Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

ΤΑ ΡΕΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΤΑΞΙΑ, ΑΛΛΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ.

ΤΑ ΡΕΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΤΑΞΙΑ, ΑΛΛΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ. 
ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΥΔΡΟΒΙΑΣ ΒΛΑΣΤΗΣΗΣ.

      του Δημητριου Ζαρρή
    Δρ. Πολιτικός Μηχανικός - Υδρολόγος.
        Τις προηγούμενες ημέρες σε τουλάχιστο δύο ρέματα (ρ. Αγίου Στεφάνου στην Σωκράτους και ρ. Σταμάτας από την πλατεία έως την οδό Παπανικολή παράλληλα στην Μεγάλου Αλεξάνδρου) στον Δήμο Διονύσου έγινε "καθαρισμός" της κοίτης από τα καλάμια και την υδρόβια βλάστηση. Η λέξη "καθαρισμός" τοποθετείται σε εισαγωγικά γιατί αφορά περισσότερο σε καταστροφή παρά σε καθαρισμό. Δεν ξέρουμε ποια Υπηρεσία προέβη στον "καθαρισμό", πιθανότατα η Περιφέρεια λόγω αρμοδιότητας.

Καταρχάς, αν πιστεύουμε ότι τα καλάμια (και γενικά η υδρόβια βλάστηση) φταίνε για τις πλημμύρες, πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας. Για τις πλημμύρες ευθύνονται οι καταπατήσεις, οι παράνομες επιχωματώσεις και τα ακατάλληλα τεχνικά έργα διέλευσης (δημόσια ή ιδιωτικά, αδειοδοτημένα ή όχι) με ανεπαρκή διατομή. 

Τα καλάμια δεν δημιουργούν πλημμύρες!!
         Αντιθέτως επιβραδύνουν τη ροή και μειώνουν τον πλημμυρικό κίνδυνο στα κατάντι ενώ μόνο τοπικά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπερχειλίσεων. Επίσης. αποτελούν ενδιαίτημα για μια σειρά υδρόβιων όντων που κάνουν ό,τι μπορούν για να μας απαλλάξουν από τον εχθρό του καλοκαιριού, δηλαδή τα κουνούπια. Βάτραχοι, πουλιά, λιβελλούλες, και άλλα τρέφονται με τις προνύμφες των κουνουπιών. Ο, χωρίς έλεος, "καθαρισμός" με τη χρήση βαρέων μηχανημάτων εντός της κοίτης, καταστρέφει το ενδιαίτημά τους και πλέον δεν θα είναι εκεί για να κάνουν τη δουλειά για εμάς. Και μετά θα πρέπει να ψεκάζουμε με κάθε λογής χημικά, ώστε να απαλλαγούμε από τα κουνούπια (ενδεχόμενα σε εποχή που πλέον θα είναι αργά).
         Επιπλέον τα καλάμια χρειάζονται γιατί με το ριζικό τους σύστημα φιλτράρουν και καθαρίζουν τις αστικές απορροές που τόσο (γνωστό αυτό) είναι επιβαρυμένες με οργανικά λύματα.

         Το κακό δεν σταματά εδώ. Τα καλάμια στηρίζουν τα πρανή των ρεμάτων και βοηθούν ενάντια στις διαβρώσεις. Στις φωτογραφίες βλέπουμε το αποτέλεσμα του καθαρισμού στο ρ. Αγίου Στεφάνου στην οδό Σωκράτους και Κλειούς και στο ρ. Σταμάτας, όπου πλέον η γυμνή διατομή είναι έρμαιο της διαβρωτικής ικανότητας της επόμενης πλημμύρας.
          Αλλά ακόμα και από τη λογική των διοικούντων να το δει κανείς, τα καλάμια θα ξαναβγούν σε λίγο.

 Τι κατάφεραν όμως? 
Πεταμένα λεφτά, κατεστραμμένα οικοσυστήματα, κίνδυνος διαβρώσεων και πλημμυρών, λεφτά για ψεκασμούς το καλοκαίρι αφού τα κουνούπια θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους καθώς δεν θα έχουν θηρευτές. Το μόνο που μπορεί να καταφέρουν είναι το "επικοινωνιακό κέρδος" στηριζόμενο στην άγνοια........
            Λίγες ημέρες μετα .μεσολάβησαν βροχές αλλά όμως όχι σημαντικής έντασης.
       Φαίνεται στα αριστερά μια κατάπτωση του πρανούς καθώς επίσης και στα δεξιά, ενώ ο πυθμένας της κοίτης έχει διευρυνθεί σημαντικά.
           Δεν περίμενα να δω τόσο έντονες διαφορές σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Ορίστε λοιπόν και οι αποδείξεις για το τι δημιουργούν οι "καθαρισμοί" τςη υδρόβιας βλάστησης με τέτοιο τρόπο...

