Κυριακή 31 Μαρτίου 2013

Τσίκας (Cycas revoluta)



ακμαίο φυτο

Ο τσίκας είναι πολύ ανθεκτικό πτεριδόφυτο είδος που μοιάζει με μικρό φοίνικα . Δεν είναι φοινικοειδές και έχει μακριά κλαδιά και παλαμοειδές φύλλωμα, σε σχήμα ρόδακα και ισχυρό κεντρικό κορμό.

Η κύκας είναι γυμνόσπερμο φυτό της οικογένειας των Κυκαδοειδών με 95 είδη. Το πιο γνωστό είδος είναι το Cycas revoluta (Κύκας η περιεστραμμένη), το οποίο καλλιεργείται ευρέως με το όνομα "Φοίνικας Σάγκο" ή Σαγούτο λόγω της φοινικοειδούς εμφάνισης, παρόλο που δεν είναι πραγματικός φοίνικας.Το γένος είναι ιθαγενές του Παλαιού κόσμου, με τα είδη να είναι συγκεντρωμένα στους τροπικούς και τους υποτροπικούς. Είναι ιθαγενές της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ασίας συμπεριλαμβανομένου των Φιλιππίνων με 10 είδη (9 εκ των οποίων είναι ενδημικά), της ανατολικής Αφρικής(συμπεριλαμβανομένου της Μαδαγασκάρης), της ΒόρειαςΑυστραλίας, της Πολυνησίας και Μικρονησίας.
Ταξιανθία σε αρσενικό φυτό
 Η Αυστραλία έχει 26 είδη, ενώ η περιοχή της Ινδοκίνας 30. Το πιο βόρειο είδος Cycas revoluta (Κύκας η περιεστραμμένη) βρίσκεται στη νότια Ιαπωνία, ενώ το πιο νότιο στην νοτιοανατολική Κουήνσλαντ της Αυστραλίας.









σποροι





Συχνά θεωρείται ζωντανό απολίθωμα, αφού τα πρώτα απολιθώματα του γένους Cycas εμφανίστηκαν στην πέρμια περίοδο, 280 εκατομμύρια χρόνια πριν και γνώρισαν τη μέγιστη εξάπλωση το μεσοζωϊκό αιώνα..

 Φυτεύεται σε περίοπτες θέσεις στον κήπο ή στη βεράντα σε γλάστρες, σε συνθέσεις με φοινικοειδή, βραχόκηπους, αλλά είναι κατάλληλο και για εσωτερικούς χώρους, συνήθως εισόδους κτηρίων ή χώρους υποδοχής . του αρέσουν ηλιόλουστες θέσεις, αλλά αντέχει σε ημισκιερές,  θέλει καλή αποστράγγιση αλλά και νεράκι και τέλος να είναι προστατευμένο από παγετό 
Η καταγωγή του τσίκα είναι από την Ιαπωνία. Πολλαπλασιάζεται με στελέχη που ξεκολλάμε από τον κορμό και σπανιότερα από σπόρο Αναπτύσσεται σχετικά αργά 
Συνθήκες καλλιέργεια και φροντίδες: Ο τσίκας χρειάζεται πλούσιο φωτισμό, και μέτρια ή αραιά ποτίσματα ανάλογα με την εποχή. Αναπτύσσεται επαρκώς στις περιβαλλοντικές συνθήκες της χώρας μας. Ο τσίκας δεν θα πρέπει να μετακινείτε την περίοδο που αναπτύσσεται.
ταξικαρπία θηλυκού φυτού
νέα φύλλα θηλυκού φυτού

πηγές: wikipedia, gardenguide

Επιμέλεια: Τάτσης Κων/νος - Γεωπόνος 
Για πληροφορίες www.topiodomi.gr ή στο     2130043272 

Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013

ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΎΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η χώρα μας έχει πολλές ομορφιές και μια από αυτές είναι οι πεταλούδες μας

Danaus chrysippus


Colias alfacariensis


Argynnis pandora



Zygaena minos


Parnassius apollo


Iphiclides podalirius


Nymphalis antiopa


Zerynthia polyxena


Vanessa atalanta


Coenonympha pamphilus


Aporia crataegi



Aglais urticae


 Θηλυκό του είδους Limenitis reducta
Limenitis (The white admiral) 
Limenitis ( Λιμενίτις από το λιμήν, επίθετο της Αρτέμιδος).
Υπάρχουν 25-30 είδη Limenitis σε Ευρώπη και δυτική Ασία. Προτιμά: σημύδα, ιτιά, Rosaceae.

