Νέα νομοθεσία για Σπόρους & Τοπικές Ποικιλίες: Υπέρ της βιοποικιλότητας και των αγροτών ή για τις εταιρείες;

Εντός του 2013 αναμένεται η αναθεώρηση τoυ Ευρωπαϊκού κανονισμού για την εμπορία σπόρων και το νομικό πλαίσιο για τις τοπικές ποικιλίες. Καθώς τους τελευταίους μήνες η δημοσιοποίηση προσχεδίων έχει δώσει μια πρώτη γεύση των γραμμών που θα διέπουν την νομοθεσία, οι οργανώσεις και τα δίκτυα διατήρησης σπόρων επισημαίνουν τον εμφανή κίνδυνο για τη Βιοποικιλότητα και Διατροφική Ασφάλεια, μέσω των περιορισμών που θα εντείνονται από γραφειοκρατικές και οικονομικές αγκυλώσεις, ως προσαρμογή στις απαιτήσεις της βιομηχανίας σπόρων. Με ενδιαφέρον αναμένεται και η θέση της Ελληνικής πλευράς για την διαμόρφωση των Ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Από τους ελεύθερους σπόρους στους εξαρτημένους αγρότες
Η αναμενόμενη νέα νομοθεσία της Ε.Ε. για τους σπόρους έρχεται να προσγειωθεί σε μια αγορά η οποία έχει μεταβληθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες. Η εμπορία φυτογενετικού υλικού, από μια υπόθεση μικρών εταιριών και δημόσιων προγραμμάτων που ήταν, έχει μεταλλαχθεί σε ένα βιομηχανοποιημένο κλάδο που κυριαρχείται από πολυεθνικές. Σήμερα 10 μόνο εταιρείες ελέγχουν σχεδόν τα 2/3 παγκόσμιας αγοράς, με ονόματα όπως η Monsanto, Syngenta και Dupont να κυριαρχούν. Οι περισσότερες από αυτές, προέρχονται από τον τομέα παραγωγής φυτοφαρμάκων ενώ έχουν πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη των γενετικά τροποποιημένων (γ.τ.) καλλιεργειών, που υποστηρίζουν την εντατική, βιομηχανικού τύπου γεωργίας και ευνοούν τον έλεγχο των φυτογενετικών πόρων μέσω της προώθησης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των πατεντών.
Οι δέκα μεγαλύτερες πολυεθνικές μοιράζονται αναμεταξύ τους την παγκόσμια αγορά σπόρων









Οι προθέσεις των εταιρειών για τον έλεγχο της αγοράς σπόρων εκφράζονται με το να ασκούν ευρεία επιρροή στις εθνικές νομοθεσίες και διεθνείς συνθήκες ενώ συχνά είναι τα φαινόμενα του να τοποθετούνται άνθρωποι τους σε κατάλληλες θέσεις εντός των διεθνών οργανώσεων που επεξεργάζονται τους νόμους. Από αυτά δεν λείπουν και οι διώξεις της εμπορίας μη εγγεγραμμένων σε επίσημους καταλόγους ποικιλιών, με τοπρόσφατο παράδειγμα της δίωξης της Γαλλικής οργάνωσης διατήρησης σπόρων Kokopelli, ανάγοντας την εμπορία ακόμα και των παραδοσιακών, μη ανταγωνιστικών σπόρων, σε μια υπόθεση που διέπεται από αυστηρή νομοθεσία και περιορισμούς.
Με μια σύντομη σκιαγράφηση, ο ιδεατός κόσμος για τις μεγάλες σποροπαραγωγικές εταιρείες δείχνει να είναι αυτός όπου ή αγορά θα μονοπωλείται αποκλειστικά από ιδιωτικοποιημένους σπόρους, προσαρμοσμένους σε υψηλές ποσότητες λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων και που θα διέπονται από καθεστώς πνευματικής ιδιοκτησίας (όπως οι γενετικά τροποποιημένοι). Ο αγρότης να μην μπορεί να τους χρησιμοποιεί για να αναπτύξει δικές του ποικιλίες και θα απαιτείται να πληρώνει για να κρατήσει σπόρο για την επόμενη χρονιά - ή δεν θα μπορεί να το πράττει καθόλου. Οι τοπικές, παραδοσιακές ποικιλίες να πρέπει να είναι αυστηρώς περιορισμένες με την εμπορική ύπαρξη τους να θεσμοθετείται από γραφειοκρατικά κριτήρια.

