Πέμπτη 23 Αυγούστου 2018

ΞΗΡΕΣ ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ & ΕΝΤΟΜΑ






ΞΗΡΕΣ   ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ
&   ΕΝΤΟΜΑ

Αρκετές φορές, μπορεί να παρατηρήσουμε σε ξηρές ζωοτροφές, ιδίως σε ανοιχτές (χύμα) και συνήθως  το καλοκαίρι με υψηλές θερμοκρασίες, να εμφανίζονται έντομα (σκαθαράκια, πεταλουδίτσες ή οι προνύμφες τους).
Παρασιτούν, μολύνουν και αλλοιώνουν την τροφή και μπορεί να  μεταφέρουν ασθένειες (όπως η Salmonella sp.) στα ζώα και να  προκαλέσουν ζημιές στις κατοικίες.
Τα 2 πιο συνηθισμένα είναι:
→ Σκαθαράκια Dermestes και
→ Πεταλουδίτσες Plodia
Dermestes

Το μήκος των σκαθαριών  είναι περίπου 5,8–6,3 χιλιοστά, γενικώς οβάλ, μαύρα ή καστανόμαυρα και συνήθως γυαλιστερά.
Οι προνύμφες αυτών των σκαθαριών είναι παμφάγες: τρέφονται με νεκρό και αποξηραμένο ζωικό υλικό (τροφές για κατοικίδια), συμπεριλαμβανομένων νεκρών σωμάτων, αποξηραμένου κρέατος και ψαριών και με μέρη σώματος τους όπως οστά, τρίχα, δέρμα και φτερά. 
Οι προνύμφες μπορούν να ανοίξουν τρύπες σε μονωτικά πάνελ από αφρώδες εξηλασμένο πολυστυρένιο (styrofoam), υαλόνημα (fibreglass) και πολυστυρένιο.


Plodia
Ο σκώρος τροφίμων Plodia interpunctella, μοιάζει αρκετά με τους σκώρους των ρούχων.
Οι πεταλουδίτσες έχουν μήκος 8-10 χιλιοστά με άνοιγμα πτερύγων 16-20 χιλιοστά. Τα πίσω δύο τρίτα των πρόσθιων πτερύγων τους είναι γενικά ερυθροκαστανού χρώματος με λαμπρότητα χαλκού. Οι οπίσθιες, γενικά, είναι ομοιόμορφα γκρίζες.
Όταν αυτές οι προνύμφες μεγαλώσουν, μετρούν περίπου 12-14 mm.
Οι προνύμφες (δηλαδή οι μικροσκοπικές κάμπιες που γίνονται πεταλουδίτσες) τρώνε -σχεδόν- όλες τις ξηρές τροφές που φυλάμε. (Αλεύρι, σιμιγδάλι, δημητριακά, ζάχαρη, κακάο, ξηρούς καρπούς, τροφές για κατοικίδια, αποξηραμένα φρούτα, ψωμί, φρυγανιές, μπισκότα, μπαχαρικά κ.ά.) …

                                                                                                                  



                                                                









 Ομότιμος Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
















Αρθρα του Κ Μπουχέλου:
του Κ.Μπουχελου:

Μια πρόταση για τους φοίνικες

Η «άμπελος του θεού των κεραυνών» και ο καρκίνος

Ακάρεα της σκόνης του σπιτιού





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δευτέρα 13 Αυγούστου 2018

Γλυκάνισος







Γλυκάνισος
Το άνισο   (Pimpinella anisum), λέγεται επίσης και γλυκάνισος ή το γλυκάνισο (aniseed). 
Είναι ανθοφόρο φυτό στην οικογένεια των Απιίδων (Apiaceae) ή Σκιαδανθών (Umbelliferae), ιθαγενές στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και τη Νοτιοδυτική Ασία.
Το όνομα "anise" προέρχεται από το ελληνικό, άνισος (= ακανόνιστος).
Eίναι ποώδες  πολυετές φυτό,  εξελισσόμενο σε ύψος 0,9 μ.) ή περισσότερο. Τα φύλλα στη βάση του φυτού είναι απλά, μήκους 1–5 εκ., ενώ τα φύλλα που είναι υψηλότερα στους μίσχους, είναι πτεροειδή, διαιρούμενα σε πολυάριθμα μικρά φυλλαράκια. 
Μαγειρική:
Το άνισο είναι γλυκό και πολύ αρωματικό, διακρίνεται δε από τη χαρακτηριστική γεύση του.
Οι σπόροι, ολόκληροι ή αλεσμένοι, χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία τσαγιού (μόνοι τους ή σε συνδυασμό με άλλα αρωματικά βότανα), καθώς και σε μια μεγάλη ποικιλία βιομηχανιών ζαχαρωδών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των μαύρων φασολιών ζελέ, τις Βρετανικές μπάλες γλυκάνισου, τα Αυστραλιανά humbugs, τις ροδέλες άνισου Νέας Ζηλανδίας, τα Ιταλικά pizzelle, τα Γερμανικά pfeffernüsse και springerle, τα Αυστριακά anisbögen (παραδοσιακά Αυστριακά - Ελβετικά μπισκότα με γλυκάνισο), τα Ολλανδικά muisjes, bizcochitos του Νέου Μεξικο και picarones του Περού. Είναι βασικό συστατικό στο Μεξικανικό atole de anís και champurrado, που είναι παρόμοιο με την καυτή σοκολάτα και στην Ινδία, λαμβάνεται ως χωνευτικό μετά τα γεύματα.

