Πως να φτιάξετε ένα bonsai σε 12 βήματα

Με τον όρο Bonsai περιγράφεται μία αρχαία Ιαπωνική τέχνη καλλιέργειας δέντρων-νάνων. Παρακάτω δίνονται 12 απλά βήματα για να πειραματιστείτε στην καλλιέργεια ενός φυτού-bonsai.

Προκαταβολικά, το agri.gr ενημερώνει ότι η καλλιέργεια και η συντήρηση ενός δένδρου bonsai απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις και αρκετό μεράκι. Το παρόν άρθρο προσπαθεί να δώσει μόνο το ερέθισμα για την έναρξη ενασχόλησης με αυτή την τέχνη...

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ (και τα video)

Βήμα 1ο

Διαλέξτε ένα δέντρο. Αρχίστε με συνηθισμένα καλλωπιστικά δέντρα, όπως αζαλέα, πυξάρι, καμέλια, γαρδένια, ιβίσκο, πουρνάρι, άρκευθος, γουνίπερο, πυράκανθος, φίκο. Ψάξτε να βρείτε ένα δενδρύλιο με ύψος γύρω στους 20-30 πόντους, με κλαδιά που είτε αναπτύσσονται προς τα πάνω, είτε κρέμονται προς τα κάτω ανάλογα με τις προτιμήσεις σας.

Βήμα 2ο

Χρησιμοποιήστε ένα κλαδευτήρι και κλαδέψτε επιλεκτικά και προσεκτικά το φυτό όσο αυτό βρίσκεται ακόμη στην παλιά του γλάστρα. Βρείτε τον κεντρικό του κορμό και αφαιρέστε αρκετή βλάστηση μέχρι να δείτε να σχηματίζεται η μορφή που επιθυμείτε από την πλευρά που θέλετε να φαίνεται το Bonsai.

Βήμα 3ο

Βγάλτε το φυτό από την αρχική του γλάστρα και τοποθετήστε τη ρίζα με το χώμα σε ένα κουβά με νερό. Με τον τρόπο αυτό θα είναι ευκολότερο να απομακρύνετε το χώμα απο τις ρίζες προκειμένου να μεταφυτέυσετε αργότερα το φυτό σε ένα ρηχό δοχείο για Bonsai.

Βήμα 4ο

Απομακρύνετε όσο το δυνατό περισσότερο χώμα γύρω από τη ρίζα

Βήμα 5ο

Κλαδέψτε τις ρίζες μέχρι να περιοριστούν στα  2/3 του πραγματικού τους μεγέθους. Όταν ολοκληρώσετε το κλάδεμα θα πρέπει να έχει δημιουργηθεί μια ρηχή μπάλα ρίζας.

Βήμα 6ο

Τοποθετήστε ένα κομμάτι πλαστικό τζάμι πάνω από τις τρύπες αποστράγγισης για να συγκρατήσετε το το χώμα ώστε να μην ξεπλυθεί καθώς ποτίζετε. Το τζάμι επίσης εμποδίζει τα έντομα να μπουν μέσα από τις τρύπες του δοχείου στο χώμα.

Βήμα 7ο

Προσθέστε χώμα στο δοχείο σε ύψος 2-3 εκατοστών.

Βήμα 8ο

Τοποθετήστε το φυτό στο δοχείο, απλώστε  τις ρίζες του πάνω από το στρώμα του χώματος που βάλατε στο προηγούμενο βήμα και σκεπάστε τις ρίζες με επιπλέον χώμα. Σιγουρευτείτε ότι έχετε αφήσει τουλάχιστον 2-3 εκατοστά κενό διάστημα κάτω από το χείλος του δοχείου για να μπορείτε να ποτίζετε.

Βήμα 9ο

Ολοκληρώστε το κλάδεμα στο υπόλοιπο φύλλωμα. Απομακρύνετε βλαστάρια και κλαδιά με τέτοιο τρόπο ώστε η υπόλοιπη βλάστηση να έχει την μορφή δέντρου.

Βήμα 10ο

Ποτίστε το δέντρο καλά μέχρι το χώμα να μουσκέψει τελείως.

Βήμα 11ο

Καλύψτε την επιφάνεια του χώματος με χαλίκι ενυδρείου για ωραιότερη τελική εμφάνιση.

