Τα άγρια φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδας Γ μέρος

Ζοχός-Sonchus oleraceus
Άλλες ονομασίες: Τσόχος, σφογκός
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae

 Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 40-80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι ανοιχτοπράσινα οδοντωτά και περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος της άνοιξης. Η γεύση τους είναι λίγο γλυκιά και τρώγονται βραστά με μπόλικο λεμόνι και μπαίνουν και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα και μυρωδικά.

Καλέντουλα-Calendula officinalis
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 50 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα πέταλα από τα άνθη της, από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Χρησιμοποιείτε σε δερματικές παθήσεις και σε φαγητά για να δίνει κίτρινο χρώμα και άρωμα

Καλόγερος-Erodium cicutarium
Άλλες ονομασίες: Περδικονύχι, χτενάκι, βελονιά, πιρουνάκι
Οικογένεια: Geraniaceae

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Μαζεύεται τρυφερός τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει.Χρησιμοποιείτε κυρίως σε πίτες αλλά και σε ομελέτες με λαχανικά.

Κάπαρη-Capparis spinosa
Οικογένεια: Capparaceae

Πολυετές φυτό που φυτρώνει σε όλη την Ελλάδα. Ανθίζει το καλοκαίρι και από αυτή μαζεύονται τα μπουμπούκια της πριν ανθίσουν. Ξεπικρίζονται σε νερό και διατηρούνται σε άλμη ή ξύδι αναλόγως πως τα θέλουμε. Χρησιμοποιείτε σε τουρσιά και σαλάτες.

Καρότο άγριο-Daucus carota
Άλλες ονομασίες: Δαυκί, παστινάκα, χαβούζι, σταφυλινάκι
Οικογένεια: Apiaceae

Διετές φυτό που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο ύψος. Φυτρώνει παντού και είναι εξαπλωμένο σε όλη την Ελλάδα. Τα φύλλα και τα βλαστάρια του βράζονται και τρώγονται μόνα τους ή με άλλα χόρτα, όπως και του ήμερου (είναι και αντικαρκινικά). Χρησιμοποιούνται ακόμα σε χορτόπιτες για να δώσουν άρωμα(μυρίζουν περίπου σαν τον μαϊντανό). Τρώγεται και η ρίζα του, αλλά είναι πιο σκληρή και μικρή από του ήρεμου καρότου.

Καυκαλήθρα-Tordylium apulum
Άλλες ονομασίες: Μοσχολάχανο, καυκαλίδα, αγριοκουτσουνάδα
Οικογένεια: Apiaceae

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τη χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φασολάδες και σάλτσες.

Ανάλογα άρθρα:

Τα άγρια φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδας

Τα άγρια φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδας Β μέρος

Τα άγρια φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδας Γ μέρος

Τα άγρια φαγώσιμα χόρτα της Ελλάδος Ε'μερος

www.topiodomi.gr

Πηγές: Πτυχιακή εργασία της σπουδάστριας  ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ ΜΑΡΙΝΑ του 

Α.Τ.Ε.Ι ΚΡΗΤΗΣ, ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΩΠΟΝΙΑΣ,  ΤΜΗΜΑ ΦΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Οικολογικός Κήπος

