης στον περιβάλλοντα χώρο της Ακρόπολης, εκφράζουν το σεβασμό του τοπίου και της βλάστησης, μέσα στα οποία αναπτύχθηκε αυτός ο πολιτισμός, σε πείσμα πολλών που οραματίζονταν Βερσαλλίες. 
πηγη: Γεωπόνοι του Κοσμου