Σαφώς, πέρα από την κατάφωρη αφαίρεση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της διατήρησης και ιδιοπαραγωγής σπόρων από τους αγρότες καθώς και την τεράστια μεταφορά αξίας προς τις εταιρείες που διεκδικούν βασικές γεωργικές διαδικασίες, αποτέλεσμα τέτοιων τάσεων μπορεί να είναι μόνο η περαιτέρω ραγδαία μείωση της αγροτικής βιοποικιλότητας με απρόβλεπτες συνέπειες για την διατροφική αυτάρκεια. Ήδη τις τελευταίες δεκαετίες ένα τεράστιο κομμάτι της παγκόσμιας κληρονομιάς των σπόρων έχει χαθεί ανεπίστρεπτα. Αυτή τη στιγμή, ουσιαστικά μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των σπόρων που υπήρχαν πριν μόλις 100 χρόνια χρησιμοποιείται ακόμα από τους αγρότες, ιδιαίτερα στον ανεπτυγμένο Δυτικό κόσμο. Αυτό οφείλεται κυρίως στην επικράτηση της μοντέρνας βιομηχανικής γεωργίας, όπως εκφράστηκε μέσα από την Πράσινη Επανάσταση και συνεχίζεται με την επικράτηση του μονοπωλίου και την αυστηρή νομοθεσία για την εμπορία των σπόρων.

Σχεδόν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων προέρχεται μικρής κλίμακας αγρότες









Παρόλο που τα παραπάνω ακούγονται ζοφερά, δεν πρέπει να αγνοείται ωστόσο πως μικρής κλίμακας αγρότες με ήπιες μορφής γεωργίας και τη χρήση τοπικών και ιδιοπαραγώμενων σπόρων, προμηθεύουν ακόμα με τροφή το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, χωρίς να τους παρέχεται σχεδόν καμία υποστήριξη από  κυβερνήσεις, οι οποίες, αντιθέτως, συνεχώς τους περιορίζουν, έως και ποινικοποιούν. Απρόσμενα, ακόμα και σε ανεπτυγμένες χώρες, εντός της Ε.Ε., ένα μεγάλο κομμάτι του αγροτικού κόσμου διατηρεί και παράγει σπόρο για την επόμενη χρονιά, καταδείχνωντας ότι τέτοιες πρακτικές δεν είναι ένα περιθωριακό κομμάτι της γεωργικής παραγωγής αλλά μια ζωντανή πρακτική που μπορεί και συνιστά βιώσιμη λύση για την διατροφική αυτάρκεια και την αυτονομία των αγροτών.

Οι νέες εξελίξεις
Η ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με την εμπορία των σπόρων άρχισε να ισχύει από τη δεκαετία του '60. Το νομικό πλαίσιο για τους εμπορικούς σπόρους καθορίζεται από 12 οδηγίες που τα κράτη μέλη έχουν υποχρεωτικά ενσωματώσει προσαρμόζοντας τες στην εθνική τους νομοθεσία. Εντός αυτού του πλαισίου, τα τελευταία 3 χρόνια υιοθετήθηκαν οδηγίες προκειμένου να καλύψουν το νομικό κενό σχετικά με την εμπορία των παραδοσιακών και διατηρητέων ποικιλιών οι οποίες έδωσαν μια πρώτη γεύση των προθέσεων της Ε.Ε. Η γενικότερη αίσθηση από αυτές τις οδηγίες ήταν ότι η περιβαλλοντική βιωσιμότητά είχε ευρέως αγνοηθεί, δίνοντας βάρος αυστηρά στην παραγωγικότητα και ομοιομορφία, κλείνοντας το μάτι στην βιομηχανία σπόρων και την εντατικής μορφής γεωργία. Επιπρόσθετα έδειξε πως η Ε.Ε. αγνοεί την σοβαρή δουλειά οργανώσεων και αγροτών για την διατήρηση των τοπικών ποικιλιών - οι οποίες αν μη τι άλλο έχουν υπάρξει η δεξαμενή μέσα από τις οποίες ξεπήδησαν οι μοντέρνες, βελτιωμένες ποικιλίες - με το να υπόκεινται σε γραφειοκρατικούς περιορισμούς και αγκυλώσεις,
 Αγρότες, κινήματα για τα δικαιώματα των σπόρων καθώς και τις εταιρείες ανέμεναν μια αναθεώρησης της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το νομικό πλαίσιο της εμπορία των σπόρων και φυτογενετικού υλικού αναμένονταν ήδη από το 2008. Στις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου  η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε τελικά στην δημοσιότητα μη-επίσημα έγγραφα (non-paper) σηματοδοτώντας την αντίστροφη μέτρηση για την κατάθεση προς έγκριση και την εφαρμογή ενός επίσημου κανονισμού της Ε.Ε. ο οποίος οποία θα αντικαταστήσει τις προηγούμενες οδηγίες.

Με την δημοσιοποίηση των non-paper, περιβαλλοντικές οργανώσεις για τα δικαιώματα των σπόρων και διατήρησης τοπικών ποικιλιών επισήμαναν ότι το προσχέδιο νόμου διέπεται από τις ίδιες αδυναμίες που καθιστούν και τις προηγούμενες οδηγίες εχθρικές προς την διατήρηση της αγροτικής βιοποικιλότητας και τα δικαιώματα των αγροτών. Παρόλο που έχουν εντοπιστεί ορισμένες βελτιώσεις, ιδιαίτερα με την εξαίρεση από το νομοθετικό πλαίσιο της απλής ανταλλαγής σπόρων, καθώς και σε κάποιες από τις διαδικασίες ένταξης παραδοσιακών ποικιλιών σε επίσημους καταλόγους, οι προτάσεις διέπονται από το ίδιο πνεύμα με τις προηγούμενες οδηγίες ενώ περιέχει πολλά δυσερμήνευτα σημεία. Κάποια προαπαιτούμενα, όπως η μη δυνατότητα παρέκκλισης από την κεντρική νομοθεσία, η υποχρεωτική εγγραφή σε καταλόγους και η (ακριβή) πιστοποίηση μέσω ελέγχων των ποικιλιών πριν εγγραφούν σε καταλόγους και βγουν στην αγορά θεωρούνται ότι θα αποτελέσουν τροχοπέδη για την χρήση της αγροτικής βιοποικιλότητας, με το ίδιο τρόπο που συνέβη και στην Γερμανία προ του β' π.π., όπου η αναγκαστική εισαγωγή των ποικιλιών σε καταλόγους οδήγησε στην εξαφάνιση του 72% όσων ήταν μέχρι τότε διαθέσιμοι στους αγρότες.

Οργανώσεις και δίκτυα ήδη κινητοποιούνται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και καταθέτουν τις δικές τους προτάσεις στοχεύοντας στην ελαχιστοποίηση των συνεπειών που μπορεί να έχει η αναθεώρηση της νέας νομοθεσίας πάνω στην διατήρηση ιδιοπαραγωγή και εμπορία σπόρων και παραδοσιακών ποικιλιών. Από Ελληνικής πλευράς έχει ήδη υπάρξει η πρώτη κρούση προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης από δίκτυα διατήρησης σπόρων, οργανώσεις και ομάδες βιοκαλλιεργητών, καλώντας το να δώσει δείγματα γραφής για την πρόθεση του να θέσει το ζήτημα σε δημόσια διαβούλευση μαζί με τις ενδιαφερόμενες πλευρές. Προφανώς, οι χιλιάδες καλλιεργητών και διατηρητών σπόρων, οι οποίοι διεκδικούν ενεργά μια άλλη μορφής γεωργίας και διατροφικής αυτάρκειας καθώς και το δικαίωμα του να παραμείνει η παραγωγή σπόρων στα χέρια των αγροτών  αναμένουν με ενδιαφέρον τις εξελίξεις.



Διαβάστε-δείτε αναλυτικότερα:
-"Σπόροι που αντέχουν. Έντυπο σχετικά με τη βιομηχανία σπόρων, την νομοθεσία και την ενεργοποίηση για αυτοδυναμία σε σπόρους εδώ. Δείτε το σχετικό ντοκυμαντέρ εδώ
-"Το τέλος της διαφύλαξης σπόρων απο τους αγρότες;" Μπροσούρα σχετικά με το ζήτημα των τοπικών ποικιλιών, των πατεντών στους σπόρους & την νομοθεσία εδώ
-"Εν Αρχή ην ο Σπόρος" Ντοκυμαντέρ του Christophe Guyon για την σημασία των παραδοσιακών σπόρων στην επιβίωση των ανθρώπινων κοινοτήτων και τον αγώνα που δίνεται πανευρωπαϊκά για την διάσωσή τους εδώ

