ΚΙΤΡΙΝΟ

Καλημερα
ευτυχώς η δουλειά μας είναι κύρια έξω και παρακολουθούμε την μαγεία της φύσης.. Ετσι παρατήρησα ότι μπήκαμε στην περίοδο όπου κυριαρχεί το κίτρινο.
Ολόκληρες πλαγιές με σφαλάχτρια(ασπάλαθους) με συμπλήρωμα τα σπάρτα δίπλα στους δρόμους , τις μηδικές, τις γαλατσίδες(euforbia charachias) , τα ελίχρυσα,, τις ξινήθρες που δημιουργούν στρώμα στους ελαιώνες και τα σινάπια στα παρατημένα κτήματα ...Οι ακακίες- κύρια οι κυανοφυλες ολοκληρώνουν την κίτρινη πανδαισία .
Η Κουτσουπιά διαφέρει πρόλογος για την επόμενη"λυπημένη" περίοδο αν που και που βλέπεις καμιά έτοιμη παπαρούνα και οι Λαλάδες στην Χίο έσκασαν .

Ένα με το ποίημα του Σεφέρη στο δίσεκτο έτος που περνάμε

«Επί ασπαλάθων ...»

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη ...

Γαλήνη.
- Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ' αυλάκια·
τ' όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
«Τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει
«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.

Euphorbia acanthothamnos(Φωτογραφία Σταυρος Αποστόλου)

Του Αντωνιου Καπετανιου Δασολόγου Περιβαλλοντολόγου  

Επί ασπαλάθων…

Ο ασπάλαθος στην πυρά!

Η Calicotome villosa (ασπάλαθος) έναι ένας ακανθώδης θάμνος (ημίδενδρο), της οικογένειας των Fabaceae, με ύψος μέχρι 3 μέτρα, με εναλλασσόμενους κλάδους και με διακριτές αυλακώσεις κατά μήκος των βλαστών, που όταν οι βλαστοί του ξεραθούν το καλοκαίρι μετατρέπονται σε σκληρά αγκάθια.

Αυτά μας λέγει η βοτανική επιστήμη για τον ασπάλαθο. Ότι είναι είδος δασικό, που ανήκει στην οικογένεια των Fabaceae, στην οποία υπάγονται δασικά είδη όπως η κουτσουπιά, η ακακία, η ψευδακακία, η γκλεντίτσια, η χαρουπιά, ο κύτισος, το σπάρτο, η δενδρώδης μηδική, το λαβούρνο, η σοφόρα κ.ά. Χαρακτηρίζει οικολογικά περιοχές συγκροτώντας φυσικά μεσογειακά οικοσυστήματα με σημαντική περιβαλλοντική καθώς και πολιτιστική αναφορά/προσφορά.

Γνωστό το φυτό από τα αρχαία χρόνια, αφού με αυτή την ονομασία -ασπάλαθος- αναφέρεται από τον Διοσκουρίδη, σύμφωνα με τον οποίο (και τον Πλάτωνα), με τα κλαδιά του, που φέρουν ισχυρά αγκάθια, τιμωρούσαν οι θεοί τους τυράννους στον Άδη. Σε αυτήν την ιστορική αναφορά βασίζεται και το τελευταίο ποίημα που έγραψε ο Γιώργος Σεφέρης στις 31 Μαρτίου 1971, το οποίο ονομάζεται «Επί Ασπαλάθων».

Εξάγοντας τον ασπάλαθο από τη δασική προστασία, κατά τον τρόπο που απεφάνθη τελευταίως το Τεχνικό Συμβούλιο Δασών, τον απεντάσσουμε εμμέσως (πλην σαφώς!..) από τα δασικά είδη, κρίνοντας αντιεπιστημονικά και πέραν κάθε λογικής. Κατά τον ίδιο τρόπο και με την ίδια λογική θα έπρεπε κι όλα τα υπόλοιπα είδη της οικογένειας Fabaceae να τα αντιμετωπίσουμε με τον ίδιο επιλεκτικό τρόπο, ο οποίος, με μια γενικευμένη αφαιρετική αντιμετώπιση, θα μπορούσε να επεκταθεί σε κάθε δασικό είδος, οποιασδήποτε οικογένειας, οπότε θα επέρχονταν πλήρης διάλυση των επιστημονικών δεδομένων, καθώς και των περιβαλλοντικών κεκτημένων. Μια λογική, δηλαδή, του “παραλόγου”, της ανατροπής υπέρ κάποιας “πρακτικής λογικής” διά της υποβάθμισης!