Βήμα 12ο

Προσθέστε μικρή ποσότητα λιπάσματος ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Πηγή: http://www.agri.gr

Το χρυσάφι της Βρύναινας

«Το 80% από το τσάι του βουνού που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά προέρχεται από το χωριό µας. Είναι πια πηγή ζωής για εµάς εδώ! Μια άγονη περιοχή, όπου έως και σαράντα χρόνια πριν οι κάτοικοί της δεν µπορούσαν να επιβιώσουν οικονοµικά, πάει τώρα κόντρα στην εγκατάλειψή της. Το τσάι µας µάς κρατά όρθιους!».
Είναι, λένε, το µεράκι και η συνήθειά τους που δεν κόβεται. Μια εναλλακτική καλλιέργεια που δοκιµάστηκε και άντεξε. Στο µικρό χωριό Βρύναινα, στον Αλµυρό Μαγνησίας, σε υψόµετρο 650 στις ανατολικές πλαγιές του όρους Οθρυς, σχεδόν όλοι οι ντόπιοι απολαµβάνουν στάνταρ ρόφηµα, αλλά και εισόδηµα, βουνίσιο! Είτε ως κύρια είτε ως δευτερεύουσα απασχόλησή τους, είναι οι µοναδικοί στην Ελλάδα που καλλιεργούν τόσο συστηµατικά, σε πεντακόσια στρέµµατα, τσάι του βουνού. Λιγότερο ή περισσότερο, η καθεµιά από τις περίπου τετρακόσιες οικογένειες παράγει κι εµπορεύεται συνολικά ώς κι εκατό µε εκατόν είκοσι τόνους ετησίως. Μέσω χονδρεµπόρων, µάλιστα, το προϊόν τους φεύγει και εκτός συνόρων, κυρίως σε Γερµανία και Καναδά.

«Μέσα στο τσάι µεγάλωσα! Από παιδί έχω βιώµατα να το µεταφυτεύουµε από το βουνό στο χωράφι µας, να το σκαλίζουµε και να το θερίζουµε µε το δρεπάνι µας, πριν το δέσουµε σε µατσάκια και το αποξηράνουµε. Και σήµερα, στο φλιτζάνι µου το σερβίρω κάθε µέρα! Με βοήθησε να κόψω τον καφέ, έγινε αφορµή να βάλω τέρµα και στο τσιγάρο, που συνήθως τον συνόδευε…», λέει στα «ΝΕΑ» ο 48χρονος Γιώργος Μυλωνάς, διευθυντής στο Ειδικό ∆ηµοτικό Σχολείο Αλµυρού. Στον ελεύθερο χρόνο του συνηθίζει να βοηθά τη µητέρα του, Ευφροσύνη, στις οικογενειακές καλλιέργειες, στα τριάντα πέντε στρέµµατα τσαγιού, στα υπόλοιπα δεκαπέντε µε ρίγανη, χαµοµήλι, φασκόµηλο και µέντα. Είναι η µοναδική παραγωγός του χωριού που έχει πάρει και πιστοποίηση βιολογικής καλλιέργειας (από τη ∆ΗΩ). «Τα καταφέρνουµε µια χαρά, µε όπλο µας τη σκληρή δουλειά! Είναι χειρωνακτική, άρα δύσκολη, υπόθεση, από τη στιγµή που αυτές τις επικλινείς εκτάσεις µηχανήµατα δεν µπορούν να τις προσεγγίσουν και να δουλέψουν. Ωστόσο, άντρες και γυναίκες τα πάµε καλά και µε τα τσαπιά! ∆εν είναι µόνο τα συστατικά του ασβεστολιθικού εδάφους µας αυτά που κάνουν τη διαφορά. Είναι και το ίδιο το είδος του τσαγιού που καλλιεργούµε, αποκλειστικά ο sideritis raeseri, που το κάνει ακόµα πιο ξεχωριστό», υποστηρίζει.

Με ή χωρίς µέλι, οι λάτρεις του καλού τσαγιού το απολαµβάνουν ακόµα και το καλοκαίρι, επισηµαίνει. Η τιµή πώλησής του, πάντως, σε χονδρέµπορους, σούπερ µάρκετ και λαϊκές µοιάζει τα τελευταία χρόνια µε «ασανσέρ». Από τις καλές εποχές και τα 9 ευρώ το κιλό, πιάνει τώρα µόλις τα 3 µε 5 ευρώ. «Ακόµα είµαστε στα µισά της τρέχουσας περιόδου, θα δούµε πώς θα πάει τελικά το πράγµα. Οπωσδήποτε, όµως, η κρίση µάς επηρέασε αρνητικά το 2010: οι χονδρέµποροι δεν παίρνουν πλέον µεγάλες ποσότητες, όπως παλαιότερα. Αναγκαστικά, λοιπόν, κι εµείς θα πρέπει να πάµε τώρα σιγά σιγά. Στα επόµενα δυο-τρία χρόνια να ελαττώσουµε σταδιακά την παραγωγή µας, ώστε να µη µένει απούλητο το τσάι µας…», τονίζει.