     

 Τα καλάμια θέλουν διαχείριση και όχι καταστροφή. Αραίωση της πυκνότητάς τους με χειρωνακτικά μέσα είναι η καλύτερη (αλλά ακριβότερη) πρακτική ώστε να είμαστε οφελούμενοι όλοι, και εμείς αλλά και οι φτερωτοί και υδρόβιοι φίλοι μας.

Η άγνοια και η επικοινωνιακή διαχείρηση είναι πάντοτε κακός σύμβουλος.........

Αναλογα αρθρα :

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

Topping trees is a crime against nature- Η καρατόμηση των δέντρων είναι έγκλημα κατά της φύσης





Η καρατόμηση  των δέντρων είναι έγκλημα κατά της φύσης
    Η κλάδευση με την μέθοδο καρατόμησης   η Treetoppingτων δέντρων είναι ένα θέμα στο οποίο μπορώ πραγματικά να διαπραγματευτώ σαν θέμα!.
    Είναι αντιεπαγγελματική, αντιαισθητική, εξωφρενική, ανήθικη, επικίνδυνη και υποψιάζομαι ότι προκαλεί συχνότερα βροχερά Σαββατοκύριακα και κακές μέρες.
     Είναι αδιανόητο, φρικτό, άσχημο, θεέ μου τραγικό ! Αυτό θα πρέπει να είναι αρκετά σαφές - Έχετε ερωτήσεις;
   Ακριβώς τι είναι η καρατόμηση -κεφαλωτό κλάδεμα  των δέντρων;
     Εμμένω………ΜΜμμ - εκεί, αυτό είναι καλύτερο. Έπρεπε να σκουπίσω το αφρό από το στόμα μου!!!!
    Η καρατόμηση των δέντρων είναι η αφαίρεση των άκρων και / ή των κλάδων σε ένα αυθαίρετο μήκος, αφήνοντας κοτσάνια. Καταγγέλλεται από την Tree Care Industry της Αμερικής, τη Διεθνή Εταιρεία Δενδροκομίας και άλλες επαγγελματικές οργανώσεις φροντίδας δέντρων.
   
 Η καρατόμηση   δεν πρέπει να συγχέεται με την κλαδονομή, μια πρακτική που χρονολογείται από τις φεουδαρχικές περιόδους κατά τις οποίες οι αγρότες θα μπορούσαν να πεθάνουν αν κόβαν τα δέντρα του βασιλιά, αλλά είχαν τη δυνατότητα να μειώσουν την επέκταση των κλαδιών κάθε χρόνο πίσω σε μια "μπάλα"  για να έχουν καύσιμη ύλη και ζωοτροφή. Η κλαδονομή δεν λειτουργεί σε όλα τα είδη με όμοιο τρόπο και για είναι  επιτυχής πρέπει να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία  όταν ένα δέντρο είναι σχετικά μικρό και συνεχίζεται ετησίως.


   Επιστροφή στην καρατόμηση. ….Μειώνει σημαντικά τον όγκο ενός  δέντρου, αλλά δεν μεταβάλλει το DNA του δέντρου, το οποίο δίνει εντολή στην ανάπτυξη του δυναμικού του. Αφού καταστρέφεται η φυσική διάρθρωση των βλαστών με την καρατόμηση, ξεσπάει νέα ανάπτυξη από το φλοιό. Αυτοί οι κλάδοι, που ονομάζονται και  βλαστοί, θα γίνουν σημαντικοί κλάδοι. Δυστυχώς όμως, θα  είναι πάντα κακώς προσκολλημένοι στο γονικό ξύλο και όχι φυσική συνέχεια όπως τα αρχικά.

       Επειδή το δέντρο βρίσκεται σε μια "βιάση" για να ανακτήσει το γενετικά καθορισμένο ύψος, τα νέα κλαδιά αυξάνονται ταχύτερα από το συνηθισμένο. Ξέρετε ότι η βιασύνη δημιουργεί προβλήματα και καθώς ο κορμός ενός δέντρουαναπτύσσει  αυτά τα «άκρα» αντικατάστασης, "ξεχνά" να προσθέσει σε αυτά πολύ λιγνίνη, ουσία  που βοηθά να καταστούν ισχυρά τα κλαδιά. Τώρα λοιπόν έχουμε κλαδιά ασθενέστερα από τα πρωτότυπα, κακοσχημμένα μέχρι τον κορμό ή  με μακρύτερο ξύλο  κλάδου αποκατάστασης.