Πηγαίνοντας στην ερμηνευτική εγκύκλιο του νόμου 998/1979, ο οποίος εφαρμόζεται τροποποιημένος και σήμερα, και η οποία δείχνει (επεξηγεί) τη βλάστηση που προστατεύει η δασική νομοθεσία (εγκύκλιος αριθ. 159140/1077/12-3-1980 του Υπουργού Γεωργίας), βλέπουμε στη σελ. 34 αυτής να παρατίθεται πίνακας όπου σύμφωνα με τα τρία “βοτανικά ευαγγέλια”, τα βοτανολογικά λεξικά των Γενναδίου, Καββάδα και Διαπούλη, ο ασπάλαθος κατατάσσεται στους δασικούς θάμνους και αποτελεί ξυλώδη βλάστηση που χαρακτηρίζει δασικά τα οικεία περιβάλλοντα. Αυτή η παγίως ισχύουσα και επιβαλλόμενη επιστημονικά θέση της διοίκησης, γιατί αλλάζει σήμερα; Και γιατί ένα επιστημονικό συμβούλιο, το Τεχνικό Συμβούλιο Δασών, καλείται (για ακόμα μια φορά…) να κρίνει με όρους που αντίκεινται στη δασολογική επιστήμη και σε βάρος των φυσικών μας περιβαλλόντων;

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΞΕΡΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ!

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΞΕΡΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ!

του Αντωνιου Β. Καπετάνιου

 Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος

Μια ιστορία θα σας πω, που λέγεται πως είν’ αληθινή. Αφορά έναν ξένο βασιλιά κι ένα ελληνικό δένδρο, και πώς αυτός ο τύραννος βασιλιάς γλυκάθη από το δένδρο τούτο κι αλλάχθη, σε σημείο που ο ρους της ιστορίας να κινδυνεύσει ν’ ανατραπεί εξαιτίας της γοητείας π’ άσκησε το δένδρο στον βασιλιά! Ο βασιλιάς ήταν ο Ξέρξης και το δένδρο ο πλάτανος.

Το μεγαλείο του πλατάνου στ’ αρχαία χρόνια το γνωρίζουμε. Ήταν το σύμβολο της μεγαλοφυίας για τους Αθηναίους, έτσι που οι αρχαίοι φιλόσοφοί τους καθόντουσαν από κάτου του (στον ίσκιο του) όταν είχαν διάθεση ν’ αγορεύσουν. Γενικότερα, ο πλάτανος ήταν το δένδρο που συγκέντρωνε ανθρώπους, που τους μάζευε στη σκιά του, και τούτο εκτιμώνταν πολύ, κι είχε γι’ αυτό, για την αξία του ν’ αγκαλιάζει ανθρώπινες ψυχές, μιαν ιδιαίτερη τιμή στους αρχαίους Έλληνες, κι ιδιαίτερα στους Αθηναίους. Αυτή του την εμορφάδα την ένοιωσε, ώ του θαύματος!, και ο δικτάτορας βασιλιάς της Περσίας, ο Ξέρξης, όταν ήλθε στη χώρα μας με τον πανίσχυρο και πολυπληθή στρατό του για να την καταχτήσει. Μαλάκωσε όμως η ψυχή του με το κοίταγμα του πλατάνου κι εγίνη έρμαιός του!
Η Περσία δεν είχε πλατάνους. Πρώτη φορά είδε πλάτανο ο Ξέρξης περνώντας τον Ελλήσποντο, στη χώρα μας. Κι έμεινε άναυδος. Έκπληκτοι οι συνοδοί και οι στρατηγοί του είδαν τον σκληροτράχηλο κι αιμοσταγή βασιλιά τους να εκδηλώνει αισθήματα και να μαγεύεται από ένα δένδρο! Το ερωτεύτηκε θαρρείς, σαν όλος ο κόσμος του να σταμάτησε σε αυτό! Ακινητοποιήθηκε μπροστά του, αυτός και το ένα εκατομμύριο στρατός του, αποτίοντας φόρο τιμής στο φοβερό τούτο αντικείμενο, το οποίο ανήγαγε σε ιερό δένδρο. Το στόλισε με όλα τα κοσμήματα της αυλής του, που τα πήρε από τους άρχοντες, τις αρχόντισσες και τις παλακίδες, φορτώνοντας τόσο τα κλαδιά του που λύγισαν από τα στολίδια. Τρελάθηκε, ξεμωράθηκε! Στο τέλος διακήρυξε το δένδρο αυτό, τον πλάτανο, ως θεά κι όρισε ότι ως τέτοια ήταν άξια νάναι σύζυγός του. Είχε ακινητοποιήσει τα στρατεύματά του εκεί και κινδύνευε μάλιστα η εκστρατεία του στην Ελλάδα να ματαιωθεί εξαιτίας αυτού του δένδρου! Καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια από τους Πέρσες υπουργούς και στρατηγούς για να “ξεκολλήσει” ο Ξέρξης από τον πλάτανο, και τούτο επιτεύχθηκε μόνον όταν πείστηκε ότι στο γυρισμό θα το αντάμωνε και μάλιστα θα εγκαθιστούσε εκεί έδρα του βασιλείου του (εάν, φυσικά, νικούσε τους Έλληνες!) Μετέφερε μολοντούτο τον πλάτανο στην Περσία, για να διαιωνίσει εκεί τη χάρη του, τη χάρη της θεάς που εγκατέλειψε στην Ελλάδα και την οποία δεν ξέχασε ποτέ, ανακήρυσσοντάς το ιερό δένδρο της Περσέπολης, την οποία θα οικοδομούσε.
Τα μηνύματα της ιστορίας πολλά, αφήνονται στον καθένα, κατά τη θεώρησή του, να τα εξάγει…

(στη φωτογραφία: μνημειακός πλάτανος στην πλατεία της Τσαγκαράδας στο Πήλιο, που υποβαστάζονται οι τεράστιοι κλάδοι του από κολώνες! - αρχείο Αντώνιου Β. Καπετάνιου).

Το πράσινο χάπι για την κατάθλιψη

Συντάκτης: Σάννα Νάνου, 21/01/2015

Τα δέντρα είναι απίστευτα έξυπνα. Μεταξύ άλλων προσφέρουν σκιά το καλοκαίρι και πάντα με περισσή ευγένεια ρίχνουν τα φύλλα τους για να επιτρέψουν τον χειμωνιάτικο ήλιο να διεισδύσει μέσα τους. Και τώρα μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Exeter διαπιστώνει την επίδρασή τους στην ψυχική υγεία των Λονδρέζων. Το ποσοστό χορήγησης αντικαταθλιπτικών χαπιών σε περιοχές με πολλά δέντρα ήταν πολύ μικρό.

Οι μέθοδοι της μελέτης ήταν ξεκάθαροι. Οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία σχετικά με τις αντικαταθλιπτικές συνταγές σε όλο το Λονδίνο κατά την περίοδο 2009-2010 και συνέκριναν τα δεδομένα με τον αριθμό δέντρων του δρόμου στην ίδια περιοχή. Οι αριθμοί αποκάλυψαν ότι 40 δένδρα ανά χιλιόμετρο στις συνοικίες του Λονδίνου ισοδυναμούν με αντικαταθλιπτικές συνταγές που κυμαίνονταν από 358 έως 578 ανά 1.000 άτομα. Ωστόσο, περιοχές με υψηλότερη πυκνότητα δέντρων είχαν χαμηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης.

Γιατί, λοιπόν, τα δέντρα μας κάνουν πιο ευτυχισμένους ανθρώπους; Σε μία έρευνα διαπιστώθηκε ότι τα δέντρα προλαμβάνουν την εγκληματικότητα. Όσο περισσότερα δέντρα υπήρχαν, τόσο χαμηλότερο ήταν το ποσοστό εγκληματικότητας.

Έρευνα από Δασική Υπηρεσία του USDA απέδειξε επίσης ότι οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε δασικές περιοχές έχουν καλύτερη σωματική κατάσταση: «Περίπου 850 ζωές σώζονται κάθε χρόνο, ο αριθμός των οξέων αναπνευστικών συμπτωμάτων είναι μικρότερος κατά περίπου 670.000 περιστατικά ετησίως».

Ένας ερευνητής πέρασε λίγο ποιοτικό χρόνο με το Google Earth, συγκρίνοντας τις γειτονιές και έκπληκτος διαπίστωσε ότι οι πλούσιες γειτονιές έχουν περισσότερα δέντρα. Όπως ο ίδιος παραθέτει σχετικά με το θέμα παρατήρησε ότι για κάθε 1% αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, η ζήτηση για δασική κάλυψη αυξήθηκε κατά 1,76%. Αλλά όταν το εισόδημα μειώθηκε κατά το ίδιο ποσό, η ζήτηση μειώθηκε κατά 1,26%. Αυτός είναι ένας αρκετά στενός συσχετισμός. Οι ερευνητές εξήγησαν ότι οι πλουσιότερες πόλεις μπορούν να αντέξουν περισσότερα δέντρα, τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια περιουσία.

Πράγματι, πλήθος ερευνών δείχνουν ότι οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές με δέντρα είναι πιο πλούσιοι, πιο υγιείς, πιο ασφαλείς, ζουν περισσότερο και γενικά ζουν μια φυσιολογική ζωή. Δεδομένου ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου παρέχει ίση πρόσβαση στην περίθαλψη και τις συνταγές, δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι φτωχότεροι, πιο άρρωστοι και λιγότερο ευτυχισμένοι άνθρωποι λαμβάνουν περισσότερα αντικαταθλιπτικά χάπια.

Σημείωμα μελετητών

Το συμπέρασμα είναι σαφές: «Τα δέντρα της γειτονιάς διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας»
.πηγη:http://www.flowmagazine.gr/