Αρωµατική παράδοση από το 1969  

Την ιδέα να µεταφυτευτείτο διάσπαρτο στο βουνό αυτοφυές τσάι σε συγκεκριµένες, πλέον, οριοθετηµένες περιοχές-κτήµατα της Βρύναινας και των γειτονικών Κοκκωτών, πιστώνεται, από το 1969, ο βολιώτης γεωπόνος κ. ∆ηµήτρηςΜητσογιάννης, που υπηρετούσε τότε στο Γραφείο Γεωργικής Ανάπτυξης Αλµυρού. Βρήκε έτσι τον τρόπο να κρατήσει σταχωριά τους ντόπιους, που µετανάστευαν για να βρουν δουλειά,εξασφαλίζοντάς τους έκτοτεένα ικανοποιητικό σταθερό εισόδηµα. «Η πατέντα αυτή έπιασε, κι αυτό έχειτην εξήγησή του. Τοτσάι µας καλλιεργείται στο ίδιο υψόµετρο (από 600έως 1.000) µε το αυτοφυές. Στην ίδια εδαφολογικά και κλιµατολογικά περιοχή, που δεν εµφανίζει πολλή υγρασία ή βροχές, αλλά µεγάλη ηλιοφάνεια. Γι’ αυτό και είναι πια και επιστηµονικά αποδεδειγµένα ποιοτικό, σύµφωνα µε έρευνα τηςΓεωπονικής Σχολής του ΑΠΘ», λέει ο 36χρονος στρατιωτικός Κώστας Τσάπρας, που συµβάλλει από µικρό παιδί στην προσπάθεια των αγροτών γονέων του. «Ετησίως βγάζουµε συνολικά τρεις µε τέσσερις τόνους, κι άλλη τόση ρίγανη, στα είκοσι στρέµµατά µας. Ειδικά η συγκοµιδή των ανθοφόρων βλαστών του τσαγιού είναι µία από τις πιο κοπιαστικές εργασίες, αφού πρέπει ναγίνει µες στο καλοκαίρι, στις αρχές Ιουνίου.

Τότε είναι που πρέπει να είµαστε συνεχώς στο πόδι από τις πεντέµισι το πρωί, τουλάχιστον για είκοσι µέρες, για να το µαζέψουµε στο σύνολό του. Προηγουµένως πρέπει να έχουµε προετοιµάσει ανάλογα και το χωράφι µας, να µεταφυτέψουµε εκεί τις ρίζες του βουνίσιου τσαγιού, να σκαλίσουµε κι όλη τη φυτεµένη µ’ αυτό γη. Ευτυχώς, πότισµα δεν χρειάζεται, αρκεί το βρόχινο νερό…», περιγράφει.


Σύντοµο... βιογραφικό

Το φυτό ανήκει στο γένος sideritis L., που απαντάται αυτοφυές σε όλη τη Μεσόγειο. Στη Βρύναινα καλλιεργείται ένα από τα πέντε είδη του που φύονται στην Ελλάδα, το Sideritis raeseri boiss & heldz (τσάι του βουνού).

Περίπου 100 στρέµµατα καλλιεργούνται και σε άλλα χωριά της Μαγνησίας (Κοκκωτοί, Αγία Τριάδα, ∆ρυµώνας και Πλάτανος).

Καλλιέργειται µόνο στην Ελλάδα. n Η διαδικασία παραγωγής του γίνεται µε φυσικό τρόπο, χωρίς τη χρήση ουσιών για τη συντήρησή του. Επίσης, έχει αρωµατικό πλεονέκτηµά έναντι του µαύρου τσαγιού.