Limenitis arthemis astyanax (του άστεως = πόλεως + άναξ = άρχων).
ΠΗΓΗ:nature-greec.blogspot.gr


Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013

Οργασμός στην φυση

Η φύση στα καλύτερα της.............
τα λιοχώραφα γεμάτα ανθέμιδα και ανεμώνες , ξυνήθρα ....









Ἡ ἀνεμώνη-

Γεώργιος Βιζυηνός 

Ἕνας βράχος στὰ βουνὰ
  συλλογιέται μοναχός του.
Ἕνα ρυάκι, ποὺ περνᾷ,
  κάτι τραγουδάει ἐμπρός του.

Μία ἀνεμώνη, ποὺ ἀνθεῖ
  εἰς τὸν βράχο στηριγμένη,
νὰ νοήσῃ προσπαθεῖ
  τὸ τραγούδι τί σημαίνει.

Κι᾿ ὅλο σκύφτει πιὸ πολύ,
  καὶ ξεχνᾷ τὸ στήριγμά της.
Τί τραγούδι νὰ λαλῇ
  ὁ τρεχάμενος διαβάτης;

Τραγουδεῖ γιὰ μία ἀγκαλιά,
  ποὺ μὲ πόθον ἀνοιγμένη
στὴν χρυσὴν ἀκρογιαλιὰ
  μέρα νύχτα τὸν προσμένει.

-Ἄχ, κι᾿ ἂς ἤμουν, λέγ᾿, ἐγὼ
  κείνη ποὺ θὰ τ᾿ ἀγκαλιάσῃ!

Καὶ τὰ ρεῦμα τὸ γοργὸ
  σκύβ᾿ ἡ λουλουδιὰ νὰ φθάσῃ,
Μά, σὰν ἔσκυβ᾿ ἔτσι δὰ
  τὸ νερὸ μὲ τὴν ὁρμή του
τὰ φυλλάκια της μαδᾷ
  τὰ κατρακυλᾷ μαζύ του.

Τώρα στέκει μαδητή,
  στέκει στέλεχος μονάχο!
Διατί, ἄχ! διατὶ
  ξεστηρίχθηκ᾿ ἀπ᾿ τὸν βράχο!




πανδαισία χρωμάτων κόκκινα, μωβ, λευκά, κίτρινα  γεμίζουν τις πεζούλες .

 Είναι η λαμπρότερη εποχή του Μεσογειακού τοπίου

Άνοιξε τα παράθυρα

 -*Γιάννης Ρίτσος*


Άνοιξε τα παράθυρα να δεις το σύμπαν ανθισμένο μ’όλες τις παπαρούνες του αίματός μας, – να μάθεις να χαμογελάς.
Δε βλέπεις;
Καθώς απομακρύνεται η άνοιξη πίσω της έρχεται η νέα μας άνοιξη.
Να τος ο ήλιος πάνω απ’ τις μπρούτζινες πολιτείες, πάνω απ’ τους πράσινους αγρούς μες την καρδιά μας. Νιώθω στους ώμους το βαθύ μυρμήγκιασμα καθώς φυτρώνουν όλο πιο νέα και πιο μεγάλα τα φτερά μας.
Ύψωσε τα ματόκλαδα. Αστράφτει ο κόσμος έξω από τη λύπη σου.
Φως και αίμα.
Τραγούδι και σιωπή.
Καλοί μου άνθρωποι πως μπορείτε να σκύβετε ακόμη;
Πώς μπορείτε να μη χαμογελάτε;
Ανοίχτε τα παράθυρα.

φωτο: Κ. Τάτσης(Σκόπελος,  Γλώσσα. & Κυθηρα,)  Στ Κατσογιάννη (Αρφαρά Μεσσηνίας)