Αλλά υπάρχουν δύο ακόμη θέματα…….
1ο  είναι  η αποσύνθεση, η οποία αναπτύσσεται επάνω σε κάθε πληγή στου ξύλου. Οι εύθραυστοινέοι βλαστοί βρίσκονται  συνδεδεμένοι σχετικά κοντά  με ένα σάπιο ξύλο.  Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει 30 χρόνια ή μπορεί να συμβεί σε λιγότερο από 5, αλλά κάθε κεφαλωτό κλάδεμα δημιουργεί και  μεγαλώνει ένα κλάδο δολοφόνο…...
           
Αν σκεφτούμε κάποιες   πολύτιμες βεβαιότητες στη ζωή μας , τρεις από αυτές είναι σίγουρα  ο "θάνατος", οι  "φόροι" και το  "οι καρατομήσεις  δέντρων δημιουργούν κινδύνους"!

2οείναι η ουσιαστική αποταμίευση  του δέντρου. Ένα δέντρο καρατομημένο έχασε ένα μεγάλο μέρος από τις «αποταμιεύσεις» του (τασάκχαρα εκτός αποθήκης του)  και πρέπει να  αντικαταστήσει το ξύλο και την φυλλική επιφάνεια του  σε μια εποχή που ένα μεγάλο μέρος του «τραπεζικού λογαριασμού του»,- τα σάκχαρα  που αποθηκεύονται σε ξύλινους ιστούς,- έχει κλαπεί και θρυμματιστεί .

Τα δέντρα χρειάζονται  τα αποθέματα για να κάνουν αμυντικές χημικές ουσίες που προστατεύουν από τα παράσιτα και αποσυντίθενται, να επεκτείνουν τα ριζικά συστήματα και να παράγουν τα νέα  φύλλα κάθε έτους. Ένα καρατιμημένο δέντρο     είναι πιο αδύναμο και είναι πολύ πιο ευάλωτο στις φθορές, τις ασθένειες και τα έντομα από ό, τι πριν από τη «θεραπεία» του. Εάν επιθυμείται ένα μικρό δέντρο, πρέπει να φυτευτεί ένα είδος με μικρή ωρίμανση δηλαδή με τελικό μέγεθος αυτό που επιθυμούμε.
Μπορεί να ακούγεται σαν να είμαι οπισθοδρομικός, αλλά υπάρχει μια πρακτική που ονομάζεται "κλαδέμα μείωσης κόμης" η κεφαλωτό κλάδεμα (pollaring) η οποία μπορεί να μειώσει ελαφρώς το ύψος των δένδρων  με κλάδεμα σκληρού ξύλου χωρίς να τα βλάψει. Η μείωση του Κόμης απαιτεί μια καλή εκπαίδευση για να πραγματοποιηθεί σωστά. Μπορεί να μειώσει το ύψος ενός δέντρου μόνο από 20% έως 25% και πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 3 έως 5 χρόνια, όπως θεωρείται συνετή από έμπειρο δεντροκόμο .
Μια άλλη πρακτική, που ονομάζεται "αραίωση κόμης", αντιμετωπίζει  και μειώνει τους φόβους για ένα δέντρο σε περιοχή με έντονους ανέμους. Αυτό είναι το σωστό κλάδεμα των κλάδων  και γίνεται ομοιόμορφα σε όλη την κόμη  ώστε να μειωθεί ο όγκος του και να αυξηθεί η αντοχή στον άνεμο. Μπορούν να αφαιρεθούν  μέχρι 20% των κλάδων του δέντρου. Και πάλι, αυτό απαιτεί πολύ περισσότερη επιδεξιότητα από ένα κεφαλωτό κλάδεμα.

Η ISA Διεθνής Εταιρεία Δενδροκομίας, ερευνητική και εκπαιδευτική ένωση επαγγελματιών δέντρων, συμβουλεύει το κοινό ότι όταν  μια εταιρία κλαδεύσεων διαφημίζει  την καρατόμηση -το topping- δεν ακολουθεί αναγνωρισμένα πρότυπα και βέλτιστες πρακτικές. Όταν επιλέγει φορέας ή ιδιώτης εταιρεία  Για κλάδευση πρέπει να έχει πιστοποιημένο από τον ISA Arborist.
Η  ένωση ISA έχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το γιατί topping είναι κακό για τα δέντρα μπορούν να βρεθούν στο http://wdt.me/topping.  ή http://www.treesaregood.org/portals/0/docs/treecare/WhyToppingHurts.pdf