Βασίλης Γκισάκης
BiotechWatch.gr
Ιανουάριος 2013

Ιανουάριος στο αγρόκτημα

Ιανουάριος στο αγρόκτημα

Σπέρνουμε: Ξεκινάμε την πρώιμη σπορά λαχανικών όπως ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, για καλλιέργεια σε θερμοκήπιο (σε προστατευμένο και θερμαινόμενο σπορείο στις νότιες πεδινές περιοχές της Ελλάδος).
Φυτεύουμε: Κρεμμύδια, σκόρδα για χλωρά την άνοιξη και ξερά το καλοκαίρι, συμπληρώνουμε μπιζέλια και κουκιά για όψιμη συγκομιδή (στα πεδινά και στα νότια μέρη της Ελλάδος).

Συγκομιδή: Λεμόνια, πορτοκάλια, μανταρίνια, νεράντζια, περγαμότα, ελιές, μήλα, μάπες, μπρόκολα, κουνουπίδια, μαρούλια, κρεμμύδια, ραδίκια, ζοχούς, ρόκα, σπανάκι, σέσκλα, λάπατα, βρούβες, σινάπια, τσουκνίδες, μάραθο.

Δεντροκομικές εργασίες μηνός Ιανουαρίου
                  Οι δενδροκομικές εργασίες είναι σχετικώς περιορισμένες, γιατί την εποχή αυτή ο καιρός είναι βροχερός και παγετώδης.
                  Στους οπωροκήπους οι σπουδαιότεροι είναι οι αρόσεις ή οι περιλακκώσεις των δέντρων, εάν δεν έχουν γίνει μέχρι τώρα, οι λιπάνσεις και η συνέχισης των κλαδευμάτων.
                 Για τις λιπάνσεις στους πολύ ορεινούς και ψυχρούς τόπους, ενδείκνυται η χρήση ημι-αποσυνθεμένης κόπρου ή κομπόστας, γιατί εκτός της λιπαντικής της αξίας, διατηρεί το έδαφος θερμό και προστατεύει τις ρίζες από τις επιδράσεις των παγετών όπως στα ευαίσθητα οπωροφόρα όπως οι ροδακινιές, βερικοκιές, δαμασκηνιές, συκιές κ.λ.π.
Τα κλαδεύματα πρέπει να εφαρμόζονται με ήπιο και ξηρό καιρό και ποτέ με παγετούς, βροχές ή σφοδρούς ανέμους, γιατί σε αντίθετη περίπτωση οι πληγές δύσκολα επουλώνονται και προσβάλλονται από διάφορες παρασιτικές ασθένειες.
Κατά τη περίοδο αυτή κλαδεύονται κυρίως τα γιγαντόκαρπα, όπως οι μηλιές οι απιδιές οι κυδωνιές και οι καστανιές.
Σε θερμά και προφυλαγμένα μέρη εξακολουθούν οι φυτεύσεις των οπωροφόρων, ποτέ όμως σε υγρά ή παγωμένα εδάφη, ούτε κατά την διάρκεια βροχών ή σφοδρών ανέμων. Εάν δεν παρουσιάζετε τέτοια ευκαιρία είναι προτιμότερο να αναβάλλωνται για αργότερα, Φεβρουάριο-Μάρτιο.
Στα σπορεία και τα φυτώρια εκτελούνται οι εκσκαφές και οι λιπάνσεις των βραγιών, και εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, συνεχίζονται οι μεταφυτεύσεις των δενδρυλλίων από τα σπορεία.
Ακόμη μπορούν να ενστρωματώνονται σε άμμο διάφοροι σκληροκέλυφοι σπόροι, όπως τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα ροδάκινα, τα δαμάσκηνα , τα κεράσια κ.λ.π.
Ο Ιανουάριος μήνας, παρουσιάζει την ευνοϊκότερη εποχή για την αναζήτηση και εξόντωση των διαφόρων βλαπτικών εντόμων, που κρύβονται στους ξηρούς φλοιούς, τα φύλλα ή και εντός του ξύλου των δέντρων. Επιβάλλεται η επισταμένη και προσεκτική έρευνα των κλαδιών και των κορμών όλον των οπωροφόρων, για την ανακάλυψη και καταστροφή των ευρισκόμενων αυγών, προνυμφών ή τελείων εντόμων, που διαχειμάζουν συνήθως στις ρίζες αυτών.
Παράλληλα πρέπει να καταστρέφονται τα βρύα, οι λειχήνες και οι πολύσποροι (ίσκες), που καλύπτουν συνήθως τα γηραιά δέντρα, με απόξεση και επάλειψη των πασχόντων μερών με πυκνή διάλυση θεϊκού χαλκού.