Ποτά:
Το γλυκάνισο χρησιμοποιείται για να προσδώσει γεύση, στο Ελληνικό ούζο, στο arak της Μέσης Ανατολής, στο aguardiente της Κολομβίας, στο Γαλλικό  anisette pastis,  στο mastika της Βουλγαρίας , στο Γερμανικό Jägermeister, στο Ελβετικό Appenzeller Alpenbitter, στο Ιταλικό sambuca, στο Ολλανδικό Brokmöpke, στο Πορτογαλικό, Περουβιανό και Ισπανικό anísado και Herbs de Majorca, στο Μεξικανικό Xtabentún, και στην Τουρκική ρακή.

Ιατρική:
Η κύρια χρήση του γλυκάνισου στην παραδοσιακή Ευρωπαϊκή βοτανική ιατρική ως διαλυτικό αερίων (μειώνοντας τον μετεωρισμό).
Το άνισο έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των εμμηνορροϊκών κραμπών και των κολικών. 
Το αιθέριο έλαιο, φέρεται να έχει χρησιμοποιηθεί ως εντομοκτόνο, κατά των ψειρών και των ακάρεων.

Ιστορία:
Ο γλυκάνισος αναφέρεται ήδη στον διάσημο παπύρο Ebers, που γράφτηκε γύρω στο 1550 π.Χ. Στην αρχαιότητα, ήταν ένα συστατικό της πανάκειας «theriak»  (από το therapeutik = θεραπευτικό) , την οποία ο Πλίνιος λέει  ότι ήταν αποτελεσματικός σε όλες τις ασθένειες και τις δηλητηριάσεις. (Πανάκεια = τα πάντα ακέω = θεραπεύω).
Δεδομένου ότι ο γλυκάνισος θεωρήθηκε ως διεγέρτης της ορέξεως, ονομάστηκε επίσης aniketon (= το αήττητο).
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι προσέφεραν συχνά κέικ, καρυκευμένο με γλυκάνισο στο τέλος των συμποσίων ως χωνευτικό.
















                                                                Κωνσταντίνος Θ. Μπουχέλος
 Ομότιμος Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
















Αρθρα του Κ Μπουχέλου:
του Κ.Μπουχελου:

Μια πρόταση για τους φοίνικες

Η «άμπελος του θεού των κεραυνών» και ο καρκίνος

Ακάρεα της σκόνης του σπιτιού
Δεν υπάρχουν σχόλια:

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018

Πώς να προσδιορίσετε έντομα κατοικιών από τα περιττώματά τους

Πώς να προσδιορίσετε έντομα κατοικιών

από τα περιττώματά τους
τουΚ Μπουχέλου
Αν έχετε ορατά περιττώματα εντόμων στο σπίτι σας, έχετε προσβολή από παράσιτα.
Τα περιττώματα των εντόμων, είναι τόσο μικρά ώστε μόνο μια σημαντική συσσώρευση είναι συνήθως αισθητή. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εντόμων.
Μπορείτε να εντοπίσετε πέντε κοινά οικιακά παράσιτα – (κατσαρίδες, ψύλλους, κοριούς, μυρμήγκια ξύλου και τερμίτες) - από τα περιττώματα τους.



Τα διάφορα  έντομα έχουν διαφορετικές συνήθειες.
            Προσέξτε την ποσότητα, το μέγεθος και το χρώμα των περιττωμάτων.
         ©  Τα περιττώματα κατσαρίδας, συσσωρεύονται κατά μήκος γυμνών ξύλινων επιφανειών, χαρτιού και χαρτονιού σε δωμάτια που έχουν πηγή νερού, όπως κουζίνες και μπάνια. 

          
           ®  Τα περιττώματα ψύλλων, συγκεντρώνονται όπου το κατοικίδιο ζώο κοιμάται ή αναπαύεται, και στο ίδιο το κατοικίδιο ζώο, ιδιαίτερα κοντά στο δέρμα της κάτω κοιλιακής χώρας. 

Aποτελούνται από μικρές, βαθύ καφέ ή μαύρες κηλίδες -  μεμβράνες που είναι πολύ σκληρές και στεγνές στην αφή. 







απ© Τα περιττώματα κοριών, γίνονται ορατά σε κλινοσκεπάσματα.
 είναι παρόμοια και εμφανίζονται  ως μικρές κοκκινωπές κηλίδες που μοιάζουν με σκουριά.
Τοποθετήστε ένα κομμάτι από τα ύποπτα περιττώματα ψύλλων ή κοριού σε ένα άσπρο κομμάτι χαρτιού. Προσθέστε μια σταγόνα νερό. Αν πρόκειται για περιττώματα από ψύλλους ή κοριούς, το νερό θα γίνει κόκκινο επειδή τα έντομα αυτά τρέφονται αποκλειστικά με αίμα. 





®  Της κατσαρίδας, φαίνονται σαν μικρά μαύρα στίγματα ή μαύρο πιπέρι. Βρίσκονται κατά μήκος του διαδρόμου που χρησιμοποιούν προς αποικία τους. 


 ® Των μυρμηγκιών ξύλου, μοιάζουν με πριονίδι και συγκεντρώνονται σε σωρούς έξω από τη φωλιά

  ® Οι τερμίτες αφήνουν στρογγυλεμένα σφαιρίδια μεγέθους σπόρου παπαρούνας, συχνά σε σωρούς εκτός των περιοχών όπου είναι οι στοές τους. Ο χρωματισμός τους είναι ανάλογος με εκείνον του ξύλου που έχουν καταναλώσει, που κυμαίνεται από γκρι έως διάφορες αποχρώσεις του καφέ.

 Ομότιμος Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών


Αρθρα του Κ Μπουχέλου:
του Κ.Μπουχελου:

Μια πρόταση για τους φοίνικες

Η «άμπελος του θεού των κεραυνών» και ο καρκίνος

Ακάρεα της σκόνης του σπιτιού

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)