Το κεφαλωτό κλάδεμα    των δέντρων βέβαια είναι αποδεκτό, για όλους όσους απολαμβάνουν επισφαλή κλαδιά στα  10 μέτρα πάνω από τα κεφάλια τους και αγωγές αστικής ευθύνης..
Τώρα υπάρχουν ερωτήσεις;
Ο Paul Hetzler είναι ειδικός φυσικών πόρων και κηπουρικής με την Cornell Cooperative Extension της κομητείας StLawrence.
 ¨
Μεταφραση Κωνσταντινος Τατσης (με την βοηθεια του Μιχάλη Αναστασιάδη)

Πηγη:https://www.thedailynewsonline.com/curr/topping-trees-is-a-crime-against-nature-20151121?fbclid=IwAR246AdPXAsVPaTwBtLcDpCPDiPZXW51vhEmwVXBrW0VflTUxQwaOEYtMv0&


Topping trees is a crime against nature
Tree topping is a subject I can really get worked up about. 
It’s unprofessional, unsightly, outrageous, unethical, dangerous and I even suspect it causes more frequent rainy weekends and bad-hair days. 
It’s unthinkable, horrible, bad, yucko, blecch! That should be pretty clear — any questions? 
Oh, exactly what is tree topping? Hang on. Mmmph — there, that’s better. Had to wipe the foam off my mouth.
Tree topping is the removal of limbs and/or trunks to an arbitrary length, leaving stubs. Variably known as heading, hat-racking or tipping, it is denounced by the Tree Care Industry of America, The International Society of Arboriculture and other professional tree-care organizations.
Topping is not to be confused with pollarding, a practice dating to feudal times when peasants could be put to death for cutting down the king’s trees, but were allowed to clip each year’s twig extension back to a callus “ball” for use as fuel and fodder. Pollarding does not work on all species, and to be successful must be started when a tree is relatively young, and continued annually. 
Back to topping. It shortens a tree, but doesn’t alter the tree’s DNA, which instructs it to grow to its specie’s potential. After the natural branch structure is destroyed by topping, new growth erupts from the bark. These shoots, called epicormic sprouts, will become major branches. Unfortunately, they are always poorly attached to the parent wood. 
Because the tree is in a “hurry” to regain its genetically mandated height, the new branches grow faster than usual. You know haste makes waste, and as a tree cranks out these replacement limbs, it “forgets” to add much lignin, stuff that helps make branches strong. So now we have branches weaker than the originals, badly hitched up to the trunk or major branch wood. 
But there are two more things. 
Thing One is decay, which sets in at each topping wound. Our flimsy new branches soon find themselves attached to a rotting stub. It may take 30 years or it may happen in fewer than 5, but every topping cut grows a killer limb. 
Of the precious few certainties in life, three of them are “death,” “taxes” and “tree topping creates hazards.” 
Thing Two is the tree’s budget. A hat-racked tree has to take “money out of the bank” (starch out of storage) to replace leaf-bearing wood at a time when much of its bank account, the starch stored in woody tissues, has been stolen and run through a chipper. 
Trees need reserves to make defensive chemicals that protect against pests and decay, to expand root systems and produce each year’s leaves. A topped tree is weaker and is far more vulnerable to decay, disease and insects than it had been before its “treatment.” If a short tree is desired, a short-maturing species should be planted. 
It may sound like I’m backpedaling, but there is a practice called “crown reduction pruning,” which can slightly reduce the height of hardwood trees without harming them. Crown reduction takes a good deal of training to do properly. It can reduce a tree’s height only 20 percent to 25 percent and has to be repeated every 3 to 5 years as deemed prudent by an experienced arborist.
Another practice, called “crown thinning,” addresses fears about a tree blowing over. This is the judicious pruning of branches evenly throughout the canopy to reduce wind resistance. A maximum of 20 percent of live branches may be taken. Again, this takes a great deal more skill than topping. 
The International Society of Arboriculture, a research and education association of tree care professionals, advises the public that a tree company which advertises topping is not following recognized industry standards and best practices. Individuals should consider hiring a company who employs an ISA Certified Arborist. 

The society states more information on why topping is bad for trees can be found at http://wdt.me/topping.
Tree topping is acceptable, however, for all who enjoy 40-foot hat racks and liability lawsuits. 
Now are there any questions?
Paul Hetzler is a natural resources and horticulture specialist with Cornell Cooperative Extension of St. Lawrence County.

ΑΝΑΛΟΓΑ ΑΡΘΡΑ: