Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Γιατί αλλάζουν χρώμα τα φύλλα;

              Γιατί αλλάζουν χρώμα τα φύλλα;                   

    (Και άλλες συχνές ερωτήσεις για το φθινόπωρο)

 

Τα φύλλα του πλατάνου του Λονδίνου (Platanus × hispanica or Platanus × acerifolia)  κιτρινίζουν το φθινόπωρο  | Φωτογραφία: Mike Groves

        Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια ότι το φθινόπωρο έχει φτάσει στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι η αλλαγή στην όψη των δέντρων μας. Το πράσινο φύλλωμα δίνει τη θέση του σε αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί και του κίτρινου, «βάφοντας» τις πόλεις μας με τα χρώματα της εποχής.

        Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους; Και, αφού τα κλαδιά μείνουν γυμνά, τι πρέπει να κάνουμε με τα πεσμένα φύλλα;

           Διαβάστε τις παρακάτω συχνές ερωτήσεις για να μάθετε τι συμβαίνει στα δέντρα κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου...


Γιατί αλλάζουν χρώμα τα φύλλα το φθινόπωρο;

        Η χλωροφύλλη είναι η χρωστική ουσία που ευθύνεται για το πράσινο χρώμα που βλέπουμε στα φύλλα καθ' όλη τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού. Βοηθά τα δέντρα να απορροφούν το ηλιακό φως και να το μετατρέπουν σε ενέργεια μέσω της φωτοσύνθεσης.

        Καθώς η θερμοκρασία πέφτει και οι ώρες της ημέρας μειώνονται, τα φυλλοβόλα δέντρα αρχίζουν να προετοιμάζονται για τον χειμώνα, μειώνοντας τον ρυθμό παραγωγής ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι σταδιακά σταματούν να παράγουν χλωροφύλλη. Καθώς η πράσινη χρωστική διασπάται, αρχίζουν να εμφανίζονται άλλες αποχρώσεις.

        Οι πορτοκαλί και κίτρινες αποχρώσεις που έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε με το φθινόπωρο προέρχονται από ενώσεις που ονομάζονται καροτενοειδή  — είναι οι ίδιες ουσίες που δίνουν στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα!                     

            Αυτές οι χρωστικές υπάρχουν στα φύλλα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, αλλά συνήθως καλύπτονται από το πιο έντονο πράσινο χρώμα της χλωροφύλλης. Ορισμένα δέντρα παράγουν επίσης κόκκινες χρωστικές, τις ανθοκυανίνες, οι οποίες προσδίδουν στα φθινοπωρινά φύλλα τις χαρακτηριστικές τους αποχρώσεις του βαθύ κόκκινου και του μωβ.


Πότε αρχίζουν να αλλάζουν χρώμα τα φύλλα στο Ηνωμένο Βασίλειο;

        Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα φύλλα αρχίζουν συνήθως να αλλάζουν χρώμα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου, αν και ο ακριβής χρόνος μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, την τοποθεσία και το είδος του δέντρου.  Ο άνεμος, η ξηρασία, οι βροχοπτώσεις και οι πρώιμοι παγετοί μπορούν να επηρεάσουν τον χρόνο εμφάνισης και την ένταση των φθινοπωρινών χρωμάτων — γι' αυτό και κάθε φθινόπωρο είναι κάπως διαφορετικό, ακόμα και για το ίδιο δέντρο!

        Μέσα από τη δράση μας για τη φύτευση και τη φροντίδα δέντρων στο αστικό περιβάλλον, έχουμε διαπιστώσει ότι οι τοπικές συνθήκες εντός των πόλεων μπορούν επίσης να επηρεάσουν τον χρόνο αυτής της αλλαγής. Τα δέντρα που βρίσκονται σε προστατευμένα πάρκα ή σε θερμότερα αστικά περιβάλλοντα συχνά διατηρούν τα φύλλα τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σχέση με εκείνα που βρίσκονται σε πιο εκτεθειμένες τοποθεσίες.

        Τα φθινοπωρινά φύλλα αποκαλύπτουν τα έντονα χρώματα που κρύβονται κάτω από το συνηθισμένο τους πράσινο.

Γιατί τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους το φθινόπωρο;

            Τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους το φθινόπωρο για να εξοικονομήσουν νερό και ενέργεια κατά τους χειμερινούς μήνες. Καθώς οι μέρες μικραίνουν και η θερμοκρασία πέφτει, το διαθέσιμο ηλιακό φως δεν επαρκεί πλέον για την αποτελεσματική φωτοσύνθεση, με αποτέλεσμα η διατήρηση των φύλλων να είναι περισσότερο επιζήμια παρά ωφέλιμη.

     Ρίχνοντας τα φύλλα τους, τα φυλλοβόλα δέντρα περιορίζουν την απώλεια νερού, διαφυλάσσουν πολύτιμους πόρους και προστατεύονται από τις χειμερινές καιρικές συνθήκες. Αυτό τα βοηθά να επιβιώσουν τους πιο κρύους μήνες και να προετοιμαστούν για νέα βλάστηση την άνοιξη.

Γιατί μπορεί να πέσουν τα φύλλα πριν από το φθινόπωρο;

        Μερικές φορές, τα δέντρα αρχίζουν να ρίχνουν τα φύλλα τους νωρίτερα από το αναμενόμενο. Αυτό μπορεί να αποτελεί ένδειξη στρες και όχι μέρος του φυσιολογικού εποχιακού κύκλου.

        Η παρατεταμένη ξηρασία και οι καύσωνες (όπως οι συνθήκες που επικράτησαν το καλοκαίρι του 2026), τα παράσιτα, οι ασθένειες και οι βλάβες στις ρίζες μπορούν να οδηγήσουν τα δέντρα σε πρόωρη φυλλόπτωση, καθώς προσπαθούν να εξοικονομήσουν πόρους. Το φαινόμενο αυτό αποκαλείται ενίοτε «ψευδοφθινόπωρο».

        Αν και μια περιορισμένη πρόωρη πτώση φύλλων είναι φυσιολογική κατά τη διάρκεια ιδιαίτερα θερμών ή ξηρών ετών, η σημαντική απώλεια φύλλων μέσα στο καλοκαίρι μπορεί να υποδηλώνει ότι το δέντρο βρίσκεται υπό καθεστώς στρες.

Τα δέντρα ρίχνουν τα φύλλα τους για να εξοικονομήσουν νερό και ενέργεια ενόψει του χειμώνα.


Γιατί βλέπουμε ακόμα πράσινα δέντρα τον χειμώνα;

    Δεν χάνουν όλα τα δέντρα τα φύλλα τους το φθινόπωρο. Τα δέντρα που διατηρούν το φύλλωμά τους καθ' όλη τη διάρκεια του έτους ονομάζονται αειθαλή, ενώ εκείνα που ρίχνουν τα φύλλα τους κάθε φθινόπωρο ονομάζονται φυλλοβόλα.

        Τα αειθαλή δέντρα συνεχίζουν να φωτοσυνθέτουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα, χάρη σε προσαρμογές όπως τα κηρώδη καλύμματα, οι μικρότερες επιφάνειες φύλλων και τα φύλλα σε σχήμα βελόνας, τα οποία βοηθούν στον περιορισμό της απώλειας νερού σε συνθήκες ψύχους.


Πρέπει να απομακρύνονται τα πεσμένα φύλλα;

        Όπου είναι ασφαλές να γίνει, το να αφήσουμε τα πεσμένα φύλλα στη θέση τους μπορεί να αποβεί πραγματικά ωφέλιμο για τη φύση. Τα πεσμένα φύλλα (όπως και τα πεσμένα δέντρα) συμβάλλουν στη βιοποικιλότητα, παρέχουν μόνωση στις ρίζες των δέντρων από το χειμερινό ψύχος, εμπλουτίζουν το έδαφος καθώς αποσυντίθενται, προσφέρουν τροφή σε σκουλήκια και άλλους οργανισμούς που συμμετέχουν στην αποσύνθεση, και συγκρατούν τον άνθρακα, εμποδίζοντάς τον να απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα.

Πηγή:

Why do leaves change colour? (And other autumn FAQs)


Απόδοση στα ελληνικά:

Μανώλης Καπάνταης

Δασολόγος - Περιβαλλοντολόγος 


Το πάρκινγκ της Αμβέρσας που μετατράπηκε σε πάρκο κερδίζει το Ευρωπαϊκό Βραβείο Δημόσιου Χώρου

Το πάρκινγκ της Αμβέρσας που μετατράπηκε σε πάρκο κερδίζει το Ευρωπαϊκό Βραβείο Δημόσιου Χώρου

        Στις 15 Οκτωβρίου, στο CCCB στη Βαρκελώνη, παρουσιαστικέ το έργο Zuidpark στην Αμβέρσα, υπογεγραμμένο από την Tractebel, atelier adr και Georges Descombes, κέρδισε την αναγνώριση "Urbano 2026" που ανταμείβει τον καλύτερο προβληματισμό για το ρόλο του αστικού δημόσιου χώρου. Είναι η κατεύθυνση που πηγαίνουν όλες οι ευρωπαϊκές πόλεις (σχεδόν όλες...)



        «Θα μπορούσαμε να τα είχαμε πάει καλύτερα», λέει ο αρχιτέκτονας Georges Descombes από τη σκηνή του Κέντρου Σύγχρονης Κουλτούρας της Βαρκελώνης. Μια παραδοχή που ακούγεται σχεδόν παράδοξη, αφού το Zuidpark, το έργο που έκανε στο Βέλγιο μαζί με την Tractebel και το ατητικό αδράχτο, μόλις κέρδισε το Ευρωπαϊκό Βραβείο για τον Αστικό Δημόσιο Χώρο 2026, κερδίζοντας την κριτική επιτροπή υπό την προεδρία της Eva Prats.
    Παρά τη ριζική αναδιαμόρφωση ενός πάρκινγκ σε δημόσιο πάρκο και δωρεάν, οι σχεδιαστές συνεχίζουν να αναρωτιούνται για τις ανεξερεύνητες δυνατότητες και τις αποκηρύξεις που συνόδευσαν το έργο. Ένας προβληματισμός σχετικά με το ρόλο του δημόσιου χώρου που το βραβείο, που ιδρύθηκε το 2000, προωθεί εδώ και πάνω από είκοσι πέντε χρόνια, γίνεται, όπως εξηγεί η Judith Carrera, διευθύντρια της CCCB, «ένα αρχείο για τη συλλογή δημιουργικών προτάσεων ικανών να επιλύουν προβλήματα, να επιδεικνύουν την αποτελεσματικότητά τους στην πράξη και να μεταμορφώνουν τις πόλεις σε μέρη για να φανταστούν ένα καλύτερο μέλλον». Με 381 υποψηφιότητες, η έκδοση του 2026 κατέγραψε ένα απόλυτο ρεκόρ συμμετοχών.




Αστική αναγέννηση και βιωσιμότητα: 

πώς γεννήθηκε το πάρκο Zuidpark στην Αμβέρσα

        Το Zuidpark ανέκτησε τις πρώην εμπορικές λεκάνες του Gedempte Zuiderdokken, που κατασκευάστηκαν τον δέκατο ένατο αιώνα. Αν και παροπλίστηκαν τη δεκαετία του 1960, όταν καλύφθηκαν και μετατράπηκαν σε μια τεράστια πλακόστρωτη esplanade που χρησιμοποιείται ως περιοχή ανάπαυσης, η γύρω περιοχή άρχισε εκπληκτικά να αναπτύσσεται: με το άνοιγμα καφέ, μουσείων και υπηρεσιών, ενώ ο μεγάλος χώρος στάθμευσης συσσωρεύτηκε θερμότητα, αντιπροσωπεύοντας ένα κρίσιμο περιβαλλοντικό και αστικό. Το έργο της Tractebel, της αδράχλης ατελιέκαι του Georges Descombes έχει πεθάνει την επιφάνεια, υποθέτοντας τη γεωμετρία των τριών λεκανών ως οργανωτική αρχή του νέου πάρκου, χωρισμένο σε ένα μεγάλο κεντρικό λιβάδι, έναν γραμμικό κήπο νερού, χώρους για χώρο στάθμευσης, αθλητισμό και αστική καλλιέργεια. Τρεις νέες πλατείες συνδέονται επίσης με τους γύρω δρόμους. Η απομάκρυνση της μάζας του πίσσας, η εισαγωγή της βλάστησης και ενός συστήματος συλλογής, φιλτραρίσματος και επαναχρησιμοποίησης των όμβριων υδάτων σήμαιναν ότι από το 2024, το έτος των εγκαινίων, οι άνθρωποι αποκατίσταναν σταδιακά αυτόν τον χώρο.

Αστικό τοπίο και κλιματική κρίση: Το Zuidpark ως μια ριζική απάντηση

            Αυτό που προσανατολίζει την κριτική επιτροπή στην επιλογή του έργου Zuidpark ως νικητή ήταν η ικανότητά του να συγκρατεί τις περιβαλλοντικές ανάγκες και την ποιότητα του δημόσιου χώρου. Μια ανάπλαση χωρίς εντάσεις, η οποία αποκαθιστά μια αρχέγονη ισορροπία βάζοντας τον πολίτη στο επίκεντρο, αν και με όλους τους κινδύνους, κοινωνικούς, πολιτικούς, περιβαλλοντικούς, που ακολούθησαν. «Είναι ένα έργο που γεννιέται από την ελπίδα, αλλά και από τον κίνδυνο. Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξουν καλά έργα χωρίς ένα στοιχείο κινδύνου», δήλωσε ο Descombes. «Όταν σχεδιάζουμε, πρέπει πάντα να βουτάμε στο κενό και να πιέζουμε τον εαυτό μας πέρα από αυτό που ήδη γνωρίζουμε. Αν ασφαλίσετε το έργο σας, είστε νεκροί: απλά επαναλαμβάνεστε. Είναι μια ασθένεια, μια θανατηφόρα ασθένεια. Είμαι πραγματικά ευγνώμων στους ενόρκους του διαγωνισμούπου κατάλαβαν ότι... ξέρετε, είναι δύσκολο να παραμείνετε ριζοσπάστες και να φτάσετε στον πυρήνα του τι πρέπει να γίνει».



Ευρωπαϊκό Βραβείο Αστικού Δημόσιου Χώρου 2026: τα άλλα έργα φιναλίστ

    Παράλληλα με το Zuidpark, μια ειδική μνεία για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Αστικού Δημόσιου Χώρου 2026 απονεμήθηκε στο Round About Baths, ένα προσωρινό έργο που πραγματοποιήθηκε από τον Leopold Banchini στο Logroño το 2025, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Concéntrico. Φανταστείτε ένα μεγάλο σιντριβάνι που βρίσκεται στο κέντρο ενός κυκλικού κόμβου που για έξι ημέρες γίνεται δημόσιο μπάνιο, γεμάτο με αποδυτήρια, ατμόλουτρα και χώρους με κρύο νερό. Μια δομή κατασκευασμένη με επαναχρησιμοποιήσιμα και εντελώς αφαιρούμενα ξύλινα στοιχεία περιβάλλει τον πίδακα του νερού, αλλάζοντας πλήρως την εξωτερική και εσωτερική αντίληψη ενός χώρου που κανονικά υποτάσσεται στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Και πάντα με σκοπό να παρέμβει στους χώρους για κινητικότητα, μεταξύ άλλων  έργων περιλαμβάνουν τη μετατροπή της Plaça de les Glòries Catalanes στη Βαρκελώνη, όπου μια οδική διασταύρωση γίνεται χώρος πάρκου, και το Πάρκο Ειρήνης της Βιτσέντζα, το οποίο μετατρέπει την περιοχή του παλαιού αεροδρομίου σε ένα τοπίο 65 εκταρίων αφιερωμένο στη διαχείριση των υδάτων, την ανάκαμψη της βιοποικιλότητας και τη δημιουργία νέων συλλογικών χώρων. Στον τελικό υπήρχε και ο διάδρομος του ποταμού Leça, στο Matosinhos (Πορτογαλία), που στη συνέχεια αποκλείστηκε για τα επίμονα κρίσιμα ζητήματα που σχετίζονται με τη ρύπανση του ποταμού.

Το μέλλον των ευρωπαϊκών πόλεων περνά από τον δημόσιο χώρο

Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Αστικού Δημόσιου Χώρου δίνει μια εικόνα των προτεραιοτήτων που επαναπροσδιορίζουν τις πόλεις μας. Όπως τόνισε η Μαρία Μπουχίγκας, η επικεφαλής αρχιτέκτονας της Πόλης της Βαρκελώνης, στο τέλος της τελετής απονομής των βραβείων: «Μια πόλη είναι σαν ένα μόριο νερού, γιατί χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή. Ένα μόριο νερού αποτελείται από τρία άτομα: δύο υδρογόνο και ένα οξυγόνο. Για μένα, τα άτομα υδρογόνου αντιπροσωπεύουν δημόσιο χώρο και συλλογικό εξοπλισμό, ενώ το οξυγόνο αντιπροσωπεύει τις ιδιωτικές παρτίδες στις οποίες κατασκευάζουμε κτίρια. Αυτά τα στοιχεία, όμως, συνεργάζονται και δημιουργούν κάτι υπέροχο. Μια μεταφορά που βρίσκει στο Zuidpark μια συγκεκριμένη μετάφραση: να μεταμορφώσει έναν χώρο που έχει ήδη ενσωματωθεί σε συλλογικό πόρο. Και αυτό είναι το νήμα των φιναλίστ έργων: να επανεξετάσουμε τι είναι ήδη διαθέσιμο σε εμάς λαμβάνοντας υπόψη τα απρόοπτα. Οι προτεραιότητες αλλάζουν, όπως εξηγεί ο Μπουχιγκαγκάς και, μαζί τους, και ο τρόπος σύλληψης δημόσιων χώρων. Η πρόκληση είναι τώρα να προσαρμοστεί βάζοντας πρώτα τη συλλογική ζωή.

Καρολίνα Τσιάττο

Ζουίντπαρ
Vlaamsekaai, Antwerp

https://www.artribune.com/progettazione/2026/10/zuidpark-anversa-premio-europeo-spazio-pubblico-urbano/