Επιστροφή στη φύση Τι είναι ο οικολογικός κήπος; Ο οικολογικός κήπος είναι το μικρό οικοσύστημα του κήπου ή της αυλής που επιδιώκει να μιμηθεί τα φυσικά οικοσυστήματα χωρίς να χάνει την καλλωπιστική του αξία. Περιλαμβάνει όπως κάθε κήπος μεγάλη ποικιλία φυτικών αλλά και ζωικών οργανισμών που συμβιώνουν αρμονικά, φέρνοντας την φύση πιο κοντά στον σύγχρονο άνθρωπο. Ο οικολογικός κήπος στηρίζεται στη χρήση των ιθαγενών φυτοκοινωνιών αλλά και των φυτών που έχουν προσαρμοστεί στις συνθήκες της περιοχής και ανταποκρίνονται στις ανάγκες του ανθρώπου. Με την επιλογή τέτοιων φυτών η διαχείριση του κήπου είναι σαφώς πιο εύκολη και λιγότερο δαπανηρή, τόσο οικονομικά όσο και από την άποψη του χρόνου και των φυσικών πόρων. Τα φυτά είναι ανθεκτικά στα καιρικά φαινόμενα της περιοχής, απαιτούν λιγότερες ποσότητες νερού ενώ και τα ζιζάνια είναι λιγότερα αφού δεν αντέχουν τον ανταγωνισμό. Η οικολογία στον κήπο έχει ιδιαίτερη σημασία για τα παιδιά καθώς μέσα από την ενασχόληση και το παιχνίδι εξοικειώνονται με τη φύση, αποκτούν οικολογική συνείδηση, ασκούν το σώμα και το πνεύμα τους. Σε αρκετές χώρες οι οικολογικοί κήποι εντάσσονται στα σχολικά συγκροτήματα και αποτελούν μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας Οι στόχοι του οικολογικού κήπου Οι στόχοι του οικολογικού κήπου είναι τόσο η ανάκτηση του φυσικού τοπίου και περιβάλλοντος, όσο και η κάλυψη σε ένα βαθμό των αναγκών του ανθρώπου σε τροφή, αναψυχή και επαφή με τη φύση. Για την επίτευξη αυτών των στόχων ακολουθείται ένα σύνολο αρχών σχεδιασμού και διαχείρισης που περιλαμβάνουν: Την ανάκτηση υγειών εδαφών. Στις αστικές περιοχές πολύ συχνά απαιτείται εξυγίανση των ρυπασμένων ή άγονων εδαφών ενώ και σε γεωργικές περιοχές η επαναλαμβανόμενη χρήση μπορεί να εξαντλήσει τα εδάφη. Στις περιπτώσεις αυτές ο εμπλουτισμός του εδάφους με οργανικά κομπόστ είναι επιβεβλημένος. Την προώθηση της βιοποικιλότητας. Από τον οικολογικό κήπο δεν μπορούν να λείπουν τα ωφέλημα έντομα, τα πουλιά, οι γαιοσκώληκες και τα μικρά θηλαστικά. Για το λόγω αυτό πρέπει να δημιουργείται το κατάλληλο περιβάλλον που θα προσελκύει τους οργανισμούς για τροφή και νερό. Σε ότι αφορά τους φυτικούς οργανισμούς, οι φυτοκοινωνίες είναι οι ομάδες των φυτών που δημιουργούνται ώστε ο κήπος να μιμείται πιστότερο τη φύση. Τα φυτά που στη φύση αναπτύσσονται καλά μαζί θα έχουν αρμονική συμβίωση και στον κήπο, ενώ θα προσκαλέσουν κι άλλα που θα εγκατασταθούν και θα αναπτυχθούν κοντά τους. Τη μείωση της ρύπανσης των υπόγειων υδάτων. Με την αλόγιστη χρήση συμβατικών λιπασμάτων και αργοχημικών το νερό που απορρέει από τον κήπο μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα. Τα βιολογικά σκευάσματα και η οργανική λίπανση οδηγούν σε εύρωστα φυτά χωρίς να επιβαρύνεται το περιβάλλον. Τη διαχείριση του νερού. Η επιλογή των κατάλληλων φυτών και ο σωστός τρόπος άρδευσης είναι η μία πλευρά της σωστής διαχείρισης του νερού. Η πιο σύγχρονη άποψη είναι ότι κάθε νοικοκυριό θα πρέπει να ανακυκλώνει το νερό που χρησιμοποιεί όσες περισσότερες φορές γίνεται. Την παραγωγή τροφής για τον άνθρωπο και άλλα ενδιαιτήματα. Εκτός από το άμεσο «κέρδος» της παραγωγής της τροφής, πρόκειται για μία ιδιαίτερα ευχάριστη διαδικασία που ανταμείβει τον «καλλιεργητή» με ηθική και… γευστική ικανοποίηση! Δεν είναι λίγοι όσοι τολμούν να εντάξουν στον κήπο πουλερικά και άλλα οικόσιτα ζώα. Επιπλέον από τον οικολογικό κήπο δε μπορούν να λείπουν τα αρωματικά φυτά και τα βότανα που χρησιμοποιούνται τόσο σαν αφεψήματα όσο και σαν αρωματικά στην κουζίνα. Την αισθητική αναβάθμιση τόσο των αστικών και περιαστικών όσο και των αγροτικών περιοχών. Η εναρμόνιση των χώρων πρασίνου με το γύρω περιβάλλον και η ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών μίας περιοχής, μιας ομάδας φυτών ή ενός σημείου ενδιαφέροντος απασχολούν πάντα το σχεδιασμό του κήπου.  from http://gardenguide.gr www.bioprasino.gr

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΓΓΡΟΎ

Τον Μάρτιο 2012 το Ι.Γ.Ε. προτίθεται να πραγματοποιήσει 7 νέα ταχύρρυθμα σεμινάρια (40 ωρών) με τους εξής τίτλους:

1. Μελισσοθεραπεία
2. Ξύλο – Ξύλινες κατασκευές
3. Απεντομώσεις – Μυοκτονίες
4. Ταρατσόκηποι
5. Εναλλακτικές Καλλιέργειες
6. Καλλιέργεια μανιταριών
7. Βιολογική Κτηνοτροφία

Η ημέρα διεξαγωγής των σεμιναρίων προβλέπεται να είναι η Παρασκευή και ώρα 17:00 – 20:30 (το αναλυτικό πρόγραμμα με τις ημερομηνίες  θα δοθεί μόνον σε αυτούς που θα εγγραφούν.

Οι εγγραφές θα πραγματοποιηθούν στο Κτήριο Κριμπά (Γραμματεία) 14:00 – 20:00 από 20 Φεβρουαρίου  εως 1 Μαρτίου 2012 (Υπεύθυνος εγγραφών κ. Βαβουράκης 210-8083312).

Το κόστος συμμετοχής είναι 100€ (για το κάθε σεμινάριο).