Αυτοί οι ψεκασμοί εφαρμόζονται και στα υγιή οπορωφόρα για να τα προφυλάσσουν από διάφορες παρασιτικές ασθένειες και προσβολές.
Κατά τον Ιανουάριο μήνα ωριμάζουν και διατηρούνται στην αποθήκη φρούτα διάφορων όψιμων ποικιλιών.
Από τα αχλάδια οι ποικιλίες Καμπάνα, Σαιν-Ζερμαίν, Πας-Κολμάρ, Έξι-κουτί, Κουτί Αρμούτ, Σπινοκάρπι, Ντεκάνα, Ολιβιέ-ντε-σερ κλπ
Από τα μήλα οι ποικιλίες Φυρίκι όψιμο, Στάρκιν, Μπλακ μπε Ντάβις, Τσιζελί, Καρλάν κ.λ.π.

Πηγή: Πλήρης οδηγός του Δενδροκαλλιεργητού-Παράρτημα "Γεωργικού δελτίου" μηνός Ιουλίου 1937

Τα λουλούδια τον Ιανουάριο

Γενικές εργασίες και φροντίδες
Στήνουμε και προετοιμάζουμε το σπορείο μας.
Ξεβοτάνισμα και ελαφρό σκάλισμα αν επιτρέπεται από τον καιρό. Ψεκάζουμε με χαλκό τα φυτά και τα δένδρα μας, ιδιαίτερα μετά από πάγο για προστασία

και κυρίως μετά από χαλάζι...

Ετοιμάζουμε και λιπάρουμε με φουσκί ή κομπόστα το χωράφι μας για να είναι έτοιμο για την ανοιξιάτικη καλλιέργεια μας.

Εφάρμογη εδαφοκάλυψης στο περιβόλι και στα μικρά δέντρα μας για προστασία από τις βροχές και τα κρύα.
Μαζεύουμε φύλλα και υλικά για την κομπόστα μας.

πηγές: φτιάχνω.

Βοτανικός Κήπος του Πανεπιστημίου Ελσίνκι, Φινλανδία •Helsinki University Botanical Garden

Ο Βοτανικός Κήπος του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι ιδρύθηκε αρχικά το 1768 στην πόλη Turku (Åbo), την τότε πρωτεύουσα της Φινλανδίας από τον καθηγητή Elias Tillandz.

Το 1827 η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά και ο Βοτανικός κήπος μεταφέρθηκε το 1829 στο Kaisaniemi στο κέντρο του Ελσίνκι. Οι σημαντικότερες συλλογές φυτών από τους υπαίθριους κήπους και το θερμοκήπιο μεταφέρθηκαν με άμαξες στο Kaisaniemi, το οποίο είχε ήδη ένα σημαντικό αριθμό φυτών από δωρεές των Πανεπιστημίων St. Petersburg και Dorpat.

Ο Βοτανικός Κήπος που αποτελεί μέρος του Φινλανδικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, εκτός από το Kaisaniemi λειτουργεί σήμερα ταυτόχρονα και στην περιοχή Kumpula, όπου ο σχεδιασμός ξεκίνησε για ερευνητικούς σκοπούς το 1986.

Ο κήπος στο Kaisaniemi, αποτελεί ένα δημοφιλές αξιοθέατο όλες τις εποχές του χρόνου, καθώς είναι παλαιού στυλ με αυτοκρατορικά κτίρια που χρονολογούνται από το 1830, ενώ τα φυτά στους συστηματοποιημένους τομείς είναι ομαδοποιημένα ανάλογα με την οικογένεια ή το γένος στο οποίο ανήκουν.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο κήπος βομβαρδίσθηκε το Φεβρουάριο του 1944, οι συλλογές των θερμοκηπίων χάθηκαν εντελώς ενώ επέζησαν ένα κυπαρίσσι πολύ πιθανώς της οικογένειας Cupressus sempervirens, και το γιγάντιο Waterlily (Victoria cruziana) του οποίου οι σπόροι παρέμειναν ζωντανοί στο βυθό της παγωμένης λίμνης.

hr

Αργότερα τα θερμοκήπια ανακαινίσθηκαν και σήμερα φιλοξενούν περισσότερες από 900 ομάδες ταξινόμησης (taxa) από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Συνολικά ο αριθμός των καταγεγραμμένων ζωντανών φυτών του κήπου ανέρχεται στα 8250 και ο αριθμός των ομάδων ταξινόμησης (taxa) σε καλλιέργεια στα 4400. Διαθέτει επίσης Herbarium με 3100000 αντιπροσωπευτικά είδη.