Χάρη στα συστατικά του αιθέριου ελαίου του, παρουσιάζει πολλές ευεργετικές ιδιότητες, κυρίως ενάντια σε κρυολογήµατα και φλεγµονές του ανώτερου αναπνευστικού συστήµατος. Θεωρείται επίσης ευστόµαχο, εφιδρωτικό, τονωτικό, αντιερεθιστικό κι αντιαναιµικό, καθώς περιέχει σίδηρο. Πηγη: ΓΙΏΡΓΟΣ Χ. ΣΑΜΑΡΑΣ, ΓΕΏΠΟΝΟΣ MSC  

Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής

Αναλογα αρθρα :

Το Θεραπευτικό Τσάι του Βουνού (Sideritis) Vs Επιβλαβούς Πράσινου Τσαγιού

 4 φυτικά ελιξήρια

Προοπτικές ανάπτυξης στην καλλιέργεια αρωματικών φυτών

ΧΡΗΣΗ ΒΟΤΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

Αιωρούμενα σωματίδια στα σχολεία

Ενημερωθήκαμε μέσω των ΜΜΕ ότι σε ελέγχους σε σχολεία της Αθήνας βρέθηκαν σημαντικές ποσότητες αιωρούμενων σωματιδίων και υπερβάσεις των ορίων. Ένα από αυτά είναι και το σχολείο που φοιτούν ή θα φοιτήσουν τα παιδιά μου.

Συγκεκριμένα τα σχολεία  του Κουκακίου γειτνιάζουν με πολλούς συγκοινωνιακούς κόμβους και μεγάλες λεωφόρους. Όπως είναι γνωστό τα αιωρούμενα σωματίδια παράγονται  κυρίως από τα οχήματα. Σημαντική είναι και η παραγωγή αιωρούμενων από τις κατασκευαστικές εργασίες-χωματουργικά εργοτάξια, λατομεία – βιομηχανίες και έτσι όπως είναι διαμορφωμένη η ζωή στο άστυ δύσκολα θα έχουμε σημαντική μείωση παραγωγής τέτοιων ρύπων παρεμβαίνοντας στις πηγές .

 Η μείωση των αιωρούμενων παγκόσμια γίνεται με συντονισμένες μεθόδους για μείωση των αιτιών και με βελτίωση των συνθηκών της πόλης. Στις πηγές απαιτείται να μειωθεί  η ηλικία των φορτηγών, μηχανημάτων  και οχημάτων που κυκλοφορούν, φίλτρα στις βιομηχανίες  και κινητήρες νέας τεχνολογίας. Η Ρώμη μετά από συντονισμένες υπέρ-δεκαετής προσπάθειες κατάφερε να τα μειώσει κατά 30%  Η μόνη μόνιμη λύση  για άμεση κατακράτηση των αιωρούμενων  σωματιδίων είναι το πράσινο. Σε ένα δρόμο με δεντροστοιχία και πρασιά θάμνων κατακρατείτε το 50% των μικροσωματιδίων. Τα φύλα κατακρατούν και λειτουργούν σαν φίλτρο  στην ατμόσφαιρα. Η Αθήνα είναι  από τις πόλεις με τα μικρότερα ποσοστό πρασίνου ανά κάτοικο  2,5τ.μ./κάτοικο(Υπ.Αγρτ. Αναπ. & Τροφ. 11-3-2005).

Πώς όμως μπορούμε να παρέμβουμε και να βελτιώσουμε την κατάσταση; Συγκεκριμένα όμως πώς μπορούμε σε αυτά τα σχολεία ;

Κατά Θα πρέπει να γίνει φύτευση μεγάλων δένδρων και πυκνών θάμνων στους ελεύθερους χώρους που γειτνιάζουν τα σχολικά κτήρια. Στους δρόμους των σχολείων να γίνουν πρασιές στα πεζοδρόμια και φυτεύσεις κατάλληλων δέντρων  όπου δεν υπάρχουν.  Μέσα στα σχολεία   φύτευση με ψηλά δένδρα και θάμνους στις αυλές που εκτός από αισθητική βελτίωση θα κατακρατά σημαντική ποσότητα αιωρούμενων σωματιδίων. Επίσης θα πρέπει να φυτευτούν και οι στέγες –ταράτσες των σχολείων, κίνηση που θα μειώσει σημαντικά τις θερμοκρασίες και θα βελτιώσει τον δροσισμό του σχολείου κάνοντας σημαντικότατη οικονομία σε ηλεκτρισμό ή καύσιμα με σύντομη- διετής, τριετής – απόσβεση .

Κώστας Τάτσης

Γεωπόνος

www.topiodomi.gr