Ο σκοπός του Βοτανικού κήπου είναι η διατήρηση της συλλογής ζωντανών φυτών για εκπαιδευτική, διδακτικής και ερευνητική χρήση, η διεθνής ανταλλαγή σπόρων για την αύξηση της βοτανικής επιστημονικής έρευνας για τη διατήρηση του φυτικού κόσμου. Επιπλέον κύριο στόχο αποτελεί η ενημέρωση του κοινού για τα θέματα του φυτικού κόσμου, με συντονιστική εργασία όλων των Φινλανδικών βοτανικών κήπων.
Η εργασία στο Βοτανικό Κήπο βασίζεται αποκλειστικά στην επιστημονική συλλογή των φυτών, στην οποία τα καταγεγραμμένα αποκτήματα των φυτών είναι γνωστής καταγωγής και τεκμηριώνονται προσεκτικά ώστε να υπηρετηθεί η έρευνα, η διδασκαλία και εκπαίδευση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Η συλλογή του Βοτανικού κήπου περιλαμβάνει φυτά από όλα τα μέρη του κόσμου και καλύπτει τη μεγαλύτερη περιοχή με δέντρα, θάμνους, διηνεκή (perennials), διετή (biennials) και κάποια ετήσια.

Ο κήπος διαιρείται στους παρακάτω τομείς:

Kaisaniemi

Η παλαιά συλλογή στο Kaisaniemi περιλαμβάνει σε συστηματοποιημένη διάταξη καλλιέργειες φυτών του δάσους (woody plants), Woody plant collection (arboretum), Rock garden, Perennial plant garden, συστηματοποιημένο κήπο με τροπικά και υποτροπικά φυτά σε θερμοκήπια, ενώ ανάμεσα στις ειδικεύσεις των συλλογών είναι τα είδη της Αφρικάνικης βιολέτας (Saintpaulia) και μπανανιάς (Musa).

Ο κήπος προσφέρει πολλά στον επισκέπτη όλο το χρόνο, όπως τροπικά είδη του ιστορικού Palm House, τα αφρικανικά φυτά που παρουσιάζονται στο Rainforest House και στα οποία περιλαμβάνονται καφεόδεντρο (coffee bush) και η εξαιρετικά μεγάλη συλλογής αφρικανικών βιολετών, τα xerophytes που φιλοξενούνται στο Desert House ή αυτά που αναπτύσσονται σε ακραίες συνθήκες όπως τα επιπλέοντα υδρόβια φυτά του Water Lily House. Το φύλλο του γιγάντιου Waterlily μπορεί να φθάσει σε διάμετρο δύο μέτρων και είναι ικανό να σηκώσει ένα πλήρως ανεπτυγμένο άτομο. Επίσης αρωματικά φυτά μπορεί να δει κάποιος στα South African και Mediterranean Houses

Kumpula

Εδώ ο κήπος περιλαμβάνει μόνο υπαίθριες συλλογές και προορίζεται για επιστημονική έρευνα παραμένοντας κλειστός για το ευρύ κοινό. Προγραμματίζεται να γίνει επισκέψιμος από το 2010.

Διαιρείται στα ακόλουθα τμήματα:

·         Τον οικονομικό κήπο (Economic garden) που φιλοξενεί καλλιέργειες φυτών που στηρίζουν την οικονομία όπως το βαμβάκι.

·         Γεωγραφικούς τομείς που περιλαμβάνουν το Hokkaido, Βορειοανατολική Κίνα και Ρωσική Ανατολή, Ανατολική Βόρεια Αμερική, Βόρεια Ευρώπη και φυτά των βουνών της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης.

Η νέα συλλογή στην Kumpula, είναι γεωβοτανική αποτελούμενη μόνο από άγριο συλλεγμένο υλικό (από το φυσικό περιβάλλον) γνωστής καταγωγής από τη Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, την ηπειρωτική Ασία και την Ιαπωνία.

Η ομάδα του Gardenmagazine

Πηγή : http://www.luomus.fi/english/